سال نو و آینده ایران
چکیده :در کشوری همانند ما انتخابات ازاینرو اهمیت دارد که بطور حداقلی میتواند نظر مردم را انعکاس دهد وحاکمیت را به هوش آورد. درانتخابات آزاد بخوبی معلوم میشود که اکثریت مردم با سیاستهای خارجی وداخلی حاکمیت یکدست سر موافقت دارند یا ندارند؟ در سال نو باید این نقطه امید یعنی انتخابات را زنده نگه داشت و نگذاشت از دست رود، شاید از همین نقطه بتوان روزنی بسوی روشنایی در این وضعیت سیاه زد و فردایی بهتر آفرید. «سال نو وآینده ایران» بهم گره خورده است و همچنانکه در دعای تحویل سال آمده است: «ای زیر و روکننده قلبها و چشمها، ای تدبیرکننده لیل ونهار، ای تغییر دهنده حال و احوال، تغییرده حال مارا به بهترین حالات» دعا میکنم که این دعا در حق ملت وکشور ایران اجابت شود. سال نو را به شما تبریک میگویم وسالی خوش برای شما وهمه ایرانیان وفارسی زبانان در هرکجای عالم هستند آرزودارم و دعا میکنم که ایران از گزند همه حوادث وبلایا در امان باشد....
علی مزروعی:
خداوند در آیهای میفرماید: «او مرگ وحیات را آفرید تاامتحان کند ایشانرا که کدامیک کار نیک وبهترمی کنند.» قانون مرگ وحیات یک قاعده فراگیر وبدون استثناء در هستی است و همین نشانه اینکه کارنامه وعملکرد هر موجودی به ویژه انسانها در پروندهشان ثبت وضبط میشود و در روز حساب و در دادگاه عدل الهی باید پاسخگوباشند و متناسب با آن پاداش یا جزا داده میشوند. طبیعت هم مرگ وحیات دارد و کارنامه، وبا گردش زمین به دور خورشید این چرخه رقم میخورد و در نقطهای بنام «نوروز» این مرگ وحیات طبیعت تلاقی میکند. سالی میمیرد و سالی نومتولد میشود. زمستان با همه سخت سری وسرمایش نفسهای آخر را میکشد ومی رود و بهار با همه نرم سری و سرزندگی فرا میرسد و شورحیات ونشاط سر میدهد، واین چنین است که در گذر عمر آدمی و طبیعت، «نوروز» و بهار معنا مییابد و هر «سال نو» خود فرصتی برای محاسبه کارنامه گذشته و گامی بسوی آینده میشود و در این رهگذر بنظرم مهمترین موضوع برای امثال بنده «سال نو و آینده ایران» است که بطور مختصر بدان میپردازم.
یاد آور میشوم که دغدغه داشتن جزیی از حیات و زندگی و عمل اجتماعی آدمی است وانسان بیدغدغه نمیتوان یافت امادغدغههای آدمیان متفاوت است وبرای من بیش از هرچیزی دغدغه ایران داشتن اصالت دارد چرا که به عنوان یک شهروند ایرانی اینرا به نیکی میدانم که هرچه برسراین کشور بیاید خواه ناخواه بر زندگی من و همه افرادی که دل در گرو این آب و خاک دارند و درآن زندگی میکنند متاثر خواهد ساخت، والبته اینرا هم به خوبی میدانم که امروزه بدلیل پیشرفتهای فن آوری دیگر مرزهای ملی اعتبار گذشته را ندارد و سرنوشت ایران در ارتباط و پیوستگی با سپهری جهانی رقم میخورد. از این منظربزرگترین دغدغه من در آستانه «سال نو، آینده ایران» میباشد، آیندهای که سخت تیره وتار مینماید وچشم اندازچندان امیدوار کنندهای را به نمایش نمیگذارد.
در سال گذشته بدلیل بیتدبیری وسخت سری مقامات کشور در رابطه با پرونده هستهای علاوه بر اعمال تحریمهای اقتصادی وضع شده از سوی شورای امنیت سازمان ملل، شاهد اعمال تحریمهای شدید اقتصادی و سیاسی یک جانبه و چند جانبه از سوی آمریکا، کانادا و اتحادیه اروپا علیه کشورمان بودیم و از این ناحیه اقتصاد ایران بشدت تحت فشار قرارگرفت و وضعیت بسیار دشواری را برای زندگی عامه مردم به ویژه اقشار محروم و متوسط جامعه رقم زد. هرچند مقامات مسئولی که صدور قطعنامههای شورای امنیت را در این باره ورق پاره ایی بیش نمیخواندند و… و بر این باور بودند که اگر کشور همه کارهایش را ده سال تعطیل کند وبه فن آوری هستهای بپردازند پنجاه سال به جلو خواهد رفت و… در این سال ناچار از اعلام موثر بودن تحریمهای اعمال شده بر اقتصاد و معیشت مردم شدند اما به جرئت میتوان گفت از روزی که حاکمیت تعلیق غنی سازی اورانیوم را برداشت و دولت احمدینژاد سیاست خارجی تهاجمی را در رویارویی با کشورهای غربی در پیش گرفت عملا همه امورات کشور و به ویژه اقتصادایران را به تعلیق درآورد و از هر منظری بخواهیم کارنامه ایران را در سال ۹۱ بررسی و تحلیل کنیم جز آنکه آنرا سالی سیاه وسخت برای ایران و اکثریت ایرانیان بدانیم توصیف دیگری نمیتوان کرد. اگر من واژه «اکثریت ایرانیان» را بکار بردم برای این است که اقلیتی در ایران وجود دارد که دستیابی به چرخه سوخت هستهای را باهر هزینهای خواستار است و داشتن آنرا برای کشور از نان شب واجبتر میداند واینان که مصادر قدرت و تصمیم گیری را در اختیار دارند و به نان شب هم محتاج نیستند! تلاش میکنند نشان دهند همه ایرانیان طرفدار این شعارند که انرژی هستهای حق مسلم ماست و البته به همین دلیل هم هرخواسته دیگر ایرانیان را سرکوب ومنکوب میکنند و این چنین است که کارنامه حاکمیت در عرصه سیاست داخلی هم دست کمی از عملکردش در سیاست خارجی ندارد!
