آنچه نباید درباره قرارگاه خاتم الانبیاء سپاه بدانیم

چکیده :تنها چند روز پس از سه حادثه شکستگی سد در استان‌های یزد و کرمان، وقوع یک حادثه جنجالی تر که به آب گرفتگی در متروی تهران منجر شد، این بار قرارگاه خاتم الانبیاء سپاه را به پرده برداشتن از چهره نظامی خود و ورود مستقیم به سانسور رسانه ها واداشت. هیچ کس در مطبوعات اجازه نیافت سازنده دیواره های پیش ساخته مسیل آب را که خرابی آنها علت مستقیم سرازیر شدن آب به خط متروی تهران بود، معرفی کند. قرارگاه خاتم که حتی در وب سایت رسمی خود نیز به پروژه تونل انتقال آب بین تهران و کرج به عنوان یکی از دستاوردهای خود اشاره کرده، مانع از فاش شدن متهم اصلی حادثه متروی تهران شد. ...

کلمه – گروه اقتصادی: قرارگاه سازندگی خاتم الانبیاء در یک ماه گذشته، دست کم سه بار تکذیبیه منتشر کرده است. ظاهرا خبرهایی هست که قرار نیست کسی مطلع باشد. تکذیب های قبلی مربوط به دو پروژه بزرگی بود که خبر بسته شدن قرارداد آنها با قرارگاه مذکور منتشر شده بود و آخرین مورد، ظاهرا مربوط به شرکت های طرف قرارداد، اما در واقع واکنشی به افشای خبر واگذاری سهام شرکت های دولتی پتروشیمی به این قرارگاه بود.

در اطلاعیه ای که چند روز پیش منتشر شد، قرارگاه خاتم الانبیا به متهم کردن “برخي شرکت‌ها و افراد حقيقي و حقوقي” پرداخت که “به طور كذب، خود را نمايندگان و يا وابستگان قرارگاه سازندگي خاتم‌الانبياء(ص) معرفي نموده و اقدام به دريافت حق‌المشاوره و يا عقد قرارداد با بخش خصوصي براي اجراي پروژه و خريد تجهيزات نموده‌اند و از اين بابت تقاضاي تخفيف و بخشودگي نموده و بعضاً تعهدات خود را به بازار و طرف‌هاي قرارداد اجرا ننموده‌اند.”

تکذیب؛ یا انکار آنچه مردم نباید بدانند

نکته اصلی این اطلاعیه، “تكذيب هرگونه ادعا مبني بر اخذ کار و عقد قرارداد خارج از مناقصه” بود که واکنشی صریح به گزارش روز قبل روزنامه شرق درباره نحوه تامین اعتبار پروژه شیرین سازی و انتقال آب دريای خزر به نظر می رسید.

اما موضوع واگذاری بدون مناقصه این سهام ها در ازای پروژه مذکور را نه روزنامه شرق، بلکه معاون وزیر نیرو اعلام کرده بود. وی در خصوص واگذاری پروژه ها به سپاه بدون مناقصه، گفته بود: این تشخيص ما بود، ما در اين مورد قانون داريم. حالا چرا پروژه را به قرارگاه خاتم‌الانبياء داديم؛ چون قرارگاه پتانسيلي دارد كه مي‌تواند منابع مالي‌اش را در پروژه بياورد و قبل از اينكه ما پولش را بدهيم كار را شروع كند.

عطارزاده از این هم فراتر رفته و از تضمین ضرر و زیان قرارگاه خاتم در صورت نیمه کاره رها کردن کار هم سخن گفته بود: يك تفاهمي هست با قرارگاه كه اگر سرمايه‌گذاري كرد و كار را پيش برد ما مراحل قانوني را طي كرده و پول‌شان را مي‌دهيم. قرارگاه هم چون يك تشكيلات دولتي است براي كمك به دولت اين را پذيرفته است. ما هم پذيرفته‌ايم كه نگذاريم آسيبي به آنها برسد. اگر احيانا پروژه‌اي به مراحل پاياني نرسيد و قرارداد منعقد نشد، با پيمانكار بعدي تفاهم مي‌كنيم كه كار انجام شده‌شان داخل آن كار برود.

