پایتخت زیر نظر لنزهای امنیتی

چکیده :سابقه نصب دوربین های مداربسته در ایران به نخستین سال های دهه 70 بازمی گردد. در آن زمان غلامحسین کرباسچی شهردار وقت پایتخت با تاسیس مرکز کنترل ترافیک تهران به نصب دوربین های کنترل در برخی از میادین و معابر اصلی شهر اقدام کرد؛ اقدامی برای تسهیل و کنترل ترافیک در پایتخت. این سیستم که از همان سال ها آغاز شد در سال 86 با نصب صدها دوربین گسترش یافت و از راه شبکه فیبر نوری در تهران تکمیل...

اعتماد: 18 آبان ماه امسال، درست یک سال پس از آنکه سردار اسماعیل احمدی مقدم به خاطر خبر اعلام نصب دوربین های مداربسته در «مناطق جرم خیز» خبرساز شد، این بار از سیستم جدیدی خبر داد که گویا به مدد همان دوربین های مداربسته به کار رئیس پلیس آمده است؛ «با راه اندازی سیستم تطبیق چهره کسانی که ماسک می زنند و اغتشاش می کنند دیگر ماسک شان امنیت ندارد. این سیستم، سیستم بسیار خوبی است که با توسعه سیستم های مراقبتی پلیس و دوربین های مداربسته کنترل ترافیک و دیگر دوربین های بانک ها یا ادارات، اطلاعات را جمع آوری می کند.» به گفته وی این سیستم برای شناسایی چهره کسانی است که در خیابان «اغتشاش» می کنند. اظهارات تازه سردار احمدی مقدم برخی محافل رسانه یی را به یاد اظهارات سال گذشته وی انداخت.

مهرماه سال گذشته بود که برخی پایگاه های خبری اظهارات وی مبنی بر نصب صدها دوربین مداربسته در مناطقی از پایتخت که احمدی مقدم آنها را «جرم خیز» توصیف کرد خبر دادند؛ «پلیس همانند شهرداری ها که به وسیله دوربین ترافیک را کنترل می کنند ماموریت خود را برای کنترل جرم انجام خواهد داد.»؛ خبری که موجی از نگرانی را در محافل سیاسی به دنبال داشت، چراکه کارشناسان معتقد بودند به رغم استفاده از این سیستم در کشورهای غربی عدم وجود قوانینی پیرامون این نظارت در داخل کشور نگران کننده است و پیش از نصب این دوربین ها باید قوانین حقوقی آن وضع شود تا شائبه ورود به حریم شخصی ایجاد نشود. نگرانی ها به آنجا رسید که محمود احمدی نژاد در نامه یی خطاب به وی خواستار لغو این تصمیم شد؛ «بر اساس اخبار منتشره قرار است ناجا با نصب دوربین در برخی مناطق، نسبت به کنترل افراد اقدام نماید. صرف نظر از عدم سابقه هر نوع تصویبنامه در شورای امنیت یا هر مرجع تصمیم گیر دیگری در کشور در این خصوص، این اقدام بر خلاف مصالح، در جهت پلیسی کردن فضای آرام و امن کشور و رو در رو قرار دادن پلیس با اکثریت مردم و زدودن امنیت خاطر و اعتماد از جامعه است. متخلفین و مجرمین در کشور ما تعدادشان به نسبت جمعیت بسیار اندک است و ناجا به جای استفاده از روش هایی که شائبه مقابله عمومی با مردم را دامن می زند، می تواند با استفاده از روش های پیشرفته و درست اطلاعاتی نسبت به برخورد با متخلفین و صیانت از حقوق عمومی اقدام نماید.»

اما نامه احمدی نژاد با نامه سردار پاسخ داده شد و احمدی مقدم در واکنش به آنچه «امنیتی کردن فضا» اعلام شده بود، نوشت؛ ناجا با نصب دوربین های مداربسته در سطح شهر قصد کنترل زندگی شخصی شهروندان را ندارد؛ «1- نیروی انتظامی هیچ گونه طرحی برای استفاده از دوربین جهت کنترل افراد و شهروندان نداشته و بدیهی است که این موضوع در مراجع ذی ربط نیز مطرح و پیگیری نشده است.

2- دوربین های کنترل ترافیک از گذشته توسط شهرداری ها در سطح شهرها و در راه ها توسط وزارت راه نصب می شده که در حال حاضر نیز این روند با سرعت بیشتری ادامه دارد که ناجا نیز از این سازمان ها بهره برداری می نماید که استفاده از آنها نتایج بسیار مطلوبی در پی داشته است.

3- حوزه دیگر کاربرد دوربین و دیگر دستگاه های کنترلی و مراقبتی، موزه های آبی و خاکی کشور می باشد که برنامه و اعتبارات آن مصوب مراجع ذی ربط است.

4- احتمالاً نکته یی که موجب این برداشت شده، مصاحبه رئیس پلیس پیشگیری ناجا در استقرار ایستگاه های پلیس در مناطق جرم خیز و گلوگاهی در شهرها می باشد که در آن اشاره یی به استقرار دوربین شده است، لکن لازم به توضیح می باشد که این اقدام به جهت صرفه جویی در نیروی انسانی و صرفاً در معابر عمومی اطراف ایستگاه بوده تا در هنگام بروز حوادث، سوانح و ترافیک، واحدهای پلیسی و امدادی به سرعت به محل حادثه شتافته و پاسخگو به مشکلات مردم باشند.» اما در کنار تایید اصل موضوع نصب دوربین های مداربسته برخی چهره ها از جمله سعید مرتضوی دادستان وقت تهران از این ایده اعلام حمایت کرد و گفت؛ «نصب دوربین های مداربسته در نقاط جرم خیز و اماکن تجاری و بانک ها به منظور پیشگیری از وقوع جرم و کشف جرائم به صورت مستند مورد تایید دادستانی است.» وی تاکید کرد؛ «باید از ریاست جمهوری پرسید تا متوجه شد که ایشان با کدام قسمت و جایگاه نصب دوربین های مداربسته مخالفت دارند، زیرا قطعاً کسی نصب این گونه دوربین ها را در معابری مانند بانک ها، طلافروشی ها و دیگر موارد مشابه نفی نمی کند.» اگرچه این خبر با تکذیب نصب دوربین ها از سوی احمدی مقدم اندکی فرونشست اما نصب دوربین های مداربسته در مدارس دخترانه و برخی دانشگاه ها خبرسازی دوربین های مداربسته را در فراز و فرودی ملایم به پیش می برد، اما سه شنبه گذشته احمدی مقدم بار دیگر این موضوع را پیش کشید.

سابقه نصب دوربین های مداربسته در ایران به نخستین سال های دهه 70 بازمی گردد. در آن زمان غلامحسین کرباسچی شهردار وقت پایتخت با تاسیس مرکز کنترل ترافیک تهران به نصب دوربین های کنترل در برخی از میادین و معابر اصلی شهر اقدام کرد؛ اقدامی برای تسهیل و کنترل ترافیک در پایتخت. این سیستم که از همان سال ها آغاز شد در سال 86 با نصب صدها دوربین گسترش یافت و از راه شبکه فیبر نوری در تهران تکمیل شد. این سیستم به صورت آنلاین به مرکز کنترل ترافیک منتقل می شد و در این مرکز به وسیله صفحه های نمایشگر قابل مشاهده بود. با بهره گیری از این سیستم بود که عاملان ترور قاضی مقدس در سال 85 شناسایی شدند.