درخواست یک جانباز آزاده برای پیگیری اجرای یک قانون + پیامی از کلمه

چکیده :درد و مشکل آن جاست که تصمیم گیری ها نه بر اساس قانون و منافع مردم و کشور که بر اساس منافع شخصی و گروهی پیگیری شود و آن زمان است که صدای مردم و اصناف بلند می شود و آن روز است که انتخابات می شود نقطه ی تصمیم گیری برای آنکه کسی بیاید و از حقوق مردم دفاع کند و با بی تدبیری و نادیده گرفتن مطالبات و منافع مردم قوانین و تبصره هایی وضع و حذف کند در آن جهت که نه نفع مردم است و نه نفع کشور. و اینگونه است که مطالبه اجرای قانون در جزیی ترین امور زندگی ما تاثیر می گذارد. و برای همین است که باید مردم را آگاه کنیم به چرایی اهمیت قانون....

کلمه- گروه اجتماعی:

پیام ارسالی یک جانباز آزاده به کلمه کوتاه است: “سلام – اقا یا خانم محترمی که این نوشته را می خوانید باور بفرمایید دستمون به جایی بند نیست که صدایمان را به دیگران برسانیم من یک جانباز و آزاده با نزدیک به هشت سال و نیم اسارت هستم مشکل ما در خصوص انتخابات و مسایلی از این قبیل نیست بلکه مربوط به حق و حقوق اسرای تنهایی است که 22 سال پیش قانون حقوق آنان را تصویب کرده ولی برای اجرا مدام امروز و فردا میشود بخدا تعداد قابل ملاحظه ای از بچه ها بواسطه رنج ها و سختی های اسارت به رحمت خدا رفته اند ولی باز کسی نیست به داد ما برسد لذا شما اگر می توانید این حق ما را با صدای بلند بگویید تا شاید شنونده ای پیدا شود … اگر کمکمان کنید خدا خیرتان دهد.”

به گزارش کلمه، ۲۵سال از پایان آن روزی می گذرد که ایران و عراق سلاح ها را بر زمین گذاشتند و جنگ بعد از هشت سال به پایان رسید. یک سال بعد طبق توافقی بین دو کشور انجام شد اسرا رد و بدل شدند و آخرین مراحل آتش بست به اجرا درآمد. از آن روز نزدیک به ۲۴ سال می گذرد.

اسرای دیروز و آزادگان امروز به شهرها برگشتند تا شاید بتوانند زندگی از سر بگیرند اما این تازه اول راه بود.

خانواده هایی که روزی با شعار چشم و چراغ همه تکریم می شدند به حاشیه رفتند چرا که فصل جدیدی برای ایرانیان رقم خورده بود. اما جنگ برای جانبازان و خانواده های شان٬ برای آزادگانی که بعد از سال ها با تنی رنجور به کشور بازگشته بودند و برای خانواده شهدایی که برای همیشه عزیزی را در زندگی کم داشتند ادامه داشت. در این رهگذر اوضاع خانواده شهدا اندکی بهتر از دو دسته اخیر بود زیرا جانبازان هر چی زمان می گذشت بر درصد جانبازی شان افزوده می شد و تازه عوارض شیمیایی آنانی که در معرض بمب های شیمیایی بودند نمود می کرد. اما دیگر ایثارگران در اولویت نبودند.

شرایطی جنگی به پایان رسیده بود و باید رسیدگی و حمایت به خانواده شهدا در چهارچوب زمان صلح قرار می گرفت. قانون ها از همان زمان نوشته شدند از قانون حمایت از آزادگان که در سال ۱۳۶۸ تصویب شد و تا سال ۱۳۹۰ اجرا نشد گرفته تا طرح جامع خدمات رسانی به ایثارگران که برای تصویب اش ۶ سال زمان برد و آخر سر هم هنوز اجرایی نشده است.

سال ۹۰ در سالگرد بازگشت آزادگان به کشور عده ای از آزادگان در مقابل دفتر ریاست‌جمهوری تجمع كرده و خواستار اجرای ماده ۱۳ قانون حمایت از آزادگان، مصوب آذرماه سال ۱۳۶۸مجلس و پرداخت حقوق و مزایای دوران اسارت خود شدند. هر چند این تجمع با ضرب و شتم آزادگان به پایان رسید ولی مسوولان قول مساعدت دادند تا قانون اجرا شود.

اما همین هفته گذشته حدود ۷۰ نفر از اعضای خانواده های ایثارگران در مقابل مجلس شورای اسلامی تجمع کردند. مهر همان زمان گزارش داد که این افراد در اعتراض به حذف مشمولیت همسران و فرزندان شهدا از لایحه خدمات رسانی به ایثارگران در مقابل مجلس تجمع کرده بودند.

تجمع کنندگان همچنین با ارائه نامه ای سرگشاده به نمایندگان مجلس خواستار حل مشکلات فرزندان و همسران شهدا در جریان تصویب لایحه خدمات رسانی به ایثارگران شده اند.