این مقام دولتی وقتی هم با پرسش خبرنگار روزنامه شرق درباره ابهام آلود و احیانا غیرقانونی بودن این واگذاری مواجه شده بود، گفته بود: واگذاری پروژه ها به من و شما ارتباطی ندارد. دولت اين‌طور تصميم گرفته است. ما به آقای احمدی نژاد گفتيم که برای اين طرح، منابع مالی نداريم. گفتند اينکه مناقصه نمی‌خواهد. من از سهام پتروشيمی برای اجرای پروژه، اختصاص می‌دهم تا آن را اجرا کنيد!

و به همین سادگی یک قرارداد نجومی بدون طی تشریفات قانونی به قرارگاهی که خود را “بزرگترین پیمانکار طرف قرارداد دولت در ایران” می خواند، واگذار شده است. به طوری که قرارگاه مذکور حتی نتوانسته به صراحت این خبر را تکذیب کند و صرفا “هرگونه قرارداد خارج از مناقصه” را بدون اشاره مستقیم به این مصداق آشکار، تکذیب کرده است.

اما این اولین باری نیست که اعلام خبر پروژه های قرارگاه خاتم الانبیا از سوی دولت، به تکذیب منتهی می شود. دو هفته پیش هم این قرارگاه در اطلاعیه ای “واگذاری پروژه قطار شهری تهران – دماوند به این قرارگاه را رد كرد.” اما جالب اینجاست که این بار هم یک مقام دولتی (معاون عمرانی استاندار تهران) خبر را اعلام کرده بود و البته این بار هم تکذیبیه با این لحن مبهم همراه بود که “قرارگاه در این خصوص در هیچ مناقصه‌ای شركت نكرده است.”

جالب اینجاست که پروژه مذکور، از سوی این مقام دولتی، به عنوان یکی از مصوبات دومین دور سفرهای استانی دولت اعلام شده است؛ حال آنکه دولت احمدی نژاد هم اکنون در حال برگزاری دور چهارم سفرهای استانی است و ادعا می کند که بیشتر مصوبات سفرهای قبلی هم به نتیجه رسیده اند و یا در حال اجرا هستند. اما همین یک پروژه را که پیمانکار آن، اصل عقد قرارداد را تکذیب می کند، می توان مشتی نمونه خروار وعده های استانی دولت دانست.

ظاهرا منظور از انتشار چنین تکذیبیه هایی نیز، بیشتر از تکذیب اصل موضوع، تغییر دادن ذهنیت افکار عمومی درباره غیرقانونی بودن فعالیت های اقتصادی سپاه است که واضح ترین مصداق آن، واگذاری های غیر قانونی پروژه های دولتی به این قرارگاه نظامی- اقتصادی است.

خرابی؛ کسی مسئول نیست، کسی حق خبررسانی هم ندارد

تکذیب هایی از این دست، باز هم سابقه دارد؛ از جمله یک ماه و اندی قبل که به دنبال خرابی یک سد در راین در استان کرمان، که بنا به اعلام رسمی 17 میلیارد ریال خسارت به بار آورد، بار دیگر قرارگاه خاتم تکذیبیه صادر کرد. خبر ابتدا در رسانه های رسمی با عنوان “شکستگی سد راین در کرمان” منتشر شد و حاکی از شکسته شدن سد حتی قبل از افتتاح آن بود.

