استعفای رسول جعفریان از ریاست کتابخانه مجلس
چکیده :این روحانی هفته گذشته از سخنان پناهیان در خصوص مهدویت بشدت انتقاد کرد و آن را خرافه خواند و گفته بود: هشت سال است مشتی روضه خوان و مداح سردمدار اندیشه شدهاند....
رسول جعفریان با ارسال نامهای به علی لاریجانی رئیس مجلس شورای اسلامی به دلیل آنچه بیماری، مشغله فراوان دانشگاهی و کارهای نوشتنی خوانده است از سمت خود استعفا کرد که البته هنوز موافقتی از سوی رئیس مجلس با این استعفا اعلام نشده است.
رسول جعفریان در شهریور 1387 با حکم علی لاریجانی به سمت ریاست کتابخانه مجلس شورای اسلامی منصوب شد.
این روحانی هفته گذشته از سخنان پناهیان در خصوص مهدویت بشدت انتقاد کرد و آن را خرافه خواند و گفته بود: هشت سال است مشتی روضه خوان و مداح سردمدار اندیشه شدهاند.
رسول جعفریان در باره این استعفا نوشته است: تمام تلاش بنده در این مدت، به روز کردن کتابخانه، تقویت آن، باز کردن در کتابخانه به روی مردم و آسان کردن دسترسی به اطلاعات و حفظ میراث ارزشمدی بود که با تلاش هزاران نفر گردآوری و محفوظ مانده بود. امیدوارم توانسته باشم دراین مسیر گامی به جلو بردارم.
وی در خصوص علت این استعفا نوشته است: پس از چهار سال و سه ماه (از شهریور 1387 ـ آذرماه 1391) خدمت در کتابخانه مجلس، اکنون به دلیل مشغلههای علمی و دانشگاهی، رسیدگی به امور کتابخانه تخصصی تاریخ در قم و همین طور ادامه بیماری ریوی از ادامه کار در کتابخانه عذر خواسته و در 27 آبان ماه استعفای خودم را تقدیم ریاست محترم مجلس کردم.
متن استعفای رسول جعفریان از ریاست کتابخانه مجلس به شرح ذیل است:
بسمالله الرحمن الرحیم
سرور ارجمند آقای لاریجانی
با سلام و احترام
به عرض میرساند، اینجانب حسب فرمایش حضرتعالی طی دوره قبل ریاست شما بر مجلس شورای اسلامی مسئولیت کتابخانه را پذیرفتم.
در اواخر آن دوره، همانطور که دست کم دو بار استعفای خود را تقدیم کردم، فرمودید تا پایان دوره در کتابخانه در محضر شما باشم. با پایان یافتن دوره، بار دیگر با اصرار دوست عزیزمان جناب آقای جعفری قرار شد دو سه ماهی را باشم تا کارها سر و صورتی پیدا کند.
اکنون پس از گذشت چند ماه با توجه به بیماری بنده، مشغله فراوان دانشگاهی و کارهای نوشتنی، و قولی که حضرتعالی دادید، تقاضا دارم با استعفای بنده، موافقت فرمایید.
طبیعی است که ادامه کار در کتابخانه برای بنده بسیار دشوار بوده و خارج از توانم است. انشاءالله که بتوانم در حیطه قدرت و توانم، خدمتگزار کوچکی برای اسلام و ایران اسلامی باشم.
ارادتمند، رسول جعفریان
27 آبانماه 1391