این طرح جامع که سال ۹۱ بعد از اختلاف های مجلس و شورای نگهبان بالاخره به تصویب مجمع تشخیص مصلحت نظام رسید هنوز اجرا کامل نشده است.این در حالی است که در این میان آسیب دیدگان جنگ نیازمند خدمات درمانی و رفاهی دارند. سن ها بالا می رود و عوارض جنگ بر جسم های فرتوت بیشتر اثر می گذارد حتا اگر به چشم نیایند.

اما ماجرای این طرح جامع چه بود؟

لایحه جامع خدمات رسانی به ایثارگران پس از گذشت ۶ سال از تصویب آن در مجلس در حالی سال گذشته تصویب شد که دولت و مجلس و بنیاد شهید بر سر آن اختلاف اساسی داشتند. در آن سال ها چند طرح برای تامین نظر ایثارگران تهیه شد که هیچ یک به سرانجام نرسید.

دولت و رئیس بنیاد شهید با این لایحه به دلیل بار مالی ناشی از اجرای آن برآورد می شد مخالف بودند و در نهایت هم این لایحه با لحاظ ۲ بند مورد تصویب قرارگرفت اول این که بار مالی که اختلاف میان مجلس و شورای نگهبان بر سر این لایحه بود پذیرفته شد و نظر مجلس مورد تایید قرارگرفت و در بند دوم تاکید شد قوانینی که از سال ۸۶ درباره ایثارگران در بودجه های سنواتی و قوانین مختلف از جمله قانون برنامه پنجم به تصویب رسیده است ، به قوت خود باقی بماند و در مواردی که با لایحه خدمات ایثارگران مغایرت داشت، قوانین مورد نظر اجرایی شود و مواد لایحه ایثارگران در این موارد ملاک عمل قرار نگیرد.

رییس جمهوری یعنی یکی از سه ضلع که بر سر این طرح اختلاف دارند باید این طرح را به رییس بنیاد شهید ابلاغ می کرد.

این آغاز نگرانی ها بود چرا که این طرح بدون انجام اصلاحات مصوب در مجمع تشخیص مصلحت نظام ابلاغ شد و این موضوع سبب نگرانی و تشویش ایثارگران شده است.

همشهری آنلاین در گزارشی نوشت که آیا آن بخشی از لایحه که باعث تضییع حقوق مکتسبه ایثارگران می‌شود اجرایی خواهد شد یا نمایندگان مجلس برابر تعهدات و توافقاتی که در این زمینه داشته‌اند، به اصلاحات لازم دست خواهند زد و مانع پایمال‌شدن حقوق ایثارگران می‌شوند؟

در این گزارش که با رحماندوست رییس کارگروه تخصصی ایثارگران کمیسیون اجتماعی مجلس گفت و گو شده بود آمده است که دولت همتی بکند که بودجه آن را در بودجه 92 پیش‌بینی کند و یا با جابه‌جایی‌ها در تبصره‌های بودجه، طوری در مجلس مدیریت شود تا منابع لازم در نظر گرفته شود. البته سقف بودجه 92 انقباضی نیست بلکه انبساطی است و بیش از حد انبساطی است لذا احتمال دارد ردیف‌هایی حذف شود ولی چون در سقف بودجه پیشنهادی، عدد بالاست با جابه‌جایی ردیف بودجه حل می‌شود.

و پیام کلمه برای این جانباز آزاده: 

برادرآزاده ام که نوشته ای مشکل ما در خصوص انتخابات و مسایلی از این قبیل نیست بلکه مربوط به حق و حقوق اسرای تنهایی است که..

اتفاقا انتخابات ها هستند که سرنوشت خیلی از ما را رقم می زند. بین رییس جمهوری که درد تو را غم خود می داند با آن دیگری که رنگ جبهه را ندیده است البته که فرق است.

این می شود که رییس جمهوری به قانون عمل می کند و آن دیگری تبصره هایی که برای احقاق حق توست حذف می کند.

برادر آزاده! چهار سال پیش مردی در مقابل 70 میلیون ایرانی معترضانه گفت من برای جلوگیری از همین بی قانونی ها آمدم.

قانون یک مسئله است و مجریان قانون مسئله ی دیگری است.

درد و مشکل آن جاست که تصمیم گیری ها نه بر اساس قانون و منافع مردم و کشور که بر اساس منافع شخصی و گروهی پیگیری شود و آن زمان است که صدای مردم و اصناف بلند می شود و آن روز است که انتخابات می شود نقطه ی تصمیم گیری برای آنکه کسی بیاید و از حقوق مردم دفاع کند و با بی تدبیری و نادیده گرفتن مطالبات و منافع مردم قوانین و تبصره هایی وضع و حذف کند در آن جهت که نه نفع مردم است و نه نفع کشور.

و اینگونه است که مطالبه اجرای قانون در جزیی ترین امور زندگی ما تاثیر می گذارد. و برای همین است که باید مردم را آگاه کنیم به چرایی اهمیت قانون.