اما چند روز بعد که یکی از رسانه ها نام واقعی این سد را سد خاتم الانبیا اعلام کرد، بلافاصله قرارگاه اقدام به انتشار تکذیبیه کرد و هرگونه ارتباط خود با پروژه سد شکسته شده را انکار کرد. مسئولان دولتی هم از اساس وجود سد در آن منطقه را انکار کردند! و گفتند که آنچه شکسته شده، “آب‌بندهای کوچکی بوده که دچار مشکل شده است.”

نیازی به گفتن نیست که وعده “در دست بررسی” بودن این حادثه نیز به سرعت به فراموشی سپرده شد و از زمان تاکنون دیگر هیچ توضیحی در این باره به رسانه ها راه نیافته است. همانطور که درباره علت دو حادثه مشابه همزمان در دو سد استان های کرمان و یزد نیز هیچ گاه توضیح داده نشد و البته پیمانکارهای این سدها نیز معرفی نشدند.

اما تنها چند روز پس از این سه حادثه شکستگی سد، وقوع یک حادثه جنجالی تر که به آب گرفتگی در متروی تهران منجر شد، این بار قرارگاه خاتم الانبیاء سپاه را به پرده برداشتن از چهره نظامی خود و ورود مستقیم به سانسور رسانه ها واداشت. بدین ترتیب پس از چند روز دعوای سیاسی شهرداری و استانداری تهران، در نهایت روشن نشد که مقصر اصلی این حادثه چه کسی بوده است.

هیچ کس در مطبوعات اجازه نیافت سازنده دیواره های پیش ساخته مسیل آب را که خرابی آنها علت مستقیم سرازیر شدن آب به خط متروی تهران بود، معرفی کند. قرارگاه خاتم که حتی در وب سایت رسمی خود نیز به پروژه تونل انتقال آب بین تهران و کرج به عنوان یکی از دستاوردهای خود اشاره کرده، مانع از فاش شدن متهم اصلی حادثه متروی تهران شد که ممکن بود به یک فاجعه تبدیل شود و اگرچه خوشبختانه کسی در آن کشته نشد، اما دهها میلیارد تومان خسارت به بار آورد.

این نیز تنها شاهکار قرارگاه خاتم در پوشاندن خرابی پروژه هایش نیست و پیش از این هم بارها مشکلات فنی که بعضا منجر به خرابی و خسارت هم شده، در پروژه های متعلق به قرارگاه خاتم الانبیاء سپاه بروز کرد و البته به برکت قدرت نظامی و امنیتی این نهاد، لاپوشانی شد.

از جمله آخرین موارد اینچنینی می توان به حادثه ای اشاره کرد که همین هفته قبل اتفاق افتاد: ریزش داربست های بخش شمالی گنبد و مناره های مصلای تهران که همزمان با برگزاری نمایشگاه کتاب اتفاق افتاد و ممکن بود به بهای جان انسان ها تمام شود و تنها کمی شانس و تصادف مانع از آن شد. اما اگرچه خبر آن به دلیل همزمانی با نمایشگاه کتاب در همه رسانه های رسمی کشور منتشر شد، هیچ یک از آنها اشاره ای نکرد که پیمانکار پروژه ساخت ایوان مرکزی و شبستان های مصلا، قرارگاه خاتم الانبیاء سپاه پاسداران است.

قرارگاه؛ یا پول مردم در جیب سپاه

مجموع رقم قراردادهای دولتی قرارگاه سازندگی خاتم الانبیاء چقدر است؟ این سوالی است که می توان مطمئن بود هیچ وقت مسئولان این قرارگاه به آن پاسخ نخواهند داد. آنها شاید باز هم خبرهایی را که نپسندند، تکذیب کنند و به انکار مطالبی درباره قراردادهایشان بپردازند که قرار نبوده فاش شود. شاید هم به ترفندهای جدیدی در عرصه خبررسانی بیندیشند که سانسور پیش از اعلام اعمال شود و دیگر نیاز به تکذیب نداشته باشند. اما هیچ گاه به اطلاع رسانی صریح درباره سوال پیش گفته تن نخواهند داد: مجموع رقم قراردادهای دولتی قرارگاه سازندگی خاتم الانبیاء چقدر است؟

مروری بر اظهاراتی که در یک سال اخیر از زبان دو فرمانده قبلی و فعلی این قرارگاه در این باره مطرح شده، نشان از تناقض های آشکاری دارد که سوال مذکور را باز هم بی پاسخ باقی می گذارد.

