دولت: بیکاری در حال ریشه کنی است/ افزایش 202 هزار نفری بیکار

چکیده :سهم اشتغال ناقص از ۷.۴ درصد در سال ۸۴ به ۹ درصد در سال ۹۰ افزایش یافته و در نقطه مقابل نیز سهم شاغلان با ۴۹ ساعت کار در هفته و به عبارتی، اشتغال کامل نیز از ۴۶.۶ به ۴۰.۱ درصد کاهش یافته است. به تعبیر دیگر می توان گفت در فاصله ۷ سال گذشته تعداد بیشتری از کارجویان مجبور شده اند برای ورود به بازار کار به مشاغل غیررسمی و غیردائم، فصلی و موقت رو بیاروند. ...

آمارهای مستند عملکرد دولت در حوزه اشتغال از سال ۸۴ تا ۹۰ نشان دهنده افزایش ۲۰۲ هزار نفری تعداد بیکاران است، با این حال مقامات دولتی می‌گویند با بیکاری در حد ریشه‌کنی، مبارزه شده است!

به گزارش مهر، بررسی روند تغییرات نرخ بیکاری کشور در ۷ سال گذشته طبق آمارهای رسمی و از زمان آغاز به کار دولتهای نهم و دهم نشان می دهد که نرخ بیکاری همچنان در وضعیت دورقمی باقی مانده و از ۱۱.۵ درصد در سال ۸۴ به ۱۱.۳ درصد در سال ۸۵، ۱۰.۵ درصد در سال ۸۶، ۱۰.۴ درصد در سال ۸۷، ۱۱.۹ درصد در سال ۸۸، ۱۳.۵ درصد در ۸۹ و در نهایت ۱۲.۳ در سال گذشته در نوسان بوده است.

سهم بخش کشاورزی از اشتغال زایی نیز در ۷ سال اخیر کاهش یافته و از ۲۴.۷ درصد در سال ۸۴ به ۱۸.۶ در سال گذشته رسیده است، ضمن اینکه بررسی روند ادامه کاهش سهم کشاورزی از اشتغال در سالهای اخیر نشان می دهد آمار اشتغال زایی کشاورزی در سال های اخیر، کمترین تاثیرگذاری در بازار کار کشور را داشته است.

به لحاظ عددی بررسی تعداد بیکاران در ۷ سال گذشته نیز حاکی از آن است که تعداد بیکاران کشور از ۲ میلیون و ۶۷۴ هزار نفر سال ۸۴ به ۲ میلیون و ۸۷۷ هزار نفر در سال گذشته افزایش یافته است. با این حال، رکورد بالاترین آمار بیکاری در ۷ سال گذشته مربوط به سال ۸۹ به بیش از ۳ میلیون و ۲۱۸ هزارنفر بوده است.

از کل ۲۰ میلیون و ۵۱۰ هزار نفر شاغل سال ۹۰ تعداد ۳ میلیون و ۸۰۹ هزار نفر در بخش کشاورزی، ۶ میلیون و ۸۴۶ هزار نفر در بخش صنعت و ۹ میلیون و ۸۵۳ هزار نفر نیز در بخش خدمات فعالیت داشته اند.

با اینکه جمعیت جوانان ۱۵ تا ۲۴ ساله در فاصله ۷ سال گذشته از ۱۶ میلیون و ۷۲۰ هزار نفر سال ۸۴ به ۱۴ میلیون و ۸۷۶ هزار نفر در سال ۹۰ کاهش یافته است، اما به دلیل تمرکز کارجویان اصلی کشور در این گروه سنی، نرخ بیکاری این گروه سنی همچنان بالا و حائز اهمیت است.

در سال ۸۴ نرخ بیکاری جوانان ۱۵ تا ۲۴ ساله ۲۳.۳ درصد بوده که این میزان با طی نوساناتی در سال ۸۹ تا ۲۸.۷ درصد اوج گرفت و در سال گذشته به ۲۶.۵ درصد رسیده است.

سهم اشتغال ناقص از ۷.۴ درصد در سال ۸۴ به ۹ درصد در سال ۹۰ افزایش یافته و در نقطه مقابل نیز سهم شاغلان با ۴۹ ساعت کار در هفته و به عبارتی، اشتغال کامل نیز از ۴۶.۶ به ۴۰.۱ درصد کاهش یافته است. به تعبیر دیگر می توان گفت در فاصله ۷ سال گذشته تعداد بیشتری از کارجویان مجبور شده اند برای ورود به بازار کار به مشاغل غیررسمی و غیردائم، فصلی و موقت رو بیاروند.