سایه شوم فقر بر زندگی معلمان / کودکان کار اولین قربانیان گسترش فقر
چکیده : با وجود گسترده بودن کودکان کار در کشور متاسفانه هیچ یک از کاندیدهای ریاست جمهوری تا کنون اظهار نظری در این زمینه نکرده اند. سیاست ورزی منفک از کار چنان هر روزینه جامعه ما شده است که سیاست مداران ما از مشکلات جهانی سخن می گویند اما از میلیون ها کودک محروم از تحصیل که با کار در کارگاه های نمور جوراب بافی و یا فروش فال حافط و گل در چهار راه های شهرهای بزرگ، شکم های گرسنه شان را سیر می کنند، سخنی به میان نمی آورند تا مبادا به تصور موهومی که رسانه های حاکمیت از اکنون جامعه ما درست کرده اند، خدشه ای وارد شود....
کلمه – گروه کارگری: فقر و فلاکت در زندگی اکثر بخش های جامعه رخنه کرده است. این روزها مشکلات معیشتی دیگر تنها مختص به کارگران مشمول قانون کار نیست بلکه معلمان و سایر اقشار جامعه نیز پنجه در پنچه هیولای فقر افکنده اند. و در این میان فاجعه بار تر این است که با گسترش فقر روز به روز بر تعداد کودکان کار و محروم از تحصیل نیز افزوده می شود.
به گزارش کلمه، امسال در حالی حقوق معلمان ۲۵ درصد افزایش داشته است که مطابق آمار نرخ تورم در اسفند ماه گذشته 31 درصد بوده است و این امر موجب کاهش قدرت خرید آنان شده است.
مهدی بهلولی، یکی از فعالان صنفی معلمان، در گفتگویی با ایلنا ضمن انتقاد از عدم تحقق وعده‌های آقای احمدی‌نژاد هنگام روی کار آمدن دولت نهم، گفت: میانگین حقوق فرهنگیان به ازای ۲۴ ساعت تدریس در مقاطع راهنمایی و دبیرستان و ۳۰ ساعت تدریس در مقطع ابتدایی ۷۰۰ هزار تومان است که با توجه به تورم افسار گسیخته‌ای که دامنگیر کشور شده، قدرت خرید آنان را به صورت روزانه کاهش می‌دهد.
این فعال صنفی در ادامه از ثابت ماندن ۴ سالهٔ سهم دندانپزشکی، عینک و زایمان معلمان به ترتیب روی ۲۰۰ هزار، ۵۰ هزار و ۱ میلیون تومان انتقاد کرد. به گفتهٔ آقای بهلولی، یک سال است که حق مدیریتی معاونان و مدیران مدارس را که ماهانه بین ۸۰ تا ۱۲۰ هزار تومان می‌شود پرداخت نکرده‌اند.
نابسامانی های مالی در وزارت آموزش و پروش تنها به موارد ذکر شده ختم نمی شود. این وزارت خانه حتی سهم بیمه معلمان را نیز پرداخت نمی کند و در این زمینه معلمان بیش از 300 میلیارد تومان از آموزش و پروش طلب دارند. بهلولی در این زمینه ضمن انتقاد از نحوهٔ اجرای طرح بیمهٔ طلایی فرهنگیان گفت: هر ماه مبلغی معادل ۱۲ هزار و ۵۰۰ تومان برای بیمهٔ طلایی از حقوق معلمان کسر می‌کنند که نصف این مبلغ (سهم وزارت آموزش و پرورش) بعد از یکی دوماه به حساب آنان بازگردانده می‌شود اما یک سال است که آموزش و پرورش سهم خود را به حساب معلمان باز نمی‌گرداند.
این فعال صنفی در ادامه با انتقاد از عدم پرداخت سرانه مدارس که برای هر دانش آموز ۳۰ هزار تومان است، گفت: سرانهٔ مدارس در بسیاری از مدارس پرداخت نشده است و در معدود مدارسی که پرداخت شده، یک یا دو میلیون تومان بوده است. بنابراین به یک مدرسهٔ ۵۰۰ دانش آموزه که باید ۱۵ میلیون تومان سرانه اختصاص بگیرد در بهترین حالت یک یا دو میلیون پرداخت شده است. این مساله موجب شده است تا مدیران مدارس برای تامین هزینههای جاری به روش‌های گوناگون از والدین دانش آموزان پول دریافت کنند.
این فعال صنفی در ادامه از نحوهٔ اجرای طرح هوشمند سازی مدارس انتقاد کرد و گفت: یک اتاق را در هر مدرسه به این طرح اختصاص داده‌اند، کامپیوتری قدیمی را تعمیر کرده و به همراه یک ویدیو پروژکتور آنجا قرار می‌دهند. سپس مدعی می‌شوند سالانه ۷ هزار مدرسه را هوشمند کرده‌اند. این معلم معتقد است که آموزش متمرکز، قدرت خلاقیت و نو آوری را از فرهنگیان گرفته است. بهلولی با انتقاد از بی‌توجهی وزارت آموزش و پرورش به تشکل‌های صنفی فرهنگیان و شوراهای آموزگاران خواستار رفع محدودیت‌ها و مشارکت آنان در تصمیم گیری‌ها شد.
