مریم شربتدار قدس: پروندۀ مسببان این کابوسها انباشته و هیزم های جهنمشان افروخته تر میشود
چکیده :خدایا! ببین این جماعت چگونه با نام دین تو بهترین های این کشور را به بند کشیدند و اینک حتی از ارائۀ حداقل هایی از زندگی نیز به این اسیران بی گناه، عاجزند و عجبا که باز هم اصرار بر دستگیری و زندان کردن افراد دارند، در حالی که مجرمان اصلی و خائنین به ملت، آزادانه به اختلاس ها و اعمال ننگینشان ادامه می دهند! ...
مریم شربتدار قدس، همسر فیض الله عرب سرخی، عضو دربند سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی در یادداشتی می نویسد: دوشنبۀ این هفته نیز در حالی که سرمای اوین در استخوانهایمان رخنه می کرد، هنوز از بیهوشی و بدحالی مادر عماد بهاور در شوک و نگرانی بودیم که عزیزانمان را در آن سوی شیشه های زشت و لعنتی، در رنج از سرما وبیماری یافتیم.
این فعال سیاسی در بخش دیگری از یادداشت خود تاکید میکند: شاید می پندارند اگر به حج روند، آرامش از دست رفته را باز می یابند، غافل از آنکه آه مادران و اشک های کودکان و دل های شکستۀ همسران، چون سدی آهنین در برابر مناسک و عباداتشان بوده و نه تنها فردای قیامت با رو سیاهی و عذابی ابدی روبرو می شوند که در این دنیا نیز عاقبتی وحشتناک تر و دردناک تر از عقوبت دیکتاتوران لیبی و عراق و … خواهند داشت.
متن کامل این یادداشت که در اختیار کلمه قرار گرفته به شرح زیر است:
به نام خدا
هر یک از دوشنبه های ملاقات برای خود، حکایتی است تاریخی و به یاد ماندنی که نه تنها در اذهان پاک کودکان بی گناهمان با تمام جزئیاتش ثبت و ضبط می شود که در پروندۀ اعمال مسببان و عاملان این جنایات و کابوسها به روی هم انباشته و هیزم های جهنمشان را افروخته تر می سازد.
دوشنبۀ این هفته نیز در حالی که سرمای اوین در استخوانهایمان رخنه می کرد، هنوز از بیهوشی و بدحالی مادر عماد بهاور در شوک و نگرانی بودیم که عزیزانمان را در آن سوی شیشه های زشت و لعنتی، در رنج از سرما و بیماری یافتیم. گر چه قهرمانان ما سعی داشتند با طنز و شوخی، نگرانی را از وجود زندانیان این سوی شیشه ها بزدایند و خنده کنان از نداشتن گرما و آب گرم و نبودن امکانی برای استحمام می گفتند؛ اما مگر می توان آثار سرماخوردگی و بیماری را پنهان کرد؟
خدایا! ببین این جماعت چگونه با نام دین تو بهترین های این کشور را به بند کشیدند و اینک حتی از ارائۀ حداقل هایی از زندگی نیز به این اسیران بی گناه، عاجزند و عجبا که باز هم اصرار بر دستگیری و زندان کردن افراد دارند، در حالی که مجرمان اصلی و خائنین به ملت، آزادانه به اختلاس ها و اعمال ننگینشان ادامه می دهند!
این دوشنبه نیز گذشت، دوشنبه های دیگر هم می گذرد همچنان که زمان به سرعت طی می شود اما اعمال و اثرات آن از یادها و صحنۀ روزگار پاک نخواهد شد.
نیک می دانم این آرامش و رضایتمندی که بی گناهان زندانی ما در آن محبس فاقد امکانات، احساس می کنند ناشی از آسودگی وجدان و ایمانشان به پاکی و بی گناهی خویش است و دقیقاً آن تلاطم روحی و از هم گسیختگی که مسئولان را به بی توجهی و بعضاً عناد با این عزیزان سوق می دهد به سبب عذاب وجدان است و زنگاری که بر قلب هایشان نشسته و هر روز سیاه تر می شود.
شاید برخی می پندارند در این ایام اگر به حج روند، آرامش از دست رفته را باز می یابند و می توانند شبها در گرمای اتاقشان آسوده سر به بالین نهاده و در سرمای سپیده دم وقتی با آب گرم وضو می سازند، نمازشان را مقبول درگاه حق می دانند؛ غافل از آنکه آه مادران و اشک های کودکان و دل های شکستۀ همسران در همان سپیده دمان، چون سدی آهنین در برابر مناسک و عباداتشان بوده و نه تنها فردای قیامت با رو سیاهی و عذابی ابدی روبرو می شوند که یقین دارم با ادامۀ این راه بد فرجام در این دنیا نیز عاقبتی وحشتناک تر و دردناک تر از عقوبت دیکتاتوران لیبی و عراق و … خواهند داشت.
وَ سَیَعلَمُ الّذینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنقَلَبٍیَنقَلِبُون
