افروغ: توسعه که ساختن چهار تا سد نیست، اینها زمان شاه هم بود/ هیچ ملتی انقلاب نکرد که همان اتفاق قبل تکرار شود
چکیده :عماد افروغ با تقدیر از خدمات زمان جنگ گفته است: هر کسی در این مملکت به دلیل فقدان نظارت و نقد، از سفره جمهوری اسلامی به عنوان گوشت قربانی استفاده ميکند بر خلاف زمان انقلاب و جنگ که افراد خودشان را برای انقلاب قربانی ميکردند. ...
عماد افروغ با انتقاد از شرایط جاری کشور گفته است: «هیچ ملتی انقلاب نکرد که همان اتفاق قبل تکرار شود. من اگر بخواهم قضاوت کنم این سوال را می پرسم که جامعه ما نسبت به گذشته چه اندازه اخلاقی تر و معنوی تر شده؟ نرخ بیکاری چقدر پایین آمده؟ گرانی چقدر پایین آمده است؟»
عماد افروغ در برنامه ‘دیروز، امروز، فردا’ اظهار داشت: مردم بیش از آنکه به شعارهای پرطمطراق و هیجانی کاندیداها نگاه کنند به برنامه های نامزدها و عملیاتی شدن آنها توجه کنند.
وی در ادامه برنامه اظهار داشت:« بنده روشنفکری را اعم از روحانی و مکلا می دانم بنابراین بحث من فقط مکلاها نیستند و خیلی از علما هم هستند که وارد میدان نمی شوند و انجام وظیفه نمی کنند و آن طور که مورد انتظار است ادای وظیفه نکرده اند.»
این استاد دانشگاه با اشاره به شعار زدگی در جامعه ادامه داد:« اگر قرار باشد شعار گرایی صرف صورت بگیرد، چیزی جز عوام زدگی نیست اما اگر پشت این شعار برنامه منسجم،عملیاتی و امکان پذیر باشد اشکالی ندارد که این برنامه در قالب شعارهم مطرح شود. متاسفانه ما بعد از جنگ تا الان مدام شاهد گسست از برنامه ها و رفتارها و سیاست ها هستیم. هیچ کدام از سیاست های کلانی که بعد از جنگ پیگیری شده، منطبق بر گفتمان و اهداف و زمینه های انقلاب نیست و مشکلات اساسی و ساختاری داشته ! ما باید ببینیم چرا اینقدر گسست برنامه داشته ایم. اینجا به نظر من ما داریم از قدرت مدنی و قدرت نقد غافل می شویم. اگر کسانی که از آن ها توقع نقد و نظریه پردازی داریم، نظارت و نظریه پردازی می کردند امروز بسیاری از ضعف ها را نداشتیم. نباید همیشه قدرت دولتی، مردم ببینیم! اینجا یک حلقه واصل وجود دارد که این حلقه واصل علما و روشنفکران هستند که نباید نقش آن ها را در این میان نادیده گرفت.
افروغ گفت:«من انتقاد جدی دارم که بخواهیم قدرت و نخبگی را به قدرت رسمی تقلیل دهیم. من معتقدم امروزبه دلیل عدم وجود نقد و نظارت هر کسی در کشور ما از این سفره پهن جمهوری اسلامی به عنوان گوشت قربانی استفاده می کند. در واقع برخلاف اول انقلاب و دوران جنگ که همه خودشان را قربانی می کردند، امروز قربانی می گیرند. این یک واقعیت است که در تمام عرصه های علمی و اقتصادی و سیاسی و… این موضوع وجود دارد و هیچ کس هم نیست که نقادی و نظریه پردازی کند. بنابراین شعارگرایی که به عوام زدگی منجر می شود به خاطر فقدان ظرفیت های نهادی ها مدنی ماست. اگراین نهادها به میدان بیاید، کسی نمی تواند برنامه بی عمل ارائه دهد.»