به گزارش کلمه، فعالان صنفی معلمان سال هاست که به بهانه های واهی مورد آزار و اذیت حاکمیت واقع می شوند و دستگاه های امنیتی و قضایی مانع از فعالیت صنفی آنها برای احقاق حقوق شان و پیشبرد امر تعلیم و تربیت در جامعه می شوند. معلمان در این راه تا کنون هزینه های سنگینی پرداخت کرده اند که آخرین نمونه آن محکومیت پنج ساله محمود بهشتی لنگرودی سخنگوی پیشین کانون صنفی معلمان ایران است. این حکم در هفته گذشته در حالی به این معلم ابلاغ شد که او هم اکنون به قید وثیقه صد و پنجاه میلیون تومانی آزاد است. بهشتی لنگرودی حکم محکومیت ۵ سال (علاوه بر۴ سال حبس تعلیقی پیشین) زندان خود را که از سوی قاضی صلواتی، قاضی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب، دریافت کرده بود.
کودکان اولین قربانیان فقر
گسترش فقر نه تنها معلمان را برای گذران زندگی شان دچار مشکل کرده است بلکه این روند بر روی شاگردان آنها نیز تاثیر مخربی گذاشته است. به باور فعالان حقوق كودكان كار، به دلیل افزایش شكاف میان درآمد و هزینههای زندگی خانواده‌های فقیر كارگری، بر شمار كودكانی که ترک تحصیل می کنند و برای سیر کردن شکم شان به کار کردن روی می آورند، افزوده شده است.
«علی هاشمی» عضو جمعیت دفاع از كودكان كار و خیابان، در روز جهانی منع كار كودك با اعلام این مطلب به ایلنا گفت: هرچه قدرت اقتصادی خانواده‌های آسیب پذیر كاهش بیشتری پیدا كند احتمال ورود كودكان بیشتری به بازارهای كار وجود دارد. امروز در میان اقشار آسیب پذیر، روابط عاطفی و انسانی به تابعی از قدرت اقتصادی خانواده‌ها تبدیل شده است، بطوری كه با تشدید فشارهای اقتصادی خانواده‌های آسیب پذیر بیشتر در آسیب‌های اجتماعی فرو می‌روند. ورود كودكان به بازارهای كار یكی از همین آسیب‌های اجتماعی است بطوری كه با وخامت اوضاع اقتصادی كودكان بیشتری مجبور می‌شوند تا برای مشاركت در تامین هزینه های معاش و سرپناه خانواده با دنیای كودكی خداحافظی كنند.
به گفته هاشمی، در حال حاضر به دلیل بدتر شدن قدرت اقتصادی خانواده‌های كم درآمد، هزینههای مربوط به آموزش، بهداشت و تغدیه سالم كودكان به نفع هزینه های مربوط به پرداخت كرایه خانه و رفع گرسنگی همه اعصای خانواده حذف می‌شوند. در ماه‌های اخیر تعداد بیشتری از كودكانی كه از خدمات این جمعیت استفاده می كردند برای كمك به اقتصاد خانواده از محیط‌های آموزشی راهی كارگاه‌ها شدهاند بطوری كه حتی این كودكان در ایام امتحانات پایان سال تحصیلی نمی توانند كار خود را بصورت موقت ترك كنند.
این فعال اجتماعی افزود: تا پیش از این كودكان كار بیشتر در مواقع خاصی از سال مانند روزهای پایان سال و تعطیلات تابستانی كه تقاضا در بازار كار افزایش پیدا می‌كرد بصورت موقت در كارگاه‌ها، خیابان‌ها و حتی محیط‌های خانگی مشغول فعالیت اقتصادی می‌شدند كه در حال حاضر این مسئله به پدیده ای عادی و مستمر تبدیل شده است.
عضو جمعیت دفاع از كودكان كار و خیابان بابیان اینكه تا چندی پیش «امكانات آموزشی و فرهنگی» مانند نوشت افزار، كلاس درس و خدمات آموزشی نیاز اصلی كودكان مراجعه كننده به این نهاد اجتماعی بود گفت: متاسفانه امروز تغدیه سالم و بهداشت مناسب نیاز اصلی كودكان مراجعه كننده به این مركز را تشكیل می‌دهد و نیاز‌های آموزشی و فرهنگی این كودكان به اولویت‌های بعدی تبدیل شده است.
این فعال اجتماعی كار كودكان بابیان اینكه در حال حاضر هیچ آمار رسمی درمورد وضعیت كودكان كار و خیابان وجود ندارد، گفت: امیدواریم كه رئیس جمهور آینده فارغ از تعلقات سیاسی و جناحی آمار روشنی را در مورد كودكان كار و خیابان منتشر كند و برای حل این معضل چاره اندیشی كند.
به گزارش کلمه، با وجود گسترده بودن کودکان کار در کشور متاسفانه هیچ یک از کاندیدهای ریاست جمهوری تا کنون اظهار نظری در این زمینه نکرده اند. سیاست ورزی منفک از کار چنان هر روزینه جامعه ما شده است که سیاست مداران ما از مشکلات جهانی سخن می گویند اما از میلیون ها کودک محروم از تحصیل که با کار در کارگاه های نمور جوراب بافی و یا فروش فال حافط و گل در چهار راه های شهرهای بزرگ، شکم های گرسنه شان را سیر می کنند، سخنی به میان نمی آورند تا مبادا به تصور موهومی که رسانه های حاکمیت از اکنون جامعه ما درست کرده اند، خدشه ای وارد شود.