بله اقتدارگرایانی که با شعار آبادگری و بهبود معیشت مردم و بردن درآمد نفت به سر سفرهها با مهندسی انتخابات مجلس ودولت را در اختیار گرفتند و از نیمه سال ۸۴ حاکمیت یکدست ویکپارچهای را در کشور مستقر کردند و تمام سیاستهایشان را بر دستیابی به دانش هستهای متمرکز و برای رسیدن بدان پرداخت هر هزینهای حتی انجام کودتای انتخاباتی سال ۸۸ را جایز دانستند ولو اینکه کشور به ویرانهای تبدیل گردد و بخش قابل توجهی از مردم در فقر بسر برند و با گرانی و بیکاری دست بگریبان باشند و… و حال با افتخار هم میگویند که تحریم اقتصادی علیه ایران کارساز نیست ومردم ما از آن ترسی ندارند و ما در شرایط شعب ابیطالب بسر نمیبریم بلکه در شرایط بدر و حنین هستیم و… بله همینها با بهرهمندی از در آمد سرشارنفت وهزینه بیش از ۷۰۰ میلیارد دلار دراین هشت سال نتوانستهاند هیچگونه تحول و تغییری در زندگی مردم به ویژه اقشارفقیر ومحروم و متوسط به عمل آورند وغول تورم وگرانی وبیکاری صدای نجیبترین ومحتاطترین اقشار اجتماعی را در آورده است.
بحق میتوان گفت این از معجزات دولت احمدینژاد و به تعبیری معجزه هزاره سوم است که کشور را در بهترین شرایط اقتصادی وسیاسی از دولت خاتمی تحویل بگیرد و ظرف هشت سال آنرا به این روز سیاه بنشاند و حالا هم کاسه چه کنم چه کنم بدست گرفته و به در و دیوار میزند و بگونهای ژست مخالفت با ولایت مطلقه فقیه و حامیانش را میگیرد! شاید این سرنوشت محتوم وتاریخی ما ایرانیان باشد که حاکمانمان هیچ قصد عبرت آموزی از تاریخ گذشته و تجربههای بشری و پیرامونی خود را ندارند و میخواهند هر راهی را خود تجربه کنند و البته هزینه سنگین این چنین آزمونهایی را هم خود میپردازند و هم ملت بیچاره ایران! اگرمقامات ایرانی به راندن در همین راه ادامه دهند با قطار بیترمز و دنده عقب، حتما با قطار مشابهی که از سوی مقابل میآید ودر همان ریل تصادف خواهند کرد و… و ازاینرو سال آینده را سالی بسیارسخت ودشواربرای ایران میدانم مگر خدا به حال ما رحم آورد و عقلانیتی راهبر حاکمیت ما بسوی اصلاحات و دراین مسیر انتخاباتی آزاد و رقابتی و سالم و منصفانه شود تا کشور از این مهلکه نجات یابد و راهی بسوی رشد و توسعه و سعادت یابد.
در کشوری همانند ما انتخابات ازاینرو اهمیت دارد که بطور حداقلی میتواند نظر مردم را انعکاس دهد وحاکمیت را به هوش آورد. درانتخابات آزاد بخوبی معلوم میشود که اکثریت مردم با سیاستهای خارجی وداخلی حاکمیت یکدست سر موافقت دارند یا ندارند؟ در سال نو باید این نقطه امید یعنی انتخابات را زنده نگه داشت و نگذاشت از دست رود، شاید از همین نقطه بتوان روزنی بسوی روشنایی در این وضعیت سیاه زد و فردایی بهتر آفرید. «سال نو وآینده ایران» بهم گره خورده است و همچنانکه در دعای تحویل سال آمده است: «ای زیر و روکننده قلبها و چشمها، ای تدبیرکننده لیل ونهار، ای تغییر دهنده حال و احوال، تغییرده حال مارا به بهترین حالات» دعا میکنم که این دعا در حق ملت وکشور ایران اجابت شود. سال نو را به شما تبریک میگویم وسالی خوش برای شما وهمه ایرانیان وفارسی زبانان در هرکجای عالم هستند آرزودارم و دعا میکنم که ایران از گزند همه حوادث وبلایا در امان باشد.
منبع: جرس
