سرمقاله/ کلام علی، مرام علی

چکیده :او پیشوایی است که قبل از این که مردم را به کاری وادارد، خود عمل می کند. او مردم را به نهایت صداقت و امانت، هدایت و رهبری می نمود. مردم اگر از او پیروی کنید سرانجام شما بهشت است . هر چند راه بهشت پر مشقّت و تلخی ها به همراه دارد. در سیاست، او حاضر به دروغ و خدعه نیست و معاویه را سیاست مدارتر از خود نمی داند؛ زیرا خیانت و پیمان شکنی ناپسند است و گناه؛ و هر گناهی نوعی کفر است و در قیامت هر خائن و پیمان شکنی پرچمی خاص دارد که به وسیله آن شناخته می شود. آن حضرت برای رسیدن به مقصد والای خود هرگز ابزار نادرست را به کار نگرفت، برای اصلاح مردمان دست به استبداد نیالود و برای حفظ خود و حکومتش به ستم متوسل نشد و به آرمان های الهی و اقدامات انقلابی پشت نکرد و در هنگام حاکمیت به مردم فرمود: به خدا به سختی مورد امتحان واقع می شوید، زیر و رو می شوید. مثل دیگ که به جوش آید و غربال می شوید و آنان که به راستی در اسلام سبقت داشتند و کنار گذاشته شده بودند، بار دیگر سر کار خواهند آمد و کسانی که...

کلمه – گروه معارف:

صحرا شاهد عظیم ترین تجمع بشری است، پیام آسمانی است، پیغام رسان پیامبر (ص) است، رساندن پیام مساوی با رنج 23 ساله نبوت است. در اوج پاکترین لحظات بعد از بازگشت از حج، یاران همه به کمک شتافتند تا بستری برای زیبا رسانیدن این پیام فراهم کنند. زمین و آسمان داغ بود، با اقامه نماز آغاز شد و سپس بر منبری از جهاز شتران پیامبر بالا رفت و ابتدا با حمد و ثنای خدا آغاز نمود و اقرار به بندگی خود در مقابل ذات الهی نمود. پیامبر ماموریت داشت که علی‌رغم همه فشارها “حقیقت” را در جلوی چشم همه حاجیان که به شهادت تاریخ بالغ بر 120 هزار نفر بودند، معرفی کند و اتمام حجت با تمامی حاضران از زن و مرد و پیر و جوان، این که شما باید پیام را به غایبان برسانید، ولی چه زود مصلحت اندیشان حقیقت را ذبح نمودند و قربانی مصلحت کردند. حقیقت چیست: پیامبر برای اجرای مقاصد الهی و ادامه تبلیغات و راه دین حضرت امیر (علیه السلام) را از طرف خداوند منصوب فرمودند.

این بزرگوار شخصیتی است که دارای ابعاد بسیار است و مظهر اسم جمع الهی است که دارای تمام اسماء و صفات است و ابعادی از او که مخفی است، بیشتر از آن ابعادی است که از او ظاهر شده است. جهات متناقض و جهات متضاد: در همان حال که زاهد و بزرگترین زاهد است، جنگجو و بزرگترین جنگجو است در دفاع از اسلام. ضربت او در یوم الخندق، افضل من عبادت الثقلین است و او عین الله است و ید الله. این را با لقلقه لسان می گوییم و نمی توانیم تصورش را بکنیم. قومی از افراط در محبت من و جمعی از تندروی در دشمنی من به آتش قهر خداوند خواهند سوخت.

پیامبر در این روز برای مردی از مردم، عهد الهی گرفت که فضائل او، بحر را گنجانی اندر جوی نیست. پیامبر قائدی را در این روز معرفی کرد که به پیرو خود دروغ نمی گوید. او تربیت شده آغوش پیامبر است و مثل سایه، او را در همه زمینه ها دنبال می کرد. او چراغ هدایتی است که هیچ گاه دچار شک و تردید نشد، پیامبر مردم را به امامی رهنمون شد که به راه های آسمان آشناتر از راه های زمینی بود.

او پیشوایی است که قبل از این که مردم را به کاری وادارد، خود عمل می کند. او مردم را به نهایت صداقت و امانت، هدایت و رهبری می نمود.

مردم اگر از او پیروی کنید سرانجام شما بهشت است . هر چند راه بهشت پر مشقّت و تلخی ها به همراه دارد. در سیاست، او حاضر به دروغ و خدعه نیست و معاویه را سیاست مدارتر از خود نمی داند؛ زیرا خیانت و پیمان شکنی ناپسند است و گناه؛ و هر گناهی نوعی کفر است و در قیامت هر خائن و پیمان شکنی پرچمی خاص دارد که به وسیله آن شناخته می شود. آن حضرت برای رسیدن به مقصد والای خود هرگز ابزار نادرست را به کار نگرفت، برای اصلاح مردمان دست به استبداد نیالود و برای حفظ خود و حکومتش به ستم متوسل نشد و به آرمان های الهی و اقدامات انقلابی پشت نکرد و در هنگام حاکمیت به مردم فرمود: به خدا به سختی مورد امتحان واقع می شوید، زیر و رو می شوید. مثل دیگ که به جوش آید و غربال می شوید و آنان که به راستی در اسلام سبقت داشتند و کنار گذاشته شده بودند، بار دیگر سر کار خواهند آمد و کسانی که با حیله و تزویر خود را پیش انداخته بودند، عقب زده خواهند شد.

به خدا سوگند هرگز حقیقتی را کتمان نکرده ام و هیچگاه دروغ نگفته ام، آگاه باشید گناهان و خطاها همچون مرکب های سرکش و لجام گسیخته ای هستند که گناهکاران بر آنها سوارند و آنان را در قعر دوزخ سرنگون خواهند ساخت. اما تقوا و پرهیزگاری همانند مرکب های راهوار و آرامی اند که صاحبانشان بر آنها سوارند و زمامشان را به دست دارند و تا دل شب آنان را پیش می برند.

حکومت در نزد او جز وسیله ای برای برپایی حق و دفع باطل نبود، وگرنه آن را از لنگه کفشی پاره و آب بینی بز بی ارزش تر می دانست. حکومت را وسیله آشکار کردن نشانه های دین و دینداری و اصلاح امر مردمان و فراهم ساختن امنیت و آسایش برای ستمدیدگان و بر پا نمودن حدود الهی که بالاترین آنها عدالت بود می دانست، و در این زمینه سفارش دوستان را که به علی می گفتند: “ملاحظه کن ” گوش نمی داد و می فرمود: به خدا سوگند اگر شب را تا بامداد بر بستری از خار سخت، بیدار به سر ببرم و یا در غل و زنجیر بسته و کشیده شوم، برایم محبوب تر است از این که خدا و رسولش را در روز قیامت در حالی ملاقات کنم که به بعضی از بندگان ستم کرده و چیزی از اموال دنیا را غصب نموده باشم. چگونه به کسی ستم روا دارم، آن هم برای جسمی که تار و پودش به سرعت به سوی کهنگی پیش می رود و مدت های مدید در میان خاک ها می ماند.

آری پیامبر در غدیر از همه پیمان گرفت که با این پیشوایان عهد ببندید و به ذریه پاک علی(علیه السلام) میثاق بندید، زیرا که اینان امانت داران خدا و انبیاء الهی هستند و راهبران سعادت بشری.

همو می گوید: زرعوا الفجور و ستوه بالغرور و حصدوا الثبور
آنان که بذر بدکاری کاشتند و با فریب آبش دادند، هلاکت درو کردند.

این عید بر همه حق طلبان و ظلم ستیزان مبرک باد.