تابستان سال قبل، پس از آنکه رستم قاسمی به عنوان وزیر نفت به دولت رفت، ابوالقاسم مظفری شمس به عنوان فرمانده جدید قرارگاه خاتم منصوب شد. فرمانده جدید، با اشاره تلویحی به اینکه نسبت قراردادهای این قرارگاه به کل بودجه عمرانی کشور از 5 درصد فراتر رفته، وعده داد که سقف 5 درصد را برای این نسبت حفظ خواهد کرد تا “بخش خصوصی آسیب نبیند.” هرچند بخش خصوصی بیش از اینها بابت ناعادلانه بودن رقابت با این قرارگاه اقتصادی- نظامی آسیب دیده بود.

اما فرمانده جدید خبر نداشت که فرمانده پیشین کمی قبل از تحویل مسئولیت، در پایان اردیبهشت 90 و در هنگام امضای تفاهم نامه همکاری آموزشی تحقیقاتی قرارگاه خاتم با دانشگاه اميركبير، سهم این قرارگاه از بودجه عمرانی را “کمتر از 4 درصد” اعلام کرده بود. افزایش یک درصدی رقم ادعایی در عرض چند ماه، به خوبی نشان می دهد گزارش دو فرمانده از سهم خود از بودجه ملت تا چه حد واقعی است.

با این حال هر دو فرمانده در اظهارنظرهای خود در زمان مسئولیت، اتفاق نظر داشته اند که “قرارگاه خاتم الانبیا پروژه های کمتر از 100 میلیارد تومان را برعهده نمی گیرد.” این خوش اشتهایی البته با رنگ و لعاب “لحاظ کردن جایگاه بخش خصوصی” اعلام شده تا باز مشخص شود که این قرارگاه برای خود شأنی بالاتر از بخش خصوصی قائل است و لابد به همین خاطر هم هست که وارد رقابت نمی شود و قراردادهای مورد نظر خود را بدون مناقصه و تشریفات قانونی برمی دارد.

اما مروری بر پروژه های در دست اجرای قرارگاه خاتم، نشان می دهد که ادعای 5-4 درصد بودجه عمرانی تا چه حد دور از واقعیت است. اگر این درصد را باور کنیم، به رقمی کمتر از سه هزار میلیارد تومان می رسیم که باز اگر همه پروژه ها را در سطح حداقل مورد ادعا – یعنی 100 میلیارد تومان – در نظر بگیریم، به معنای آن خواهد بود که این قرارگاه در سال کمتر از 30 پروژه در دست اجرا دارد. حال آنکه نه این عدد و نه فهرست پروژه های واگذار شده به این قرارگاه، هیچ یک با واقعیت سازگاری ندارد.

برای مشخص شدن میزان دروغ بودن ادعاهای ذکر شده، تنها اشاره به ارقام ذکر شده برای پروژه شیرین سازی آب دریای خرز و انتقال آب به نقاط مرکزی کشور، کافی است. برآورد این پروژه بین 1500 تا 2500 میلیارد تومان اعلام شده که دولت هم در ازای آن، معادل دو هزار میلیارد تومان از سهام پتروشیمی های کشور را به سپاه واگذار کرده است.

