روزشمار انتخابات ۲۸ بهمن ۱۳۸۷/ یادداشت سایت کلمه: میرحسین موسوی به مثابه یک پرسش
چکیده :پرسش های برخاسته از سخنان میرحسین را بهتر است جدی بگیریم و نگذاریم در هیاهوهای معمول سیاسی گم شود: آیا براستی از آنچه خواست انقلاب اسلامی بود فاصله گرفته ایم؟ آیا نباید بنا به اقتضائات و شرایط جدیدی که انقلاب با آن مواجه شده در این مسیر قرار می گرفتیم؟ آیا اساسا مجاز به فاصله گرفتن از آنچه ابتدا راه سعادت ملت می دانستیم نبودیم؟ آیا آنچه که در دوران انقلاب و جنگ در ایران رخ داد حاصل شرایط خاص آن دوران نبود؟ چرا باید انتظار داشته باشیم که امور همیشه همانگونه باقی می ماند؟ آیا می توان انتظار داشت که مردم ایران در دهه چهارم انقلاب مانند دهه اول مظهر همان ارزشها و فضایل انقلابی باشند؟...
روزشمار تاریخ؛ انتخابات دهم
میرحسین موسوی به مثابه یک پرسش
۲۸ بهمن ۱۳۸۷
سرخط خبرها
– بررسي 4 سياست راهبردي جامعه اسلامي مهندسين در انتخابات (فارس)
– عضو شوراي مركزي مجمع نيروهاي خط امام(ره): اگر خاتمي اعلام كرده است كه كانديدا ميشود پس قطعا ميرحسين انصراف داده است(فارس)
– عارف و امينزاده، رئيس و قائم مقام ستاد انتخاباتي خاتمي شدند (فارس)
– اسماعیل گرامی مقدم: فعاليتهاي انتخاباتي اعتماد ملي شتاب ميگيرد (فارس)
– ستاد تبلیغات خاتمی روزنامه منتشر میکند (عصر ایران)
– مشاور احمدینژاد، رئیس مجلس را هم متهم کرد (خبرآنلاین)
– سید محمد خاتمی: بايد فراتر از نگاههاي حزبي و جناحي به اعتلاي جايگاه ايران بيانديشيم (مهر)
– محسن مهرعلیزاده: خاتمي كانديداي نهايي اصلاح طلبان را تعيين كند (ایسنا)
– هشدار مشارکت نسبت به تهديد به ترور خاتمي (ایسنا)
– محسن رهامی خبر داد: تعيين رييس ستاد انتخاباتي مهدي كروبي تا پايان اين هفته (ایسنا)
– مرتضی حاجي: رقابت انتخاباتي كانديداهاي اصلاحطلب با هم بعيد است (ایسنا)
– وزير كشور خبر داد: كار ستاد انتخابات اواخر اسفند ماه آغاز ميشود (ایسنا)
فراتر از خبر
– علی اکبر جوانفکر که چهار سال پیش هم مشاور مطبوعاتی احمدی نژاد بود، از همان زمان زبان نقد علی لاریجانی را باز کرد و او را به «مداخلات مجلس شورای اسلامی در امور اجرایی کشور» متهم کرد.
علی اکبر جوانفکر در آخرین مطلب در سایت شخصی اش نوشته است: با وجود تکرار برخی مداخلات مجلس شورای اسلامی در امور اجرایی کشور، شایسته نیست که پیوسته اهمیت و ضرورت رعایت اصل تفکیک قوا به رئیس محترم قوه مقننه گوشزد شود و صد البته این حق برای رئیس محترم جمهور محفوظ است که به عنوان مجری قانون اساسی، در موارد ضرورت و از مجاری شایسته ، رعایت مواد آن را به دیگران متذکر شود.
مشاور مطبوعاتی احمدی نژاد در مطلبی که با عنوان «بلوغ سیاسی با عبرت از گذشته» نوشته است، با بیان اینکه «دولت نهم به شدت قانونگرا و به اجرای قوانین پایبند است» افزوده است: بنابراین در همه امور اجرایی کشور از جمله مسائل اقتصادی، این مجلس شورای اسلامی است که چگونگی و چارچوب قانونی اقدامات دولت در امور کشور را مشخص می سازد.
– دفتر سياسي حزب مشارکت نسبت به موضع گيري يک روزنامه اصولگرا عليه سيدمحمد خاتمي و مطرح کردن موضوع ترور وی هشدار داد.
