سارا شریعتی:دین كاركرد اعتراضی خودش را در جنبش سبز پیدا میكند
چکیده :این جنبش همانطور كه برای جامعه یك ضرورت بوده برای نظام هم یك فرصت است البته اگر نگویند تهدید، چرا كه از خلال آن زنگ خطری به صدا درمیآید كه نظام متوجه شود كه باید به نگاهی كه از متن جامعه برخاسته توجه كند و متوجه تحولات اجتماعی و چند صدایی جامعه...
کلمه: سارا شریعتی در نشستی با عنوان سبزها و دین كه از سوی انجمن اسلامی دانشجویان دانشكده علوم اجتماعی دانشگاه تهران برگزار شد و به بررسی جامعهشناختی تحولات اخیر پرداخت گفت: جنبش سبز احتیاج به وقت بیشتری برای تحلیل دارد چرا كه این جنبش جوان است و چند ماه بیشتر از به وجود آمدن آن نمیگذرد.
به گزارش پایگاه خبری سلام ،وی با بیان اینكه هماكنون در مرحله توصیف شرایط هستیم ادامه داد: از این رو باید از داوری یا پیشگویی پرهیز كنیم یا قاطعانه پیشگویی نكنیم.
این فعال مدنی افزود: مشاهده من این است كه با یك جریان اعتراضی وسیع روبرو هستیم كه به مناسبت انتخابات امكان بروز پیدا كرده است. ما باید نقطه جریانات اعتراضی را بشناسیم و ببینیم كه چطور در انتخابات بروز كرده است به همین خاطر ما نیاز به یك الگوی مطالعاتی خاص ایران داریم.
شریعتی افزود: جهش وسیع و سریع ارتباطات دموكراتیزاسیون نقش زنان، نقش دین و جوان بودن جامعه تحولاتی را به وجود آورده و به نظر میرسد كه سرعت جامعه با ساختارها و نهادها یكی نیست.
وی با بیان اینكه وقتی جامعه دینامیك است و نهادها نمیتوانند آن را همراهی كنند یك تنش جدی به وجود میآید گفت:در این شرایط جامعه میخواهد كه انفجار یااعتراض خود را نشان دهد و جامعه نیازمند بازتعریف خود است. كه در این شرایط ماجرای انتخابات به وجود میآید.
به گفته شریعتی چون این حوادث مدیریت نشد و با خشونت روبرو شد به یك جنبش اجتماعی تبدیل شد كه البته ترجیح میدهم نامش را یك جنبش وسیع شهروندی بگذارم.
این فعال مدنی با بیان اینكه ایدئولوژی واحدی حاصل این جنبش نیست، گفت: این جنبش جنبشی غیرنهادینه و اعتراضی است كه اعتراضش را به یك شكل واحد یعنی به خیابان آمدن نشان میدهد و یك كنش جمعی معناساز است كه با خواست مشاركت بیشتر اجتماعی فعالیت میكند.
شریعتی خاطر نشان كرد: طبیعت این جنبش و اولین ویژگی آن این است كه دارای سه تضاد است یكی تضاد متن جامعه با نظام به آن نحوی كه در جامعه تحولاتی رخ داد و نظام مستقر با آن همراهی نكرده است؛ دیگر تضادهای درون خود نظام است بر سر اینكه چه كسی بیشتر به اصول پایبند است و موضوع دیگر تضاد در جامعه است كه گاه شكل و بوی طبقاتی نیز پیدا میكند.
وی با بیان این مطلب كه جنبش سبز امروز خودش را با كنش جمعی و تضادهایش معرفی میكند نه با اهدافش اظهارداشت: آنچه كه در آمدن به خیابانها به عنوان رسانه میبینیم این است كه جنبش خودش را با اهدافش معرفی نمیكند و چون دارای دغدغههای متمركز و واحدی نیست بسیار دینامیك و پویا بوده و دارای یك مدیریت مشخص نیست. این نداشتن مدیریت واحد میتواند مزیتها و در عین حال كاستیهایی را به جنبش تحمیل كند.
شریعتی به طرح این پرسش كه دین دراین ماجرا چه جایگاهی دارد گفت: نباید بین دینداران و بیدینان تقسیم كنیم و ما احتیاج به جامعهشناسی داریم نه دینشناسی. به طوری كه باید به جای دین به سراغ حاملان دین در جامعه برویم و ببینیم كه هر كس رنگ خودش را به دین میدهد و برداشت خودش را دارد.
وی در این باره كه چرا از نمادهای دینی در جنبش سبز استفاده شده است كه اولین دلیل این است كه زبان دینی، زبان عمومی جامعه است و دیگر آنكه زبان دین زبان مشروع است و همچنین ایجاد مصونیت میكند.
شریعتی با بیان اینكه دینی كه با نظم موجود یكی شود دین امید نیست گفت: دین هم میتواند مشروعیتبخش باشد و هم معترض به طوری كه میبینیم دین كاركرد اعتراضی خودش را در جریان جنبش سبز پیدا میكند.
این فعال سیاسی تصریح كرد: شاید زود باشد كه از ایدئولوژی در این جنبش صحبت كنیم. جنبش هماكنون در مرحله جنینی خودش است و همه گروهها را نیز درخود جای داده است.
شریعتی با بیان این عقیده كه جنبش سبز محصول تحول اجتماعی است نه محصول دینی، جدید یا اسلام جدید گفت: اگر انتخابات هم پیش نمیآمد حتما به یك مناسبت دیگر این جنبش بروز میكرد و این اجتنابناپذیر بود كه جامعه از خلال موضوع انتخابات بتواند خود را بازتعریف كند.
وی با تاكید كردبر این كه این قلیان و جنبش اجتماعی باید مدیریت شود و هدف داشته باشد تصریح كرد: این جنبش همانطور كه برای جامعه یك ضرورت بوده برای نظام هم یك فرصت است البته اگر نگویند تهدید، چرا كه از خلال آن زنگ خطری به صدا درمیآید كه نظام متوجه شود كه باید به نگاهی كه از متن جامعه برخاسته توجه كند و متوجه تحولات اجتماعی و چند صدایی جامعه شود.
شریعتی با تاكید بر اینكه این زنگ خطر یك بار بیشتر برای نظام به صدا درنمیآید گفت: ما نباید به دنبال شبیهسازی با انقلاب یا اصلاحات برویم چرا كه این جنبش حركتی بیبدیل است.