بدین ترتیب همین یک پروژه، بخش اعظم درصد ادعایی فرماندهان پیشین و فعلی را می پوشاند و دروغ آنها را رسوا می سازد. واقعیت وقتی تکان دهنده تر می شود که توجه کنیم بر اساس گفته های نمایندگان مجلس، بخش عمده ای از بودجه عمرانی سال های اخیر در کشور جذب نشده و همچنین دولت احمدی نژاد بخشی از بودجه عمرانی کشور را برای پرداخت یارانه نقدی برداشت کرده است؛ حال آنکه هزینه پروژه ای که تازه آغاز شده، به صورت پیش پرداخت و از طریق واگذاری سهام به قرارگاه خاتم سپاه پرداخت شده است.

تعدادی از پروژه هایی که قرارگاه خاتم در دست اجرا دارد و فهرست آنها به طور رسمی در وب سایت این قرارگاه اعلام شده، بدین شرح است: طراحی نهايي و عملیات برداشت داده هاي لرزه نگاری سه بعدی میدان نفتی بندکرخه، اجرای عملیات لرزه نگاری دو بعدي و سه بعدي در منطقه میدان نفتی آزادگان شمالی، انجام عملیات لرزه نگاری سه بعدي در منطقه تیماب؛ طراحی، ساخت و نصب مخازن ذخيره فرآورده های نفتی در شهرهای تبريز، همدان، اهواز، ياسوج؛ احداث مخازن سوخت 32000 متر مکعبی در نيروگاه شهيد سليمی نکا؛ طراحی، ساخت و نصب مخازن LNG و LPG در بندر تمبک عسلويه؛ 23 دستگاه مخزن ذخيره فرآورده های نفتی به ظرفيت 424000 متر مکعب در 11 شهر کشور؛ انبار نفت ماهشهر و نهایتا 6 دستگاه مخزن 000 / 100 بشکه ای پالايشگاه اصفهان؛ تعميرات اساسی و بهينه سازی سکوهای نفتی نصر، نصرت و ايلام در خليج فارس؛ طرح ساماندهی بندر صادراتی ماهشهر؛ آب رسانی از سد تنظیمی کرخه به دشت آزادگان و شهرهای مرکزی استان خوزستان؛ خطوط انتقال آب از سد تالوار تا شهر همدان، از سد گاوشان به شهر کرمانشاه؛ احداث خط دوم آبرسانی به تبریز؛ خط انتقال آب شیراز از سد درودزن و آب زاینده رود به یزد؛ دهها پروژه در حوزه صنایع معدنی؛ سدهای گتوند، رودبار لرستان، کوچری، هایقر، سومار، سیلوه، صفا، پلرود، آزادی، لیلان چای، کلقان چای، چراغ ویس، ایوشان و نرگسی؛ فاز 2 طرح توسعه مجتمع بندری شهید رجایی، بندر خدماتی تمبک – فاز 12 پارس جنوبی، توسعه بندر شهید بهشتی چابهار، بندر LNG، شبکه جامع ارتباطی خلیج فارس، حوض های خشک مجتمع کشتی سازی خلیج فارس، استحصال زمین در مجتمع پتروشیمی عسلویه، موج شکن شرقی مجتمع بندری کاسپین انزلی وطرح توسعه اراضی شرقی بندر نوشهر؛ خط 7 متروی تهران، خط 2 قطار شهری مشهد، اجرای عملیات انتقال خط آهن تهران – تبریز به زیر زمین در منطقه 17 و 18 تهران، تونل صدر ـ نیایش بخش شرقی، قطعه 2 تونل انتقال آب سد تنظیمی کرج به تهران، تونل انتقال آب زاینده رود به کاشان، تونل انتقال آب کانی سیب، تونل کمکی فاضلاب ابوذر، سامانه انتقال آب سبز کوه به چغاخور، تونل انحراف سد بختیاری و اجرای عملیات تونل های کوهسار مهدی و فضیلت؛ زیرسازی قطعه اول راه آهن سریع السیر قم – اصفهان، قطعه 3 محور پاتاوه دهدشت
باند دوم محور ماهشهر- آبادان، زیرسازی قطعه 4 راه آهن میانه – اردبیل، زیرسازی قطعه سوم راه‌آهن همدان- سنندج، قطعه دوم باند دوم محور گناباد – قائن، احداث باند دوم محور شیراز – دشت ارژن و احداث بزرگراه زابل – دوست محمد؛ شبکه آبیاری و زهکشی دشت قره ضیاءالدین، اجرای کانال اصلی انتقال آب سد گاران به مریوان، شبکه آبیاری و زهکشی دویرج و بازسازی سد انحرافی و کانال انتقال آب چالوس، قطعه دوم؛ ساخت ایوان مرکزی و شبستانهای مصلی امام خمینی(ره)، طراحی واجرای پروژه افزایش ظرفیت بزرگراه صدر، احداث تقاطع های ادامه بزرگراه رسالت با جاده قدیم کرج (کاروانسرای سنگی)، اجرای تقاطع غیر همسطح رسالت با آزادراه کمربندی غرب تهران، اجرای تقاطع غیر همسطح بزرگراه همت با بزرگراه آزادگان و اجرای اتصال اتوبان شمالی به جنوبی و تقاطع های غیر همسطح شهر تبریز.