حسين کاشفي سخنگوي حزب مشارکت با اشاره به جلسه دفتر سياسي اظهار داشت: ما در کشور اسلامي زندگي مي کنيم و مناسب نيست که چنين بحث هايي مطرح شود. آقاي خاتمي که اين گونه مورد احترام آحاد ملت است از ابتدا هيچ تمايلي براي حضور در انتخابات نداشت چراکه حتي يادمان نرفته است که مي گفتند در زمان رياست جمهوري هر 9 روز يک بحران براي من درست مي کردند و اين مردم و احزاب بودند که از ايشان درخواست کردند و مصرانه خواستند براي انتخابات رياست جمهوري کانديدا شوند.
سخنگوي جبهه مشارکت افزود؛ واقعاً جاي تاسف و دلسوزي است که اين بحث ها در برخي روزنامه هاي جناح رقيب مطرح مي شود و البته نشان دهنده ترس آنهاست. اينها همان رسانه هايي هستند که از ابتدا مي گفتند بايد خاتمي را ردصلاحيت کرد.
برگزیده ها
یادداشت روز/ کلمه
میرحسین موسوی به مثابه یک پرسش
کلمه – علی اصغر مصلح: اعلام امکان حضور میرحسین موسوی در صحنه انتخابات ریاست جمهوری خبری غافلگیرکننده برای بسیاری بود. اظهارات اخیر وی، مقدم بر همه جوانب سیاسی آن حاوی نکاتی است که هنوز آنگونه که باید مورد توجه قرار نگرفته است. لذا قبل از آنکه سخنان وی را در فضای انتخاباتی و بر اساس روندهای حاکم بر رقابتهای سیاسی تحلیل کنیم، باید به وجوه بنیادی تر آن توجه شود. میرحسین و سخنان وی دلالتهایی وراء آنچه بدان عادت کرده ایم دارد. کلمات میرحسین از نوع کلمات رجال سیاسی آماده ورود به عرصه انتخابات نیست و نخواهد بود. میرحسین کلماتی غریب و آشنا می گوید، کلماتی دشوار و ساده. کلمات میرحسین برای همه کسانی که دوران شکل گیری، بحران و تلاطمهای سخت انقلاب اسلامی را تجربه کرده اند آشناست. اما از آنجا که از آن دوران بسیار فاصله گرفته ایم و دیگر شباهتی با مردم آن دوران نداریم غریب است. میرحسین با اظهارات اخیر خود نشان داد که بیش از همه بوی عهد اخوت می دهد. میرحسین هنوز سراغ دوران صفا می گیرد و امیدوار به تجدید عهد با آن دوران است. میر حسین خوش بینانه و با ایمان راسخ هنوز از امکان بازگشت دوران طراوت و مهر و ایثار سخن می گوید.
در سخنان میرحسین حسرت دورانی فراموش شده موج می زند. کلام وی علاوه بر همه خصوصیاتی که دارد، شاعرانه است. لذا یادآور ناله های شاعرانه ای است که هر از چند گاهی بر زبان برخی شاعران معاصر جاری شده است. مثلا اوایل دهه هفتاد سید حسن حسینی شعری با عنوان “مثنوی مردابها و آبها” سرود. این ابیات از آن شعر بلند است:
از شما می پرسم آن شور اهورایی چه شد
بال معراج و خیال عرش پیمایی چه شد
هان کدامین فتنه دکان وفا را تخته کرد
در رگ ایمان ما خون صفا را لخته کرد
و قیصر امین پور شاید در پاسخ به همین ابیات سرود:
مگر کهنه شد رسم عهد الست
بیایید تجدید بیعت کنیم
برادر چه شد رسم اخوانیه؟
بیا یاد عهد اخوت کنیم
آشناترین صحنه از میرحسین که با شنیدن نام وی، در ذهن بسیاری از ما زنده می شود میرحسین آرام و فروتنی است که مانند یک مرید جلو حضرت امام زانو می زد و کلماتش قبل از اینکه گزارشی سیاسی و اجرایی باشد اظهار ارادت مریدی به مرادش بود. میرحسین پس از دو دهه پرهیز، امروز سخن جدیدی بر زبان آورده و پرسشی نو پیش روی ما گذاشته است؛ پرسشی همواره مقدر در طول دو دهه گذشته. پرسش وی این است: آیا انقلاب اسلامی همینگونه که سراغ داریم باید بسط و تداوم می یافت؟ آیا باید به وضع فعلی رضایت داد و تن به قواعد و شیوه ها و ارزشهایی که به نام انقلاب رواج یافته، داد؟ پاسخ میر حسین به این پرسش مثبت نیست. لذا خود وی به نمادی برای تجدید عهد و احیاء اصول انقلاب اسلامی تبدیل شده است. میرحسین به امکان چنین تجدید عهدی اعتقاد دارد. اگر چنین تجدید عهدی ممکن نباشد، بازگشت وی به سیاست و عرصه انتخابات معنایی ندارد.
