صداها یا تک صدایی
چکیده :آنها ميتوانند با دورانديشي خود به ابتداييترين خواستههاي اصلاحطلبان جامه عمل پوشانده، كنشگران سياسي را به سمتي هدايت كنند كه اصلاحطلب و اصولگرا به جاي نزاع جناحي، در انديشه توسعه و منافع ملي باشند. به همين دليل، چندان عقلاني و منطقي به نظر نميرسد كه افرادي با رويكرد جديد به اصطلاح سياسي خود، در آستانه انتخابات رياستجمهوري، در كسوت نمايندگي يا هر جايگاه ديگر بدون اينكه جرم و اتهامي ثابت شده باشد، به بزرگان نظام و كساني كه براي انقلاب زحمات فراوان متحمل شدهاند، صريحا اهانت كنند و شرايط را به سمتي سوق دهند كه به هيچ روي، امكان چند صدايي و ظهور و بروز انديشهها فراهم نيايد....
فاطمه راکعی
اصلاحطلبان نه يك اقليت بزرگ، بلكه اكثريتي هستند كه به دلايل متعدد پس از انتخابات رياستجمهوري دهم، ازجمله به دليل اعتراضها و پرسشهايي كه داشتهاند، مهجور و منزوي شدهاند. در نتيجه منزوي شدن اصلاحطلبان، بدنه اجتماعي آنها نيز دچار سرخوردگي شدهاند. اصلاحطلبان اما طي سالهاي اخير به طور مداوم خواستههاي حداقلي خود را براي حضور و مشاركت درعرصه سياسي كشور اعلام و تاكيد كردهاند كه حاضر نيستند به عنوان هيزم تنور انتخابات مورد استفاده قرار گيرند. آنها همزمان اميدواربودهاند كه با مسائل ايجاد شده براي كشور طي سالهاي اخير كه در كل سالهاي انقلاب بيسابقه بوده – اختلاس، قانونگريزي، تعارض با قوا و لجامگسيختگي اقتصادي و…، جناح مقابل به اين نتيجه برسد كه مصلحت كشور در تعامل و توجه به جناح منزوي شده است. و اميدواربودند تا مانند گذشته بتوانند در چارچوب گفتمان انقلاب و قانون اساسي، در مسير توسعه كشور گام بردارند. و گمان ميكردند كه در اين شرايط، همه به اين نتيجه رسيده باشند كه بايد همه صداها شنيده شود و اينگونه نباشد كه افرادي كه به هيچ عنوان قائل به شنيدن صداي ديگران نيستند، ميداندار و يكهتاز عرصه سياست شوند. اما متاسفانه، اينطور كه پيداست، جريانهاي تندرويي كه اجزاي قدرت را قبضه كردهاند،
مشخص نيست ميخواهند جامعه ايران را به كدام سمت و سو ببرند! به همين دليل از اصولگرايان معتدل توقع داريم به وظيفه خود در اين مقطع حساس سياسي از تاريخ ايران عمل كنند و اجازه جولان بيش از اين به افرادي ندهند كه همه اركان حكومت را در قدرت خود ميخواهند؛ همانهايي كه بر همه افكار و آرا به جز آنچه خود ميانديشند، خط بطلان ميكشند و به دنبال حذف ديگر رقبا از عرصه سياستورزي عقلانياند. اين روزها كه به انتخابات رياستجمهوري يازدهم نزديك ميشويم، پيشنيازهاي حضور اصلاحطلبان واقعي در عرصه انتخابات به صورت مصداقي و بارز اعلام ميشود و جا دارد دلسوزان نظام با درايت لازم از تلاش افراد و گروههايي كه قصد ايجاد ترديد در اين پيش نيازها را دارند، جلوگيري كنند.
آنها ميتوانند با دورانديشي خود به ابتداييترين خواستههاي اصلاحطلبان جامه عمل پوشانده، كنشگران سياسي را به سمتي هدايت كنند كه اصلاحطلب و اصولگرا به جاي نزاع جناحي، در انديشه توسعه و منافع ملي باشند. به همين دليل، چندان عقلاني و منطقي به نظر نميرسد كه افرادي با رويكرد جديد به اصطلاح سياسي خود، در آستانه انتخابات رياستجمهوري، در كسوت نمايندگي يا هر جايگاه ديگر بدون اينكه جرم و اتهامي ثابت شده باشد، به بزرگان نظام و كساني كه براي انقلاب زحمات فراوان متحمل شدهاند، صريحا اهانت كنند و شرايط را به سمتي سوق دهند كه به هيچ روي، امكان چند صدايي و ظهور و بروز انديشهها فراهم نيايد.
منبع: روزنامه اعتماد