توضیح اینکه همین پروژه ها چطور سالانه فقط با 4 تا 5 درصد یا بلکه بالاتر، با چند هزار میلیارد تومان انجام می گیرد، تنها از عهده فرماندهان قرارگاه خاتم بر می آید. اما مشکل اینجاست که به نظر می رسد فهرست پروژه های این قرارگاه به مراتب گسترده تر از اینها باشد.

آنطور که چندی پیش فرمانده قرارگاه سازندگی قرب کوثر، از زیرمجموعه های قرارگاه خاتم الانبیا اعلام کرد، در چند سال اخیر حدود یازده هزار پروژه عمرانی کوچک و بزرگ توسط قرارگاه سازندگی خاتم‌الانبیاء احداث و به بهره‌برداری رسیده است. مشخص نیست چه تعداد از این پروژه ها، آنقدر بزرگ هست که در فهرست رسمی قرارگاه، قابل ذکر و اعتنا باشد. اما اشاره علی سعیدی نماینده ولی فقیه به رقم 400 پروژه در یکی از سخنرانی ها، می توان رقم تقریبی اینگونه پروژه های اقتصادی سپاه محسوب شود.

اما دست کم مرور پروژه هایی که اخیرا واگذاری شان به این قرارگاه اعلام شده، نشان از ناقص بودن فهرست بالا و وجود ابعاد پنهان نفوذ این قرارگاه در عرصه اقتصادی کشور دارد. حضور در عرصه ساخت و ساز مسکن، ورود به پروژه های مخابراتی که تنها یک نمونه از آنها پروژه 6 میلیارد دلاری اپراتور چهارم است، انحصار کلیه پروژه های عمرانی غرب کشور در زمینه های آب و برق، سدسازی و راه سازی، و همچنین نفوذ گسترده در پروژه های نفت و گاز پس از حضور سردار قاسمی در وزارت نفت، از جمله مواردی است که در فهرست بالا هیچ نشانی از انها به چشم نمی خورد.