افروغ که نسبت به انتخابات دوره پیش هم انتقاداتی داشت، تصریح کرد که انتخابات ميتواند توسط یک هیات مستقل برگزار شود. وی اظهار داشت:« ما باید یا ساختار انتخاباتی خود را تغییر دهیم و به سمت تحزب و نظام پارلمانی برویم که من فکر می کنم علاوه بر محاسنی که دارد، معایبی هم دارد. یک راه دیگر این است که شورای نگهبان سه ماه قبل از انتخابات افراد خواهان نامزدی را بررسی کند و بعد از تایید صلاحیت نفراتی را به جامعه معرفی کند و آن ها را در معرض انتخاب مردم قرار دهد. در هر صورت ما این شرایط را نداریم. بحثی که بنده مطرح کردم، بحث اشخاص نبود. اگر فکر به بحث گرفته شود، این موضوع شدنی است.»
وی تاکید کرد: روشنفکران و عالمان نباید صرفا به توصیه های کلی بسنده کنند بلکه باید هم توقع برنامه ای مردم را بالا ببرند و هم کاندیداها را مجبور کنند که برنامه های عملیاتی خود را ارائه کنند و سپس آنها را نقد کرده و در اختیار مردم قرار بدهند.
افروغ با انتقاد از صدا و سیما افزود: برنامه های نقد در زمینه های اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و غیره در صدا و سیما مغفول مانده است و فقط زمان انتخابات شروع ميشود.
وی از منتقدان جدی احمدی نژاد است، گفت: ما هنوز تعریفی جامع از عدالت نداریم؛ یارانه باید با عدالت پیوند بخورد قرار نیست همه از یارانه استفاده بکنند و قرار نیست این یارانه در خدمت تولید قرار نگیرد.
به گزارش خبر آنلاین، افروغ سیاست های اقتصادی دولت را مورد نقد قرار داد و افزود: « وقتی می خواهیم نقاط ضعف و قوت را دسته بندی کنیم، باید اولویت بندی کنیم که به چیزی ضعف می گوییم و به چه چیزی قوت می گوییم. بحث این نیست که سد و پل ساخته نشود، بحث این است که این کارها برای چه ساخته می شود؟ آیا در این بین عدالت و مشارکت مردمی ارتقا پیدا می کند؟ کسی منکر ابزار نیست بلکه حرف این است که جای هدف و وسیله نباید تغییر کند. اگر ما قرار کاخ گرایانه جلو برویم که معاویه و کاخ سعد را داشتیم. تا بحث توسعه و کارنامه جمهوری اسلامی به میان می آید، چند سد یعنی سیمان و میله گر به رخ ما می کشند. کسی منکر این ها نیست، اما این ها که در زمان شاه هم انجام می شد.»
وی با انتقاد از سیاست یارانه ای دولت گفت: وقتی یارانه را به همه بدهیم کدام شکاف طبقاتی پر ميشود؟ یارانه هم باید به عدالت گره بخورد، قرار نیست همه از یارانه استفاده کنند وقرار نیست یارانه در اختیار بخش تولید قرار نگیرد. بحث دیگر عدالت تولید است که جمهوری اسلامی می تواند در دنیا پرچم دار آن باشد. در دنیای سرمایه داری ما عدالت تولیدی نداریم و عدالت توزیعی است. در واقع چند نفر سرمایه دار تولید می کنند و برای جلوگیری از شورش های اجتماعی، یک دولت رفاه هم تشکیل شده است که به ضعف رسیدگی می کند. این موضوع نمی تواند مراد جمهوری اسلامی باشد. باید فرصت های تولید برابرتر شود و این هم به دست نمی آید مگر اینکه ما یک فهم دقیقی از انقلاب اسلامی و گفتمان آن داشته باشیم.»
این استاد دانشگاه با اشاره به شرایط سیاسی کشور اظهار داشت: «من انتقاد جدی دارم که بخواهیم قدرت و نخبگی را به قدرت رسمی تقلیل دهیم. من معتقدم امروزبه دلیل عدم وجود نقد و نظارت هر کسی در کشور ما از این سفره پهن جمهوری اسلامی به عنوان گوشت قربانی استفاده می کند. در واقع برخلاف اول انقلاب و دوران جنگ که همه خودشان را قربانی می کردند، امروز قربانی می گیرند. این یک واقعیت است که در تمام عرصه های علمی و اقتصادی و سیاسی و… این موضوع وجود دارد و هیچ کس هم نیست که نقادی و نظریه پردازی کند. بنابراین شعارگرایی که به عوام زدگی منجر می شود به خاطر فقدان ظرفیت های نهادی ها مدنی ماست. اگراین نهادها به میدان بیاید، کسی نمی تواند برنامه بی عمل ارائه دهد.»
