دلیل واقعی حمایت پوتین از اسد

چکیده :در ظاهر به نظر می رسد که دلیل مسکو منفعت بدست آمده از صدور اسلحه به سوریه است یا وابستگی به رژیم خوبی که دسترسی روسیه به پایگاه دریایی اش در بندر طرطوس مدیترانه به سهولت فراهم می کند. اما این منافع حاشیه ای و نمادین است. انگیزه واقعی پوتین برای حمایت از رژیم اسد ترس از سقوط دولت خود است، ترس از مواجهه شدن با مشکلی مانند سوریه. در شمال روسیه در منطقه قفقاز یعنی جمهوری چچن، جایی که او در یک جنگ داخلی خونین و عملیات ضد شورش بین سال های ۱۹۹۹ و ۲۰۰۹ اقدام به سرکوبی وحشیانه نمود....

کلمه- زهرا امیری:

بیش از یک سال است که جامعه جهانی سعی دارد همکاری روسیه را برای حل بحران سوریه و پایان دادن به خشونت ها، جلب کند. ایالات متحده آمریکا نیز در این زمینه گام های بسیاری برداشته است اما تاکنون تمامی تلاش ها با شکست مواجه شده است.

مسکو قاطعانه مخالف مداخله بین المللی برای برکنار کردن بشار اسد رئیس جمهور سوریه از قدرت است. در حالی که در قدرت ماندن بشار اسد خط قرمز مخالفان است، مسکو پیش شرط هر نوع مذاکره ای برای حل بحران سوریه را باقی ماندن او در قدرت می داند. با این استدلال که این مناقشه باید از طریق مذاکره حل شود و اسد باید در طرح انتقالی قدرت در دولت جدید سهیم باشد. مسکو در همین راستا تمامی قطعنامه های شورای امنیت علیه سوریه را وتو کرده و بار ها جامعه جهانی را در مورد مداخله در سوریه تهدید کرده است.

پافشاری مسکو بر مواضع خود یکی از مهمترین دلایل طولانی شدن جنگ سوریه است، (جنگ داخلی در سوریه نزدیک به دو سال است که ادامه دارد.) از سوی دیگر این جنگ روز به روز خشن تر شده است.

اما گزارشاتی که در روزهای اخیر در مورد ارسال سلاح های روسی به سوریه منتشر شده نشان می دهد که مقامات مسکو دلایلی فراتر از این دارند. روزنامه نیویورک تایمز در گزارشی در روز جمعه 27 اردیبهشت، نوشته است که روسیه اقدام به ارسال موشک های ضد دریایی به سوریه کرده است.

این روزنامه به نقل از مقامات آمریکایی که نامی از آنها برده نشده گفته است که از این موشک ها می توان برای مقابله با هر گونه مداخله نظامی خارجی در سوریه استفاده کرد. براساس گزارش نیویورک تایمز، محموله اخیر تسلیحات ارسالی روسیه به سوریه شامل موشک های پیشرفته یاخونت با برد ۲۹۰ کیلومتر است. این موشک‌ها که بیش از ۶ متر طول دارند قادر به حمل دو نوع کلاهک انفجاری و یا ضد زرهی هستند.

به نوشته نیویورک تایمز سوریه اولین بار در سال ۲۰۰۷ سفارش ۷۲ موشک به همراه پرتاب کننده آنها را داده بود که اولین محموله در اوایل سال ۲۰۱۱ به این کشور ارسال شد. در این گزارش به نقل از دو مقام ارشد دفاعی آمریکا آمده محموله اخیر روسیه به سوریه شامل سیستم‌های هدایت راداری پیشرفته بوده است.

به گزارش بی بی سی، سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه گفته است که نمی‌داند چرا رسانه‌ها سعی دارند تا در این مورد حساسیت ایجاد کنند. وزیر خارجه روسیه افزوده: ما ارسال تسلیحات به سوریه را براساس توافقات فیمابین دو کشور پنهان نمی‌کنیم. ارسال این تسلیحات ناقض هیچ یک از توافقات بین‌المللی و یا قوانین ما نیست.

فیونا هیل در تحلیلی در نشریه فارین افرز نگاه متفاوتی به حمایت های روسیه از سوریه دارد، او می نویسد: اگر چه وزیر امور خارجه روسیه، سرگئی لاوروف به تازگی با رهبران اپوزسیون سوریه دیدار کرده، اما این مذاکرات، نشانه تغییر مواضع روسیه نسبت به سوریه نیست.

اما چرا پوتین تا این حد قاطعانه از اسد حمایت می کند؟ در ظاهر به نظر می رسد که دلیل مسکو منفعت بدست آمده از صدور اسلحه به سوریه است یا وابستگی به رژیم خوبی که دسترسی روسیه به پایگاه دریایی اش در بندر طرطوس مدیترانه به سهولت فراهم می کند. اما این منافع حاشیه ای و نمادین است. انگیزه واقعی پوتین برای حمایت از رژیم اسد ترس از سقوط دولت خود است، ترس از مواجهه شدن با مشکلی مانند سوریه. در شمال روسیه در منطقه قفقاز یعنی جمهوری چچن، جایی که او در یک جنگ داخلی خونین و عملیات ضد شورش بین سال های ۱۹۹۹ و ۲۰۰۹ اقدام به سرکوبی وحشیانه نمود.

پوتین در یکی از مصاحبه های خود گفت که منشا اتفاقات شمال قفقاز و چچن، ادامه روند فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی بود و اگر ما به سرعت آن را متوقف نمی کردیم روسیه به عنوان یک کشور در شکل کنونی وجود نداشت. پوتین افزود که من متقاعد شده بودم که اگر ما بلافاصله افراطیون را در چچن متوقف نمی کردیم، دیگر نمی توانستیم جلوی آنها را بگیریم و یوگوسلاوی دوم در سرتاسر قلمرو فدراسیون روسیه ایجاد می شد. فراموش نکنیم که پوتین در سال ۲۰۰۵ فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی را بزرگترین فاجعه ژئوپلیتیکی قرن نامید.

به نظر می رسد هشدار تحلیلگرانی که از وقوع جنگ سرد دوم خبر می دادند نیز چندان دور از ذهن نیست، انتشار خبر هایی مبتی بر اخراج دیپلمات آمریکایی به جرم جاسوسی در روسیه نیز می تواند تاییدی بر این تحلیل باشد.

روز جمعه 27 اردیبهشت خبرگزاری رویترز به نقل از سرویس امنیت فدرال روسیه اعلام کرد که مسکو در سال 2011 یعنی اوایل وقوع انقلاب های بهار عرب در مورد به خدمت گرفتن عاملان امنیتی به عنوان جاسوس هشدار داده بود.

سرویس امنیت فدرال روسیه روز سه‌شنبه هفته گذشته با اعلام اینکه دستگیری فوگل دیپلمات آمریکایی یکی از بزرگترین رسوایی‌ها برای این دو دشمن دوران جنگ سرد طی سه سال اخیر محسوب می‌شود، اعلام کرد: این فرد آمریکایی قصد داشت تا یکی از افسران امنیتی روسیه را به عنوان یکی از عاملان سازمان سیا به خدمت بگیرد.