محروم شدن برخی زندانیان سیاسی جنبش سبز از مرخصی نوروزی، با دخالت نیروهای امنیتی

چکیده :عبدالله مومنی به همراه سایر نیروهای اصلاح طلب و زندانیان جنبش سبز تاکنون درخواست عفو و بخشودگی نکرده‌ و در آستانه پایان دوران حبس خود حاضر به دادن هیچ تضمینی در مورد کوتاه آمدن از مواضع و اصول خود نیست. کوتاه آمدن هایی که شرط اعطای حقوقی چون مرخصی و ملاقات حضوری از سوی اطلاعات برای برخی از زندانیان جنبش سبز و فعالان سیاسی و مدنی است. ...

کلمه- گروه خبر:

چهار سال پس از کودتای انتخاباتی و سرکوب ها و بازداشت ها و سبز شدن زندان های کشورمان، وزارت اطلاعات همچنان بر فعالان سیاسی -مدنی فشارهایی وارد می کند، رفتارهایی که گرچه در این چهار سال خیلی نتیجه بخش نبوده اما کمتر پیش آمده که تدبیر مدیریتی مانع ادامه ی آن شود. در مرسوم ترین مثال این رفتارها، محروم کردن زندانیان سیاسی سبز از حقوق حقه شان، مانند مرخصی و ملاقات حضوری در تعطیلات نوروزی است.

به گزارش کلمه، عبدالله مومنی از اعضای سازمان دانش آموختگان (ادوار تحکیم) که از خرداد ۸۸ بازداشت شد، هم اکنون ۳۶ ماه است بدون حتی یک روز مرخصی در زندان به سر می‌برد.

در آخرین هفته‌های سال گذشته در چهارچوب طرح اعطای مرخصی به زندانیان جنبش سبز، برخی از مقامات قوه قضاییه با انجام تماس‌های مستقیم وغیر مستقیم با خانواده، برخی از زندانیان سیاسی، زنان و فرزندان آنان را در آستانه نوروز، آنان را مشتاق به انجام تمهیداتی برای استقبال از اسرای سبز خود کردند.

عبدالله مومنی از جمله زندانیانی است که از ماه‌ها قبل مقامات دادستانی وعده داده بودند که در تلاشند تا نظر موافق بازجوهای اطلاعاتی را در خصوص مرخصی برای وی بگیرند و قرار بود این فعال دربند در این چهارچوب به مرخصی اعزام شود.

بر اساس این گزارش، با اینحال با پایان یافتن اعزام به مرخصی زندانیان برای تعطیلات نوروزی، عبدالله مومنی همچنان در بند 350 زندان اوین به سر می برد.

بازجویان و کار‌شناسان این زندانی سیاسی به طور مستقیم و غیر مستقیم به وی و خانواده‌اش اعلام کرده اند، به دلیل ایستادگی این زندانی سیاسی بر مواضع اعتراضی خود نسبت به انتخابات سال ۸۸، شکایت علیه اقدامات خلاف قانون و ضد حقوق بشری دادستان وقت تهران مرتضوی و قاضی حیدری فرد، بازجویان و کار‌شناسان وزارت اطلاعات در طول بازداشت و اعتراضات مکرر در طول دوران بازداشت به روندهای امنیتی در فضای سیاسی کشور، در همین وضعیت خواهد ماند.

با این حال در آخرین روزهای سال گذشته مقامات دادستانی با تماس با خانواده این زندانی سیاسی اعلام کردند که یک نوبت ملاقات حضوری با خانواده را درایام نوروز برای او در نظر گرفته‌اند.

همسر عبدالله مومنی سال پیش و پس از موفقیت فرزندش درآزمون ورودی دانشگاه خواستار یک ملاقات حضوری برای فرزندانش شده بود ولی دادستانی و بازجویان اطلاعات با انجام آن موافقت نکرده بودند، تصمیمی که به گفته همسر این زندانی سیاسی نشان دهنده کینه و انتقام جویی نهادهای اطلاعاتی امنیتی و دستگاه قضایی به عبدالله مومنی و حتی فرزندانش است. اکنون و با گذشت ۱۰ ماه پس از آن درخواست، دادستانی تهران اعلام کرده که خانواده این زندانی سیاسی مجاز هستند حدود نیم ساعت با او ملاقات حضوری داشته باشند.

