نقرهکاران اصفهان در خطر ورشکستگی
چکیده :نايب رييس اتحاديه صنايع دستي اصفهان گفت: اعضا و بازرسان اتحاديه طلا و جواهر تخصص كافي در خصوص كيفيت و تشخيص درصد عيار توليدات نقره را نداشته و از طرفي به اشخاص فاقد تخصص مانند طلا فروشان اجازه فروش اجناس و كالاهاي نقره بيكيفيت را دادهاند كه این امر منجر به بياعتمادي مردم شده است....
نايب رييس اتحاديه صنايع دستي اصفهان گفت: اعضا و بازرسان اتحاديه طلا و جواهر تخصص كافي در خصوص كيفيت و تشخيص درصد عيار توليدات نقره را نداشته و از طرفي به اشخاص فاقد تخصص مانند طلا فروشان اجازه فروش اجناس و كالاهاي نقره بيكيفيت را دادهاند كه این امر منجر به بياعتمادي مردم شده است.
عباس شيردل درگفتوگو با ايسنا، با بيان اينكه اين هنر ميراثي ارزشمند از دوران هخامنشي در اصفهان است، اظهار كرد: اين حرفه يكي از 23 رسته هنري صنايع دستي مانند مينا، خاتم و منبت كاري، قلمكاري، معرق، مس و برنج كاري است كه متاسفانه به دليل عدم ديدگاههاي كارشناسي، در زير مجموعه اتحاديه طلا و جواهر قرار گرفته است.
وي با بيان اينكه به دليل گرانبها بودن فلز نقره اين اقدام غيراصولي صورت گرفته است، افزود: اين شغل در گذشته زيرمجموعه صنف توليدكنندگان فلزي هنري قرار داشت كه ميتوانست از قانون مزاياي صنايع دستي مصوب مجلس مانند معافيت از ماليات و رقم هفت تا 10 درصد حق بيمه هنرمندان استفاده كند در حالي كه توليدكنندگان طلا و جواهر مشمول اين قوانين نبوده و با زير مجموعه قرار گرفتن هنر نقرهكاري در صنف طلا از اين حقوق تاحدودي محروم شدهاند.
شيردل با بيان اينكه فروش محصولات نقره در هر مغازه صنايع دستي نوعي تداخل صنفي محسوب ميشود، تصريح كرد: متاسفانه در حال حاضر مصنوعات هنري برنج و مس با آبكاري نقره در بازار اصفهان در اختيار فروشندگان فاقد تخصص قرار گرفته كه باعث بيارزش شدن اين هنر در اصفهان و سطح كشور شده است.
وي گفت: محصولات نقره اصفهان در سالهاي گذشته به تمامي نقاط جهان به ويژه اروپا صادر ميشد، اما به دليل كاهش كيفيت محصولات با توجه به آشفتگي در عدم نظارت صحيح بر توليد از طرف اتحاديه طلا و جواهر و نيز افزايش فروشندگان غير تخصصي، كيفيت توليد اين مصنوعات دچار افت شديد شده است.
به واردكننده محصولات هنري نقره از چين، پاكستان و هند تبدل شدهايم
نايب رييس اتحاديه صنايع دستي شهرستان اصفهان تاكيد كرد: به دليل از دست دادن اعتماد مردم توان رقابت با اجناس با كيفيت خارجي را از دست دادهايم و متاسفانه به واردكننده محصولات هنري نقره از چين، پاكستان و هند تبديل شدهايم.
شيردل افزود: در سالهاي اخير با ارايه دلايل كافي در اين خصوص كه نقرهكاري جزء صنايع دستي است اقدام به تشكيل پرونده در خصوص خروج از اتحاديه طلا و جواهر در مجمع امور صنفي و سپس سازمان صنعت، معدن و تجارت نمودهايم كه تاكنون مسؤولان ذيربط توجهي به رفع اين مشكل نكردهاند.
وي بيان كرد: هنرمندان نقره كار در شرايط فعلي با ورشكستگي و تعطيلي مواجه هستند و درحال حاضر اتحاديه صنايع دستي براي مهار بيكاري اين گروه به آنان اجازه فعاليت بر روي مس و برنج را داده است.
