اردشیر صالح پور: از دست رفتن سعدی افشار موجب از بین رفتن سیاهبازی نشود
چکیده :تئاتر سیاهبازی و تخت حوضی در كنار تعزیه دو گونه از نمایشهای ایرانی هستند كه برآمده از آرمانهای ملی و احساسات مذهبی سرچشمه گرفته و طی 200سال گذشته ادامه پیدا كرده...
اردشیر صالحپور(نویسنده، پژوهشگر و كارگردان تئاتر) معتقد است باید نگران از بین رفتن آیینهای سنتی اجرای نمایش ایرانی باشیم و تلاش كنیم از دست رفتن سعدی افشار موجب از بین رفتن شیوه سیاهبازی نشود.
به گزارش ایلنا، اردشیر صالحپور ضمن بیان اینكه سعدی افشار آخرین بازمانده نسل سیاهبازان ایران بود كه از دست رفت، بیان كرد: تئاتر سیاهبازی و تخت حوضی در كنار تعزیه دو گونه از نمایشهای ایرانی هستند كه برآمده از آرمانهای ملی و احساسات مذهبی سرچشمه گرفته و طی 200سال گذشته ادامه پیدا كرده است.
وی با بیان اینكه این دو گونه نمایشی میتواند در كنار تئاتر وارد شده از غرب به كشور مطرح شود، ادامه داد: سعدی افشار جزو آخرین نسلی بود كه میتوانست این هنر را حفظ كند اما امیدوار هستم درگذشت این هنرمند ما هنر بومی خود را پاس بداریم و متوجه باشیم این شیوههای اجرا با مختصات فرهنگی ما در داخل كشور سازگاری بیشتری از آثار غربی دارد.
این مدرس دانشگاه اضافه كرد: در میان هنرمندان داخلی بهرام بیضایی تلاشهای زیادی برای تداوم گونههای نمایشی ایرانی در از خود نشان داده و سعی كرده است با مطرح كردن این گونهها در آثار نمایشی كه به صحنه برده است این آیینها را زنده نگهدارد و تداوم ببخشد.
وی با تاكید بر اینكه نباید اجازه بدهیم همراه با درگذشت سعدی افشار این هنر از بین برود، تصریح كرد: چه خوب است نام سعدی افشار را برای یكی از سالنهای نمایش سطح شهر درنظر بگیریم و امكانی فراهم كنیم تا فقط نمایشهای سنتی ایرانی در این محل به روی صحنه برود بلكه به این شیوه یاد تنها سیاهباز ایرانی در دوران معاصر پاس داشته شود و سالنی داشته باشیم كه مدام نمایش سیاهبازی در آن به روی صحنه برود.
صالحپور با تاكید بر حفظ نمایشهای سنتی ایرانی اظهار داشت: در مقابل سیاهبازی كه بیشتر در تهران و شیراز رواج داشته است، اجرای نمایشهای كمدی سفید را در اصفهان داشتهایم كه به نظرم مسئولان اصفهانی و سیاستگذاران كلان فرهنگی باید برنامهای هم برای حفظ این سنت نمایشی داشته باشند.
وی افزود: این كار هیچ منافاتی با روند تئاتر كشور ندارد و در تمام نقاط جهان تلاش میشود نمونههای سنتی خود را حفظ كنند.
این پژوهشگر تئاتر در پایان گفت: ما آخرین كتاب خود به نام «گرامافون و نمایش» را كه بررسی تحلیلی تاریخ تقلید و مضحكه در ایران است را به سعدی افشار تقدیم كردم و شخصا روی سن به او دادم. بیاییم كاری كنیم كه امروز اگر سعدی از دست رفت، سنت سیاهبازی از بین نرود. برنامهای بریزیم تا این سنت در دانشگاههای ما طرح شود و از آنجا به سالنهای نمایش بیاید. امیدوارم ختم سعدی افشار موجب زندگی و حیات هنری شود كه به آن علاقه داشت و تئاتر آیینی و سنتی ما بار دیگر جان بگیرد.