هم اکنون حدود ۱۵ تا ۲۰ نفر از زندانیان جنبش سبز از ۱۲ تا ۳۰ماه است که از ملاقات حضوری با خانواده و بیش از ۳ سال از مرخصی محروم هستند و آنگونه که فاطمه آدینه وند همسر عبدالله مومنی می‌گوید؛ این زندانی سیاسی اعلام کرده حاضر نیست در مقابل چشمان منتظر همسران و فرزندان زندانیان سیاسی که بار‌ها رنج آن‌ها را از پشت شیشه ملاقات کابینی دیده است و آن را درک می‌کند، تن به چنین «امتیازی»! دهد و تا پایان دوران زندان، طلب هیچ امتیازی را از کسانی که به کرامت انسانی و حقوق شهروندی پایبند نیستند نخواهند داشت.

ملاقات حضوری و مرخصی از جمله حقوق مصرح زندانیان در قوانین و آیین نامه‌های سازمان زندان هاست که بار‌ها مقامات دادستانی و وزارت اطلاعات این حقوق را از زندانیان سیاسی و خصوصا زندانیان جنبش سبز دریغ کرده‌اند.

بر اساس این گزارش، عبدالله مومنی به همراه سایر نیروهای اصلاح طلب و زندانیان جنبش سبز تاکنون درخواست عفو و بخشودگی نکرده‌ و در آستانه پایان دوران حبس خود حاضر به دادن هیچ تضمینی در مورد کوتاه آمدن از مواضع و اصول خود نیست. کوتاه آمدن هایی که  شرط اعطای حقوقی چون مرخصی و ملاقات حضوری از سوی اطلاعات برای برخی از زندانیان جنبش سبز و فعالان سیاسی و مدنی است.

عبدالله مومنی و زندانیان جنبش سبزی که باز هم بهاری دیگر را در زندان ها آغاز کردند معتقدند که عامل کودتای انتخاباتی و فجایع حاکم بر کشور و سرکوب مطالبات آزادیخواهانه شهروندان باید از پیشگاه ملت درخواست توبه و ابراز ندامت و پشیمانی کنند نه زندانیان حق جو و ستمدیده جنبش سبز.

سیامک قادری و سومین نوروز در زندان اوین

در همین راستا روز گذشته جرس در گزارشی آورده بود که با گذشت سی و سه ماه از دوران محکومیت سیامک قادری وی همچنان از حقوق اولیه خود محروم است. به گفته بازجو “تا زمانیکه این روزنامه نگار از مواضع خود کوتاه نیاید و با او به نقطه مشترک نرسد از مرخصی و ملاقات حضوری خبری نیست.”

سیامک قادری نویسنده و صاحب وبلاگ “ایرنای ما” بود که وی در آن به برخی عملکردها و اقدامات مسئولان خبرگزاری دولتی ایرنا انتقاد کرده و همچنین درباره جنبش سبز و رهبرانش مطالبی را در این وبلاگ نوشته است. این وبلاگ چندین بار فیلتر شد.

به گزارش کلمه، این روزنانه نگار زندانی که بیش از بیست سال سابقه کار رسانه ای بعنوان سردبیر ومدیر در خبرگزاری های ایرنا، ایلنا و سینا و همچنین برخی از روزنامه های کشور را دارد در جریان رخدادهای پس از انتخابات ریاست جمهوری 88 نسبت به تهیه و انتشار گزارش خشونت ها علیه معترضان اقدام کرده بود که تنها به دلیل گزارش هفت قسمتی در مورد خشونت های روز عاشورا در مورد معترضان به تحمل چهار سال حبس محکوم شد.

این وبلاگ نویس درجریان بازجوییها چند بار مورد ضرب وشتم قرار گرفت و در موردی سر وی را به درون دستشویی سلول بازجویی فرو کردند. او در طول دوران طولانی نه ماهه بازداشت بارها تحت فشار برای مصاحبه تلوزیونی قرار گرفت که زیر بار نرفت.