نگرانی از وضعیت جسمی رضا مولوي، استاد دانشگاه زندانی در بند 350 اوین
چکیده :پروفسور رضا مولوي استاد دانشگاه دارهام و صاحب كرسي مديريت مركز مطالعات ايران در دارهام از نخبگاني بود كه به دعوت دولت ايران جهت حضور در همايش نخبگان ايراني خارج از كشور، دو سال پيش به ايران عزيمت كرد، اما هنگامي كه قصد بازگشت به انگلستان را داشت توسط وزارت اطلاعات بازداشت و پس از گذراندن ٦ماه حبس در بند ٢٠٩ زندان اوين، توسط قاضي صلواتي رييس شعبه ١٥ دادگاه انقلاب تهران به ٣سال حبس تعزيري محكوم و پس از تاييد حكم روانه بند ٣٥٠ زندان اوين شد. ...
رضا مولوي، زندانی سیاسی در بند 350 اوین علاوه بر سن بالا و بيماري پروستات، داراي ناراحتي شديد قلبي و نوسان فشار خون مي باشد و همين امر نگراني ها را نسبت به وضعيت او افزايش داده است.
به گزارش خبرنگار کلمه، پروفسور رضا مولوي استاد دانشگاه دارهام و صاحب كرسي مديريت مركز مطالعات ايران در دارهام از نخبگاني بود كه به دعوت دولت ايران جهت حضور در همايش نخبگان ايراني خارج از كشور، دو سال پيش به ايران عزيمت كرد، اما هنگامي كه قصد بازگشت به انگلستان را داشت توسط وزارت اطلاعات بازداشت و پس از گذراندن ٦ماه حبس در بند ٢٠٩ زندان اوين، توسط قاضي صلواتي رييس شعبه ١٥ دادگاه انقلاب تهران به ٣سال حبس تعزيري محكوم و پس از تاييد حكم روانه بند ٣٥٠ زندان اوين شد.
رضا مولوي در پانزدهم آبانماه ١٣٢٤ در تهران به دنيا آمد و تحصيلات ابتدايي خود را در بيروت و تحصيلات متوسطه را در دبيرستان البرز تهران ادامه داده و در نهايت پس از عزيمت به امريكا در آنجا به پايان رساند و بلافاصله تحصيلات آكاداميك خود را در دانشگاه اكلاهما در رشته اقتصاد و مديريت ادامه داد و در دانشگاه MIT و در نهايت دانشگاه دارهام انگلستان موفق به اخذ مدرك دكترا در رشته علوم سياسي و روابط بين الملل شد. دراين دانشگاه كه سومين دانشگاه انگلستان به لحاظ قدمت محسوب مي گردد بعنوان استاد دانشگاه و مدير مركز مطالعات ايران مشغول به كار شد و در اين حين با تأليف سه جلد كتاب در همين رشته كه به چاپ هاي پياپي رسيد و همچنين با نگارش ده ها مقاله آكادميك در مجلات و نشريات معتبر، مورد توجه ويژه رسانه ها بعنوان كارشناس علوم سياسي قرار گرفت.
رضا مولوي با ٣٥ سال تجربه مديريت كاربردي و سالها تجربه آكاداميك داراي شأن و اعتباري ويژه در محافل دانشگاهي است. وي عليرغم پيشنهاد مالي از سوي وزارت امور خارجه امريكا در خصوص برگزاري كنفرانس در مورد ايران از پذيرش آن امتناع ورزيده و با حفظ استقلال، تنها به امر پژهش پرداخت. شايد به جرات بتوان پرفسور مولوي را بعنوان نمادي از نخبه كشي در امروز ايران و فردي قرباني نگاه ظن آلود حاكمان نسبت به صاحبان انديشه دانست كه همين نگرش موجبات گريز متفكران را همچنان روز افزون مي کند.
وي علي رغم سن بالا و بيماري پروستات، داراي ناراحتي شديد قلبي و نوسان فشار رخون مي باشد و همين امر نگراني ها را نسبت به وضعيت او افزايش داده است.
