یگانهپرستی، روح عبادت
چکیده :روح عبادت، توحید و یکتاپرستی است. شناخت خدای یگانه به عنوان کاملترین ذات، کاملترین صفات، منزه از هرگونه نقص وکاستی وشناخت رابطه او با جهان که آفرینندگی ، نگهداری وفیض بخشی مدام، عطوفت و رحمانیت است ، عکس العملی درانسان ایجاد می کند که از آن به پرستش و عبادت تعبیر می شود....
اسماعیل علوی
روح عبادت، توحید و یکتاپرستی است. شناخت خدای یگانه به عنوان کاملترین ذات، کاملترین صفات، منزه از هرگونه نقص وکاستی وشناخت رابطه او با جهان که آفرینندگی ، نگهداری وفیض بخشی مدام، عطوفت و رحمانیت است ، عکس العملی درانسان ایجاد می کند که از آن به پرستش و عبادت تعبیر می شود.
عبادت نوعی رابطه خاضعانه و ستایشگرانه است که انسان با خدای خود برقرار می کند. این نوع رابطه را انسان تنها با خدای خود می تواند برقرار کند وتنها درمورد خداوند یکتا صادق است. درمورد غیرخدا نه صادق است ونه جایز. شناخت خداوند به عنوان یگانه مبدأ هستی ویگانه صاحب وخداوندگار همه چیز ایجاب می کند که هیچ مخلوقی را در مقام پرستش شریک او نسازیم ، قرآن کریم تأکید واصرار زیاد دارد براینکه عبادت و پرستش باید مخصوص خدا باشد وهیچ گناهی مانند شرک به خدا نیست.
آنچه انسان در مقام عبادت انجام می دهد عبارتست از:
۱ـ ثنا و ستایش خداوند سبحان به صفات واوصافی که مخصوص اوست . اوصافی که مفهومش کمال مطلق است.
۲ـ تسبیح وتنزیه خداوند از هرگونه نقص وکاستی از قبیل فنا، ناتوانی ، ستم، محدودیت وامثال اینها
۳ـ سپاس وشکر خدا به عنوان منشأ اصل خبرها و نعمت ها واینکه نعمت های ما همه وهمه از اوست وغیر او وسیله هایی هستندکه او قرار داده است.
۴ ـ ابراز تسلیم محض واطاعت محض در برابر آن یگانه
۵ـ واینکه او در هیچ فعلی شریک ندارد وجز او کامل مطلق نیست. همان گونه که از محتوای عبادت وپرستش پیداست، ارزش واهمیت عبادت به دلیل جوهره توحیدی آن است . به همین دلیل عبادت سرلوحه تعالیم اسلام وبزرگترین واصلی ترین نشانه مسلمانی است .
از نظر اسلام هرکار خیر ومفیدی اگر با انگیزه پاک خدایی توأم باشد عبادت است. بنابراین درس خواندن، کار و کسب کردن و هر فعالیت اجتماعی اگر برای خدا باشد عبادت است.
براین اساس است که گفته اند: اگر کسی زندگی اش را چنان تنظیم کند که اعمالش بجا و به مصلحت باشد، تربیتش هم آنچنان باشد که اعمالش را با نیت خوب و برای خدا انجام دهد، شبانه روز در عبادت است. خوابش عبادت است، بیداریش عبادت است، غذا خوردنش عبادت است، راه رفتنش عبادت است، لباس پوشیدنش عبادت است و همه کارهایش عبادت است.
چون فرض این است که همه را برای خدا انجام می دهد و اینکه گفته شده روزه دار در ماه مبارک رمضان همه اعمالش عبادت است بر همین اساس می باشد.
عبادت در قاموس معارف اسلامی مفهوم وسیعی دارد. بدین معنا که خضوع نسبت به چیزی و یا کسی غیراز خدا اگر به قصد محترم شمردن آن چیز و یا شخص باشد و به معنی تواضع و اعلام کوچکی باشد اشکالی ندارد اما اگر به معنای تقدیس و تنزیه آن از نقص باشد این عبادت غیرخدا و شرک است. چون تنها موجودی که منزه از هر نقص بوده و شایسته تقدیس است، ذات مقدس احدیت است.
تقدیس بر دوگونه است لفظی و عملی، لفظی به کار بردن الفاظی است که شایسته خداوند یکتاست و عملی رفتاریست که مفهوم آن قداست آن موجود باشد ولو به لفظ صراحت نداشته باشد. در این صورت این گونه اعمال نه تنها عبادت نیست بلکه شرک بوده و مستوجب عذاب و هلاکت است.
منبع: وبلاگ نویسنده
