تعداد نوجوانان زندانی در یک سال، دو برابر شده / دولت پاسخگوی معضلات اجتماعی نیست
چکیده :افزایش 2 برابری زندانیان کانون اصلاح و تربیت تهران، موضوعی کاملا طبیعی است و اصلا جای تعجب ندارد زیرا در جامعه ما بروز فقر و بیکاری افزایش یافته و به طبع این روند تاثیر چشمگیری در این زمینه دارد. باید اشاره کنم با گسترش آسيبهاي اجتماعي کنونی و مشکلات موجودی که گریبانگیر زندگی مردم شده این آمار هیچوقت پایین نمی آید. از طرفی علاوه بر افزایش فقر و تورم و عدیده شدن مشکلات اقتصادی، اعتیاد، فحشا و طلاق در جامعه روز به روزبیشتر می شود. تمام این مشکلات باعث از هم پاشیدن خانواده ها شده و آمار بزهکاران و بچه های خیابانی را بالا برده...
“در سال 88 تعداد مددجویان کانون اصلاح و تربیت تهران 200 نفر بود که این آمار در سال جاری افزایش دو برابری داشته و به عدد 400 رسیده است.” این گفته علی رستمی رئیس کانون اصلاح و تربیت تهران نشان دهنده این است که آسيبهاي اجتماعي طي سالهاي اخير روند شتابندهاي به خود گرفته است.
به گزارش دادنا، بنا به سخنان رئیس انجمن علمی مددکاران اجتماعی ایران، این افزایش آمار یک ساله اتفاق نیفتاده و با توجه به روند روبه رشد بحران ها، اوج انفجار آسیب های اجتماعی را بیان می کند از سویی دیگر نشانه این است که کانون اصلاح و تربیت نتوانسته است در این راستا به وظیفه خود به خوبی عمل کند.
مصطفی اقلیما، رئیس انجمن علمی مددکاران اجتماعی ایران و عضو شورای راهبردی آسیب های اجتماعی شهر تهران در این باره می گوید: اگر نگاهی به تاریخچه کانون اصلاح و تربیت بیندازیم، این کانون طبق ماده 19 آئین نامه سازمان زندانها ، مرکزی است جهت نگهداری ، اصلاح ، تربیت و تهذیب اطفال غیر بالغ و بزهکار یا بزهکارانی که کمتر از 18 سال تمام سن داشته باشند.
افزایش 2 برابری زندانیان کانون اصلاح و تربیت تهران، موضوعی کاملا طبیعی است و اصلا جای تعجب ندارد زیرا در جامعه ما بروز فقر و بیکاری افزایش یافته و به طبع این روند تاثیر چشمگیری در این زمینه دارد. باید اشاره کنم با گسترش آسيبهاي اجتماعي کنونی و مشکلات موجودی که گریبانگیر زندگی مردم شده این آمار هیچوقت پایین نمی آید. از طرفی علاوه بر افزایش فقر و تورم و عدیده شدن مشکلات اقتصادی، اعتیاد، فحشا و طلاق در جامعه روز به روزبیشتر می شود. تمام این مشکلات باعث از هم پاشیدن خانواده ها شده و آمار بزهکاران و بچه های خیابانی را بالا برده است.
وی می افزاید: اصلا آمار واقعی را نشان نمی دهد. اگر دو برابر شده قطعا بیشتر از این آمار است. همیشه آمار لایه های پنهان جامعه ناگفته می ماند و این موضوع روندی طبیعی دارد.
اقلیما همچنین درباره وظیفه کانون اصلاح و تربیت خاطر نشان می کند: مرکز مراقبتها در سال 1372 در کانون یاد شده ایجاد شد. در این مرکز بچه هایی که آزاد می شدند و فاقد سرپناه و خانواده ای بودند برای جلوگیری از ارتکاب مجدد جرم مثلاً به لحاظ ایجاد شغل و جلوگیری از فرار آنها مورد مراقبت ویژه قرار می گرفتند. پس از مدتی به دلایلی این مرکز بسته شد زیرا چنین استدلال می کردند که وقتی طبق قانون دوران محکومیت مجرمین به پایان رسید دیگر دلایلی برای نگهداری آنها وجود ندارد؛ هر چند ضرورت ایجاد چنین مراکزی به سادگی قابل درک است به خصوص در مورد اطفال محکوم به ولگردی و تکدی، زیرا این نوع متهمان پس از گذراندن مدت محکومیت خود که مدت آن چندان هم طولانی نیست دوباره به همان محیط برگشته و مجددا مرتکب جرم می شوند.
رئیس انجمن علمی مددکاران اجتماعی ایران تاکید می کند: آموزش مهارت کاری که به آنها داده می شود بعد از بازگشت از جامعه با بیکاری که وجود دارد فایده ای ندارد از طرفی آنها همیشه مجرم و دارای پرونده هستند و کسی به آنها کار نمی دهد.نکته دیگری که باید بگویم این است که دولت هم باید پاسخگوی این معضلات باشد چرا که در مقابل تمام این معضلات مسئول است. اگر بچه ها خانواده ای نداشته باشند وظیفه حمایت و نگهداری آنها بر عهده دولت است و این رویه ای معقول در تمام دنیا است در حالی که در کشور ما اینگونه نیست و اگر مجرم از زندان آزاد شوند معلوم نیست چه بلایی به سر آنها می آید.
عضو شورای راهبردی آسیب های اجتماعی شهر تهران در ارتباط با راهکارهایی برای کاهش این معضلات اظهار داشت: وقتی یک پدیده به اوج خود و انفجار می رسد منجر به فاجعه می شود و اگر راهکاری برای کنترل آن پیدا نشود باید منتظر بدتر از این هم باشیم. به اعتقاد بنده، این افزایش یک ساله اتفاق نیفتاده و با توجه به شرایط موجود انفجار آن را میشد پیشبینی کرد.
متاسفانه مسئولان هیچوقت به علل و ریشه این آمار توجه نمی کنند و هرچند وقت یکبار موضوع را مطرح می کنند و هیچ ارگانی جوابگوی آن نیست. رهبر معظم انقلاب همواره بحث پاسخگویی و شایسته سالاری را مطرح می کنند؛ اگر واقعا مدیران در دستگاههای مربوطه با توجه به توانایی های خود به کار گمارده شوند و درست عمل کنند، علل مشکلات را ریشهیابی کنند و این مشکلات کمتر بروز می کند. از سویی دیگر مسئولان باید پاسخگو باشند که چرا چنین وضعیتی پیش آمده و آن را واکاوی کنند در غیر این صورت ما روز به روز به سمت بروز فجایع و آسیب های اجتماعی بیشتری پیش می رویم.