نيازمند تعويض كورههاي قديمي با كورههاي برقي هستيم
نايب رييس اتحاديه صنايع دستي شهرستان اصفهان، علمي و به روز نبودن توليدات نقره را از ديگر عوامل كاهش كيفيت اجناس نقره عنوان كرد و از تشكيل كارگروه آسيبشناسي توليد نقره با مشاركت اعضاي تحصيل كرده و هنرمندان قديمي اين حرفه در سال گذشته در اصفهان خبر داد.
شيردل تصريح كرد: در زمينه ذوب فلز نقره نيازمند تعويض كورههاي قديمي با كورههاي برقي هستيم، چرا كه در حين ذوب علاوه بر بسته بودن درب خود اين كورهها، از تزريق گاز آرگون براي خروج اكسيژن و عدم اكسيد و سياه شدن نقره استفاده ميشود.
وي افزود: براي افرايش بهرهوري و كيفيت بايد به جاي فعاليت پراكنده كورههاي ذوب نقره اقدام به ايجاد كورههاي مدرن ذوب مركزي كرد كه تمامي نقرهكاران از يك منبع مشخص از ماده اوليه خود استفاده كنند.
نايب رييس اتحاديه صنايع دستي اصفهان ادامه داد: دستگاههاي نورد ورق نقره موجود در بازار نيز ورق مورد نياز را با قطر يكنواخت توليد نميكنند كه نوسازي و سرمايهگذاري در اين زمينه نيز اجتناب ناپذير است.
شيردل با بيان اينكه تنوع مصنوعات نقره بسيار زياد است، گفت: در زندگي آپارتمان نشيني اجناس عمدتا سبك و ارزان انتخاب ميشوند كه در زمينه اين گونه طرحهاي هنري نيز شروع به مطالعه و تحقيقات كردهايم.
وي درباره انتقال نقرهكاران به شهرك طلا و جواهر، اظهار كرد: حرفه نقرهكاري بايد متصل به شهر باشد و به خاطر بعد مسافت، عدم امنيت و موارد فني تمايلي به انتقال به اين شهرك نخواهيم داشت.
نايب رييس اتحاديه صنايع دستي اصفهان درباره زير مجموعههاي اين شغل به خبرنگار ايسنا گفت: قلمزن، خم كار، پرداخت كار، چرخ كار، سوهان كار، ريخته گران، ذوب كنندگان، نورد نقره در ذيل اين رسته هنري هستند.














این جا اصفهان است. مهد هنر ایران زمین. هر صدایی با سرکوب خفه می شود. صنایع در حال ورشکستگی هستند . مردم سکوت کرده اند. زاینده رود خشک شده است. بازار در سکوت مرگبار است.بسیاری از جوانان که نه حتی میانسال ها هم بیکار شده اند و چه کنند که حتی تفریحی هم نمانده .آن ها که جوان ترند ترجیح می دهند مجتمع پارک بروند یا بروند در محله های بالای شهر مثل مردآویج و چهارباغ بالا و باغ نظر و خیابان های اطراف دور بزنند. آن ها هم که مسن ترند می روند مرکز شهر چهارباغ و وای وقتی به رودخانه می رسی دلت آتش می گیرد . زنده رود آب ندارد. سی و سه پل شکسته است. حالت خوب است . چی عکس بگیری؟ مگر می گذارند. تصویر برداری از رودخانه ی بی آب. پل ترک خورده و مردم بی کار همه اش سیاسی است . حواست را جمع کن. کافی است بیایی خیابان حکیم نظامی و وارد محله حسین آباد شوی. در آن جا کوچه ای است که ورودی اش را در فلزی گذاشته اند و نیروی انتظامی کشیک می دهد .این جا منزل آیت الله طاهری است که نیروی انتظامی رفت و آمد ها را کنترل می کند و حالا هم آن کانکس و آن کوچه را واگذار کرده اند به سپاه. خنده دار است که می گویم واگذار کرده اند. خانه ی پدری شان را. آن طرف کوچه خانه ی پدری شیخ عبدالله نوری است. حواست باشد این جاها یک وقت با دوربین ضعیف گوشی ات عکس نگیری. نه از این در فلزی. نه از این کوچه و نه از این محله. چرا که این ها سبزند همه شان و شاید سبز بودنشان باعث شود به بعضی ها بر بخورد. اما شب تمام خواهد شد. اندکی صبر سحر نزدیک است.