میرحسین با همه کسانی که خود را برای ورود به عرصه انتخابات آماده می کنند فرقی اساسی دارد. دیگران درصدد ایجاد جاذبه بیشتر برای کسب آراء افزونترند؛ آنها می کوشند روشی در پیش گیرند که برای گروههای بیشتری مطلوبیت داشته باشد. ولی میرحسین خودش است، با تفاوتهای بسیاری نسبت به دیگران و لذا شرط ورود وی به عرصه سیاست، دگرگونه شدن شرایط است. دگرگونه شدن عرصه سیاست، دگرگونه شدن مردم، همراهی و هم آوایی برای تحولی که مقاومت های بسیار برمی انگیزد. میرحسین با رفتار خود به آیینه ای تبدیل شده است که دلبستگان و مدعیان التزام به انقلاب اسلامی حداقل زمانی کوتاه، خود را در وی ببینند.
****
جامعه ایرانی سی سال است که بر بستری سیر می کند که انقلاب اسلامی سال 57 ایجاد کرده است. میرحسین موسوی در بحرانی ترین شرایط شکل گیری نظام و دولت و نهادهای جمهوری اسلامی نقش آفرینی کرده است. بیست سال سکوت کرده و امروز به تجدیدنظر در بسیاری از قواعدی که در این مدت شکل گرفته دعوت می کند. تجدید نظر در رفتارهایی که هنجار و عادت شده است. نقد میرحسین متوجه رفتار و شیوه عملِ عمدۀ دولتمردان کنونی و حتی اپوزیسیون است. وی به قواعد حاکم در عرصه سیاست و قدرت و ثروت معترض است و آن را مغایر با اصول انقلاب اسلامی می داند.
پرسش های برخاسته از سخنان میرحسین را بهتر است جدی بگیریم و نگذاریم در هیاهوهای معمول سیاسی گم شود. پرسش وی را به صورتهای مختلف می توان تقریر کرد. آیا براستی از آنچه خواست انقلاب اسلامی بود فاصله گرفته ایم؟ آیا نباید بنا به اقتضائات و شرایط جدیدی که انقلاب با آن مواجه شده در این مسیر قرار می گرفتیم؟ آیا اساسا مجاز به فاصله گرفتن از آنچه ابتدا راه سعادت ملت می دانستیم نبودیم؟ آیا آنچه که در دوران انقلاب و جنگ در ایران رخ داد حاصل شرایط خاص آن دوران نبود؟ چرا باید انتظار داشته باشیم که امور همیشه همانگونه باقی می ماند؟ آیا می توان انتظار داشت که مردم ایران در دهه چهارم انقلاب مانند دهه اول مظهر همان ارزشها و فضایل انقلابی باشند؟ ….این پرسش ها و پرسش های بسیار دیگری با سخنان اخیر میرحسین در ذهن ها پیدا می شود. اگر پرسش و آزمون میرحسین را از این وجه مورد توجه قرار دهیم، آنگاه می پذیریم که حضور وی در عرصه انتخابات امری ثانوی و منوط به نحوه پاسخ ما به چنین پرسشهایی دارد.
اما نحوه پاسخ ما به میرحسین حداقل در دو قالب می تواند باشد:
– میرحسین ساده دلانه تمنای محال می کند و امری ناممکن می طلبد.
– میرحسین نماد بازگشت به اصول انقلاب اسلامی و نماینده اصلاح طلبی است و باید به او پاسخ مثبت داد.
پرسش و آزمون میرحسین دو سو دارد. در یک سو که در مرحله اول هم باید بدان توجه کرد، این آزمون متوجه مردم و متفکران و اصحاب سیاست و قدرت است. نحوه پاسخ مردم به پرسش وی تعیین کننده بسیاری از امور دیگر است. مرحله بعد در صورت اجابت ندای وی است که آیا بفرض اجابت درخواست میرحسین، عرصه تدبیر و سیاست چه در داخل و چه در خارج، اجازه تجدید شیوه سیاستگذاری دوران صفا و اخوت می دهد. اگر پرسشهای میرحسین جدی گرفته شود و نظرات و رویکرد وی از جانب متفکران و اهل سیاست و فرهنگ مورد بحث قرار گیرد، می توان امید داشت که در آغاز دهه چهارم انقلاب اسلامی شاهد مهمترین و پربارترین گفتگوها در باب گذشته و آینده انقلاب اسلامی باشیم.













