حامدي خواه: تئاتر ايران دورنما ندارد
چکیده :وي با انتقاد از سياستهاي غلط هميشگي مديران گفت: تئاترشهر كه امروز تنها سنبل تئاتر كشور شده، در گذشته متعلق به تلويزيون بود. چراكه تلويزيون نيازمند هنرمندان تربيت شده در عرصه تئاتر بود. تلويزيون ميتوانست در بخش تئاتر بسيار سرمايهگذاري كند اما مديران تئاتر كشور با سياست غلط خود اين امكان را از هنرندان تئاتر سلب كردند و عملا با منفك كردن به تلويزيون و تئاتر ضربه زدند....
كارگردان نمايش اعترافاتي درباره زنان گفت: در مركز هنرهاي نمايشي برنامه و دورنمايي درخصوص تئاتر وجود ندارد و مسيرهايي كه در تئاتر طي شده، براي يك كشور درحال توسعه تعريف نشده است.
رضا حامدي خواه در گفتگو با ايلنا، بيان كرد: كشور ما در بخش تئاتر نه تنها درحال توسعه نيست، بلكه با آمد و شدهاي مديران؛ بحرانزده شده است. هر مديري كه آمده، مانند مسكن عمل كرده و خواسته تا تب تئاتر را بخواباند. به همين دليل است كه ما نميدانيم چه برنامهاي براي 10 يا 15 سال ديگر در حوزهي تئاتر داريم و نميدانيم كه با اين همه حجم فارغالتحصيل و اين همه استعداد؛ چه بايد بكنيم؟!
حامدي خواه توضيح داد: مديران ما نميدانند كه هنر نمايش؛ زيربناي سينما و تلويزيون است. مديران ما با سياستهاي غلط خود؛ تلويزيون، سينما و تئاتر را از يكديگر منفك كردهاند.
وي بيان كرد: در زمينهي عمراني؛ تئاتر ما بسيار پسترفت داشته است. با افزايش جمعيت كشومان از سال 57 به بعد؛ تاكنون هيچ سالني به سالنهاي تئاتر كشور اضافه نشده است و تئاترشهر تبديل به تنها تئاتر كشور شده است.
وي در پاسخ به اين ايده كه “تئاتر براي عدهاي خاص است” گفت: هنر نميتواند محدود به عدهاي خاص باشد بلكه متعلق به همه است. من نميدانم كه برخي دستاندركاران اين تفكر را از كجا آوردهاند. هنر نميتواند خاص باشد به ويژه هنري همانند تئاتر كه با مخاطب ارتباط مستقيم دارد. برخي براي آنكه تئاتر را محدود كنند، ميگويند تئاترخاص است. تئاتر از مدارس و مهدكودكها آغاز ميشود و تا دوران سالمندي هم همراه مردم است. چطور ميشود كه تئاتر خاص باشد وقتي ما در همهي سريالها و فيلمهاي سينمايي به آن ميپردازيم.
حامدي خواه اضافه كرد: برخي مديران در حوزهي تئاتر نظرات خاص دارند كه من نميدانم دورههاي تخصصي آن را كجا گذراندهاند. شايد برخي مديران با طرحهاي عجيب خود ميخواهند به ما تلقين كنند كه تئاتر مخاطب ندارد.
وي با اشاره به اينكه در زمينهي اجراهاي تئاتر دراين سي ساله پسترفت داشتهايم، گفت: كارهايي كه روي صحنه ميروند چون ازنظر متن، كارگرداني و بازيگري ضعيف است و از آنها استقبال نميشود، مديران هم فكر ميكنند كه تئاتر مخاطب ندارد. غافل از اينكه عملكردهاي آنها تئاتر را ضعيف و بدون تماشاگر نشان داده است.
كارگردان نمايش پيلهسرا در بخش ديگري از صحبتهاي خود با انتقاد از اينكه مديران؛ عرضه و تقاضا در تئاتر را داراي نسبت درست نكردهاند، تصريح كرد: مديران؛ عرضه و تقاضا را آزاد نكردند. يعني كاري اگر مخاطب دارد، ادامه پيدا كند و اگر ندارد، قطع شود. حمايت دولت و مديران دولتي هم از برخي پروژهها سبب شده عرضه و تقاضا بهم بخورد و از پروژهها و آثاري حمايت شود كه مخاطب ندارند.
وي افزود: مديران نميدانند تئاتر نوعي سرمايهگذاري براي فرهنگ و هنراست. يعني در تئاتر بايد سرمايهگذاري كرد و نتيجهآن را در تلويويزن و سينما ديد. سرمايهگذاري در تئاتر، سينما را ارتقا ميدهد. تلويزيون هم رشد خود را مديون تئاتر است. اين نسبت همه جاي دنيا وجود دارد. نميشود سينماي خوب داشت اما در تئاتر سرمايهگذاري نكرد.
حامدي خواه همچنين با اشاره به تشكيل سازمان سينمايي در كشور توضيح داد: وقتي سازمان سينمايي را تعريف ميكنند چه بسا اين سازمان بايد شامل سينما و تئاتر باشد و اين دو نبايد اين دو را از هم منفك كرد. تشكيل سازمان تئاتر ممكن است از لحاظ تشكيلاتي داراي جايگاه رفيعي باشد اما اگر اين سازمان قرار باشد كه ارتباطاتش را با بقيه زمينههاي فرهنگي و هنر بصورت صحيح بر قرار نكند؛ مديران بازهم دچار اشتباه ميشوند.
وي با انتقاد از سياستهاي غلط هميشگي مديران گفت: تئاترشهر كه امروز تنها سنبل تئاتر كشور شده، در گذشته متعلق به تلويزيون بود. چراكه تلويزيون نيازمند هنرمندان تربيت شده در عرصه تئاتر بود. تلويزيون ميتوانست در بخش تئاتر بسيار سرمايهگذاري كند اما مديران تئاتر كشور با سياست غلط خود اين امكان را از هنرندان تئاتر سلب كردند و عملا با منفك كردن به تلويزيون و تئاتر ضربه زدند.
