نامه اهالی سینما به وزیر ارشاد: ما به دریای سینمای آزادی نیازمندیم
چکیده :اعضای شورای صنفی نمایش، جمعی از سینماداران، پخش‌کنندگان و تهیه‌کنندگان سینمای ایران در این نامه تاکید کردند: از آن زمان که حوزه هنری به قانون خودنوشته عمل کرده و فیلمهای ما را گزینشی اکران کند ما نیز هیچکدام از فیلم‌هایمان را در سینماهای حوزه چه در تهران و چه در شهرستانها به اکران درنمی‌آوریم....
کلمه- گروه فرهنگی: روزگار سخت تحمیل شده به اهالی سینما، این صنف را به نقطه ای رساند تا در نامه ای به وزیر ارشاد احمدی نژاد هشدار دهند که دیگر اجازه اکران آثارشان را در سینماهای کشور نمی‌دهند.
به گزارش کلمه، اعضای شورای صنفی نمایش، جمعی از سینماداران، پخش‌کنندگان و تهیه‌کنندگان سینمای ایران در این نامه تاکید کردند: از آن زمان که حوزه هنری به قانون خودنوشته عمل کرده و فیلم های ما را گزینشی اکران کند ما نیز هیچکدام از فیلم‌هایمان را در سینماهای حوزه چه در تهران و چه در شهرستانها به اکران درنمی‌آوریم.
آنها هم قسم شده اند که چنانچه فیلمی چه از بخش خصوصی و چه از بخش دولتی در سینماها و حوزه از جمله آزادی بدون رضایت شورای صنفی اکران شود آن فیلم را در سینماهایمان به اکران درنخواهند آورد.
این گروه اعلام کرده اند: فیلمهای ما چون بچه‌های ما هستند، بچه‌هایی که به مراقبت شدید نیاز دارند. سینما به جانمان بستگی دارد سالن سینما و فیلم به مثابه آب و ماهی است ما به دریای سینمای آزادی نیازمندیم … اما بخاطر زنده ماندن فیلم‌هایمان به ناچار از آن دریای آزادی خود را محروم میسازیم …
مهر در این زمینه نوشت: اعضای شورای صنفی نمایش، جمعی از سینماداران، پخش‌کنندگان و تهیه‌کنندگان سینمای ایران در نامه‌ای به وزیر ارشاد با خط و نشان کشیدن برای وی تهدید کردند که اجازه اکران آثارشان را در سینماهای کشور نمی‌دهند.
در بخشی از نامه شورای صنفی نمایش به وزیر ارشاد درباره سینما آزادی آمده است: دستور شما به شورای صنفی رسید. اینکه شما از کجا و چرا به این نقطه و نتیجه رسیده‌اید قطعأ به ما مربوط نیست الَاتوضیحی …توجیهی …
آقای وزیر، شما بهتر از هر کس می‌دانید که شورای صنفی فعلی مشروعیت خود را از چهار صنف بزرگ سینمایی می‌گیرد.
جامعه صنفی ( 2 عضو ) انجمن سینماداران ( 3 عضو ) کانون پخش ( 2 عضو ) کانون کارگردانان ( یک عضو که فعلأ در شورا نماینده ندارد ) و یک نماینده ناظر از وزارت ارشاد بنابراین ملاحظه می‌فرمایید که اعضای شورای صنفی بدون جلب نظر آحاد صنف مربوط خود نمی‌توانند تصمیمات مهم را اتخاذ کنند . لذا بدینوسیله نظر صنوف مختلف مثل اعضای کانون پخش مثل اعضای انجمن سینماداران مثل اعضای جامعه صنفی …. به نظر شما می‌رسد:
1- … از آن زمان که حوزه هنری به قانون خودنوشته عمل کرده و فیلمهای ما را گزینشی اکران کند ما نیز هیچکدام از فیلم‌هایمان را در سینماهای حوزه چه در تهران و چه در شهرستانها به اکران درنمی‌آوریم.
2- ما با هم، هم قسم می شویم چنانچه فیلمی چه از بخش خصوصی و چه از بخش دولتی در سینماها و حوزه از جمله آزادی بدون رضایت شورای صنفی اکران شود ما آن فیلم را در سینماهایمان به اکران درنخواهیم آورد.
آقای وزیر
فیلمهای ما چون بچه‌های ما هستند، بچه‌هایی که به مراقبت شدید نیاز دارند. سینما به جانمان بستگی دارد سالن سینما و فیلم به مثابه آب و ماهی است ما به دریای سینمای آزادی نیازمندیم … اما بخاطر زنده ماندن فیلم‌هایمان به ناچار از آن دریای آزادی خود را محروم میسازیم …
متاسفانه مملکت ما به فر هنگ تضرع و ناله و گریه و زاری عادت کرده است و ازوقتی این حاکمیت بر سر کار آمده با خنده و شادی و سرگرمی مردم مبارزه می کند. به همین علت ورازت ارشاد شده است وزارت سانسرو و مبارزه با تفریح مردم. ای دوصد لعنت بر این شیوه باد که ما را از برخوداری از خوشی های این دنیا برحذر میدارند و سرابی را به ما وعده میدهند که کسی از آنجا خبری برای ما نیاورده است. ما چرا نقد موجود را به هوای نسیه ای که به احتمال زیاد جز وعده و وعید چیزی نیست از دست بدهیم؟