سپرده شدن “حق واگذاری و اجرای طرح‌های مربوط به اکتشاف، توسعه، تولید، تعمیر و نگهداشت میادین مشترک نفت و گاز” به وزیر نفت در دوره وزارت سردار قاسمی، کار را برای قرارگاه خاتم الانبیا بسیار راحت تر از قبل کرد و بدین ترتیب در یک سال گذشته چندین پروژه بزرگ نفتی و گازی به این قرارگاه واگذار شده که برای نمونه می توان به طرح ۵۰۰ میلیارد تومانی ساخت یک خط لوله انتقال نفت، ساخت خط لوله پتروشیمی اتیلن مرکز به قرارگاه خاتم الانبیا به ارزش تقریبی حدود ۵٠٠ میلیارد تومان، ساخت دو خط لوله انتقال نفت و فرآورده نفتی در مجموع به طول یک‌هزار و یک‌صد کیلومتر و به ارزش تقریبی ۱.٣ میلیارد دلار، طرح توسعه بندر نفتی ماهشهر و ساخت مخازن جدید فرآورده نفتی، قرارداد ساخت خط لوله صادرات گاز ایران به اروپا به ارزش تقریبی یک میلیارد و ٣٠٠ میلیون دلار، اجرای هفت هزار و ۵٠٠ کیلومتر خطوط لوله جدید انتقال نفت و گاز در بخشهای مختلف کشور، ساخت فاز دوم خط لوله هفتم سراسری (خط لوله گاز پاکستان) و ادامه خط لوله ششم سراسری (خط لوله جدید گاز اروپا) به ارزش تقریبی ۲۰۰ تا ۲۵۰ میلیون دلار و … اشاره کرد و طبعا اکثر این قراردادها نیز به صورت ترک تشریفات مناقصه واگذار شده است.

در فهرست منتشر شده در وب سایت این قرارگاه، همچنین هیچ اشاره ای به پروژه هایی مثل انتقال آب خزر به کویر مرکزی ایران، سد بختیاری که از آن با عنوان بلندترین سد بتنی جهان یاد شده، و نیز پروژه بزرگ ساخت مخازن زیرزمینی نفت که با ادعای مقابله با تحریم ها مطرح شده است، دیده نمی شود.

همچنین مشخص نیست رقم 25 ميليارد دلاری که سال قبل از سوی معاون وزیر نفت به عنوان “پروژه‌های نفتی که تاکنون به سپاه واگذار شده” اعلام شده بود، مربوط به چه بازه زمانی است و باز مشخص نیست که این رقم از آن زمان، که مصادف با آغاز حضور رستم قاسمی در وزارت نفت بود، تا امروز چند برابر شده است.

برآورد مجموع ارقام پروژه های قرارگاه خاتم الانبیاء سپاه ممکن نیست. اما به طور تخمینی می توان از بودجه بالغ بر دهها میلیارد دلار برای هر سال سخن گفت که بخش عمده ای از فعالیت های عمرانی کشور را به نوعی در تیول این قرارگاه و در مشت فرماندهان آن قرار داده است.

ناگفته پیداست که تجمیع این حجم هنگفت بودجه در دست یک نهاد نظامی، چه تبعات تلخی در عرصه های سیاسی و امنیتی خواهد داشت. اما حتی در همان عرصه اقتصادی نیز انحصارات و اعتبارات قراراه نظامی- اقتصادی خاتم الانبیاء باعث شده که بخش قابل توجهی از فعالان بخش خصوصی، خود را ناگزیر از رفتن به زیر چتر قرارگاه خاتم ببینند و برای نجات خود در شرایط بحرانی اقتصاد کشور، ریزه خوار خان سپاه شوند.

آنطور که فرمانده فعلی قرارگاه خاتم اعلام کرده، “بیش از 70 درصد پروژه های قرارگاه توسط بخش خصوصی انجام می شود.” او البته به میزان قراردادهایی که به این قرارگاه واگذار شده و قرارگاه آن را بین پیمانکارانی از داخل و خارج تقسیم کرده، اشاره ای نکرده است.

اما همین، یعنی اعتراف به اینکه قرارگاه خاتم الانبیاء برخلاف ادعای مبنی بر سازندگی و خودکفایی و … در واقع در اکثر موارد در این پروژه های بزرگ و نجومی، تنها نقش “دلالی” دارد و خود را – قاعدتا با استفاده از امتیاز بهره مندی از ابزارهای امنیتی و نظامی – واسطه واگذاری قراردادهای دولتی قرار می دهد و در نهایت از این میان، پول هنگفتی از بودجه کشور به جیب می زند.