ظلم مضاعف؛ استمرار قطع تلفن های بند 350
چکیده :چند ماه است که تلفن های بند 350 قطع شده است و هنوز این وضعیت ادامه دارد.خانواده زندانیان این بند تنها هفته ای یک بار از حق ملاقات آن هم از پشت شیشه و حداکثر، 20 دقیقه برخوردارند و موجب نگرانی خانواده این زندانیان شده است....
چند ماه است که تلفن های بند 350 قطع شده است و هنوز این وضعیت ادامه دارد.خانواده زندانیان این بند تنها هفته ای یک بار از حق ملاقات آن هم از پشت شیشه و حداکثر، 20 دقیقه برخوردارند و موجب نگرانی خانواده این زندانیان شده است.
به گزارش جرس، قطع تلفن های این بند برای همه زندانیان آن، بندی که بسیاری از فعالین سیاسی و مطبوعاتی در آن قرار دارند در حالی است که حتی اگر این اقدام برای تنبیه زندانیان باشد – گرچه دلیلی برای آن وجود ندارد و اگر تنبیه انضباطی هم باشد برای همه نیست- اما آیین نامه سازمان زندانها در میان تنبیهات انضباطی از قطع تلفن سخنی به میان نیاورده. ماده 175 این آیین نامه می گوید:” تنبیه های انضباطی عبارتند از: محرومیت از ملاقات حداكثر سه نوبت، محرومیت از مرخصی تا ۳ ماه ، عدم -پیشنهاد عفو و آزادی مشروط حداكثر تا ۶ ماه ، نگهداری در واحدهای تك نفره حداكثر تا بیست روز ”
گرچه قطع تلفن زندانیان که جزو حقوق آنان است ظلم محسوب می شود، این اتفاق در مورد زندانیان بی گناه بند 350 ظلمی مضاعف است.
آیین نامه بازداشتگاههای امنیتی که از لحاظ زمانی جلوتر از آیین نامه سازمان زندان ها و در سال 1385 تصویب شده در خصوص متهمان یعنی کسانی که جرمشان ثابت نشده و در مرحله بازجویی قرار دارند در تبصره ماده 11 می گوید:”متهمان می توانند از وسایل شخصی خود مانند تلفن همراه و رایانه استفاده نمایند. ” زمانی که در مرحله بازجویی و تحقیقات مقدماتی که ارتباط فرد با افراد دیگر و جهان خارج از زندان حساس تر است قانون اجازه داشتن تلفن همراه و رایانه را به متهم می دهد به طریق اولی این حق برای افرادی که حکم گرفته و دوران محکومیت خود را می گذرانند نیز قابل اجراست. اگر این امکان به آن ها داده نمی شود لااقل حق تماس تلفنی از طریق تلفن های بند با خانواده نباید سلب شود، اتفاقی که در مورد بند 350 زندان اوین افتاده است.
ارتباط زندانیان با جهان خارج از طریق تلفن، ملاقات و یا استفاده از مرخصی در قوانین بین المللی و نیز قوانین اکثر کشورهای جهان به صورت حق اولیه شناخته می شود این در حالی است که دادستان تهران در سخنان اخیر خود در جمع خبرنگاران اعلام کرده است اعطای مرخصی به زندانیان یک حق نیست بلکه امتیاز است. این منطق در دنیای جدید جایی ندارد آن هم در مورد زندانیان سیاسی که غرض ورزی حکومت نسبت به آنان محسوب می شود.
