کوبایی‌ها بعد از 50 سال از حق خرید و فروش خانه برخوردار شدند
چکیده :بر اساس قانون جدیدی که از هفته آینده - دهم ماه نوامبر - اجرا می‌شود، کوبایی‌ها می‌توانند در ازای فروش خانه‌های خود پول دریافت کنند. پیش از این، مردم کوبا می‌توانستند خانه‌های خود را تعویض کنند ولی اجازه فروش خانه‌هایشان را در ازای دریافت پول نداشتند....
شهروندان کوبا برای نخستین بار در ۵۰ سال گذشته می‌توانند ملك خرید و فروش كنند.
به گزارش بي‌بي‌سي، بر اساس قانون جدیدی که از هفته آینده – دهم ماه نوامبر – اجرا می‌شود، کوبایی‌ها می‌توانند در ازای فروش خانه‌های خود پول دریافت کنند. پیش از این، مردم کوبا می‌توانستند خانه‌های خود را تعویض کنند ولی اجازه فروش خانه‌هایشان را در ازای دریافت پول نداشتند.
قانون جدید بخشی از اصلاحات اقتصادی است که با هدف ایجاد تحرک در اقتصاد کوبا و حل مشکل کمبود مسکن به اجرا گذاشته شده است. حق مالکیت خصوصی شهروندان در کوبا از زمان روی کار آمدن کمونیست‌ها در سال ۱۹۵۹ ميلادي بسیار محدود بوده است.
این هم نتیجه انقلاب!! پس از پنجاه سال دلخوش بودن به انقلاب و این همه عربده کشی، کوبایی های بدبخت حقی را که قرن ها بود داشتند، پس از پنجاه سالی که انقلاب از آنان محروم کرده بود، تازه به دست آورده اند و حتما حکومت نیز کلی بر سر آنان منت گذاشته است. من که میگویم انقلاب اصلا خوب نیست و بهتر است مثل انسانهای متمدن ما خودمان دست به خانه تکانی بزنیم و حکومتی امروزی برای ایران مستقر کنیم به همین علت است. انقلاب می آید و مثل طوفان عده ای را بیجهت می کشد و از هستی ساقط می کند و عده ای هم مفت خوری کرده اموال دیگران را تصاحب می کنند و بسیاری از حقوق مسلم ما نیز ازدست می رود نتیجه هم همینی است که ملاحظه می کنید. آیا رهبران و سردمداران عاقل کسانی نیستند که خود دست به اصلاحات سریع بزنند و پیش از آنکه مردم کار را به جای باریک بکشانند و همه متضرر شوند خودشان با زبان خوش خواست های مردم را تامین کنند؟ ما دلمان می خواهد هرکسی را که صلاح میدانیم برای اداره این مملکت انتخاب کنیم. نمایندگان خودمان را به مجلس بفرستیم. هرلباسی که دوست داریم بپوشیم وسر و وضع خود را هرگونه که دلمان می خواهد آرایش و پیرایش دهیم هر نشریه ای که می خواهیم بخوانیم از هرکسی که کاراشتباه کرده به راحتی انتقاد کنیم. قوه قضاییه ما حافظ حقوق ما باشد. قوه نظامی ما متخلفین را به سزای خود برسانند. دست دزدها کوتاه شود. امنیت به این مملکت برگردد. هرکس هرچه را می خواهد بپرسد و اگر کسی هم اصلا نخواست هیچ کس و هیچ چیزی را نپرستد آزاد باشد. آیا این خواست ها خیلی امیال عجیب و غریب است و اگر روزی در این مملکت پیاده شود مردم ما وضع بهتری خواهند داشت یا حالا که حتی دست به آب هم بخواهیم برویم باید از بالا دستی اجازه بگیریم؟ مملکته؟
هنوز اعتقاد دارم انقلاب بسیار حادثه ویرانگری است. هرملتی به انقلاب برخورد نه تنها چیزی به دست نمی آورد بلکه همان امتیازات اولیه را هم از دست می دهد. مقایسه کنید مملکت ما را با سال های 56 و 57 واقعا چه چیزی به دست آوردیم؟ ادعا می کنید آمریکا بر ما حکومت میکرد؟ حال چین و ترکیه و روسیه و …. برما حکومت می کنند. درآمد سرانه هرایرانی چقدر بود؟ حالا چقدر است. تمام آزادی ها را داشتیم غیراز آزادی سیاسی غیر ازاین است؟ حال تمام آزادیها را از دست داده ایم آزادی سیاسی هم به دست نیاورده ایم. حرف حق بزنی مثل من می گویند این بابا جاسوس انگلیس و آمریکا و اسرائیل و صهیونیست ها و بهایی است بگیرید و آویزانش کنید. حرف حق در این مملکت نمی شود زد. یک شاه داشتیم که بالاخره ملاحظاتی داشت. وقتی رسانه های غرب از حکومت ایران از زندانهای سیاسی از اعدام ها انتقاد می کردند، فورا زندانها را رنگ می کردند، موکت ها را عوض می کردند، نزد زندانیها ریش گرو می گذاشتند که وقتی نمایندگان سازمان های بین المللی آمدند بالای غیرتا آبروی مملکت را نبرید. خیلی ها را آزاد می کردند. حالا چی؟ احمد بشیر را که یک آدم مسلمان کاملا بی طرف است انتخاب کرده اند که بیاید از شکنجه گاههای جمهوری اسلامی و تجاوزات جنسی و حقوق بشری بازدید کند، جمهوری اسلامی از آنجا که میداند که سرنوشتی در انتظارش است اصلا اجازه ورود به او نمی دهد و با کمال وقاحت از پذیرفتن او خود داری می کند. آیا نبایست گفت نایافته دم، دو گوش خود را هم گم کردیم؟ چه آرزوها داشتیم و چه فکر ها می کردیم و به کجا رسیدیم و چه بلاهایی سرمان آمد. آیا هرگز در خواب هم تصور می کردیم عده ای توربان بسر اینگونه به جان و مال و ناموس این مملکت بیفتند و ما را دولپی و چهار دست و پا بچاپند. حقیقت را که میگوییم میشویم آدم بد؟؟؟؟؟
درست ميگي ناشناس عزيز انقلاب کرديم که وضع کشور و مردم بهتر بشه بهتر نشد که هيچي همونهايي رو هم که داشتيم
از دست داديم با يک ديکتاتوري و استبداد محض و تمام عيار