درخواست محمد ملکی از آرش هنرور، زندانی سیاسی، برای پایان اعتصاب غذای اعتراضی

چکیده :فرزندم حاکمیت نشان داده است که پروژه اعدام خاموش زندانیان سیاسی را دنبال میکند و این دقیقا همان چیزی است که در مورد شهید عزیزمان هدی رضازاده صابر صورتش دادند تا بعد از یکسال نیز اعلام کنند که هیچکس مقصر نبود و اساسا شهادت صابر مقصری نداشت....

محمد ملکی از فعالان سرشناس ملی و اولین رییس دانشگاه تهران بعد از انقلاب طی نامه ای به محمدصادق(آرش) هنرور شجاعی از وی خواسته است که به اعتصاب غذای خود پایان دهد.

به گزارش کلمه محمد ملکی با بیان اینکه شما را امید آینده ایران می دانم تاکید کرده است که می بایست از گزندهایی چنین دور بمانید تا در ایران فردا جای عالمان را دگربار جاهلان نگیرند.

محمدصادق هنرور شجاعی، روحانی منتقد زندانی در زندان اوین که از آبان ماه سال 89 در بازداشت به سر می برد و در حال حاضر نیز در حال تحمل محکومیت 4 سال زندان در بند ویژه روحانیت زندان اوین از 11 روز پیش دست به اعتصاب غذا زده است.

مادر این وبلاگ نویس منتقد هفته ی گذشته در گفتگو با کلمه گفته بود: داروها ناقص به دستش رسیده و حالش خیلی بد است. چون این داروها تخصصی و برای بیماری صرع است و حتی اگر یک وعده هم تاخیر داشته باشد، حال پسرم بد می شود و تشنج می کند. الان آرش اصلا وضع جسمی خوبی ندارد و ما واقعاً نگرانش هستیم و نمی دانیم چه کار باید بکنیم.

این زندانی سیاسی دو روز پیش در نامه ای به رییس قوه ی قضاییه نوشته بود: چنانکه اعلام داشته ام اعتصاب غذای بنده در اعتراض به 4 مورد اعلام شده است و تا زمان تحقق تمامی آنها به اعتصاب خود ادامه خواهم داد. بدیهی است که شما و تنها شما به عنوان رییس قوه قضائیه نهایتا مسئول عملکرد نیروها و نهادهای تحت امرتان نزد خداوند منان بوده ، مسئولیت هر گونه رخداد احتمالی درباره بنده بر عهده شما می باشد.

متن کامل این نامه که در اختیار کلمه قرار گرفته به گزارش زیر است:

بنام خداوند آگاهی و آزادی

برادر عزیزم جناب هنرور شجاعی امروز یازده روز از اعتصاب غذای شما در زندان میگذرد و خدا میداند که از روزیکه خبر اعتصاب تان را از دوست مشترکمان شنیده ام چقدر نگرانتان بوده و هستم.

نمیدانم که آیا این مکتوب پشت دیوارهای بلند زندان اوین به دست یا لااقل به گوش شما خواهد رسید یا نه؛ ولی وظیفه خود میدانم که این سطور را بنگارم.

جناب هنرور شجاعی گرامی از همان روز که در کوه شما را به همراه دوست مشترکمان دیدم، مراتب علم و فضیلت شما برای بنده مسلم گردید و اشراف حضرتعالی بر تاریخ معاصری که نسل من در آن زندگی کرده ولی شما تنها آن را پژوهش نموده اید، شگفت زده ام ساخت.

لذا شما را امید آینده ایران میدانم که میبایست از گزندهایی چنین دور بمانید تا در ایران فردا جای عالمان را دگربار جاهلان نگیرند.

فرزندم حاکمیت نشان داده است که پروژه اعدام خاموش زندانیان سیاسی را دنبال میکند و این دقیقا همان چیزی است که در مورد شهید عزیزمان هدی رضازاده صابر صورتش دادند تا بعد از یکسال نیز اعلام کنند که هیچکس مقصر نبود و اساسا شهادت صابر مقصری نداشت.

بنابر این از شما میخواهم که دل نگرانی این پدر پیرتان را مورد توجه قرار دهید و به اعتصاب غذایتان پایان.

محمد ملکی/ بیست تیرماه 1391