آقاى احمدىنژاد، لطفا به تقويم ايران دست نزنيد!
چکیده :البته بعضىها دوستان و حاميان رئيس دولت دهم شايد بر اين اعتقاد باشند که وجود اين ثبات رأى در احمدىنژاد را بايد به ديده تحسين نگريست! چراکه بنا به شهادت آدم و عالم! او در زمان تصرف لانه جاسوسى در سال1358 در زمره کسانى بود که با اقدام دانشجويان مسلمان پيرو خط امام مخالفت کرده و به جاى آن معتقد به تصرف سفارت روسيه بوده...
کلمه: روزنامه حیات نو در ستون «نگاه روز» خود یادداشتی از «غلامعلی رجایی» منتشر کرده است که درباره رابطه ایران با ایالت متحده آمریکا است. این کارشناس مسائل سیاسی درباره نحوه رویکرد دولت دهم به آمریکا از دیدگاه خود توضیحاتی ارائه و آن را بررسی کرده است. متن این یادداشت پیش روی شما است:
حیات نو-غلامعلى رجايي: سى سال از تصرف سفارت آمريکا در تهران گذشت. در تقويمهايى که در ايران چاپ مىشود اين روز را روز مبارزه با استکبار جهانى ناميدهاند.
در اخبار اين روزها آمده بود احمد توکلى نماينده مجلس در اعتراض به چراغ سبز نشان دادنهاى بىحاصل احمدىنژاد به اوباما با تعجب از او پرسيده چه تغييرى را در سياستهاى اوباما ديده که اين همه براى ارتباط با او از خود عجله نشان مىدهد!
رهبرى هم در ديدار خود با دانشآموزان و دانشجويان بسيجى بر مستکبر بودن آمريکا در زمان حال تاکيد داشت و رابطه آن را در شرايط کنونى ممکن ندانستند.
مدير مسئول کيهان هم در هفته گذشته در کنايهاى تذکرآميز به احمدىنژاد به او يادآور شدکه امر رابطه با آمريکا در محدوده اختيارات او نيست و اين مسئله به اختيارات رهبرى مربوط مىشود.
با مطالعه سطحى اينگونه خبرها و نظرها به همين سادگى مىتوان برداشت کرد که مگر دولت برخلاف نظر رهبري، آمريکا را مستکبر و شيطان بزرگ نمىداند که اينگونه با عجله به دنبال مذاکره با اوباماست.البته بعضىها دوستان و حاميان رئيس دولت دهم شايد بر اين اعتقاد باشند که وجود اين ثبات رأى در احمدىنژاد را بايد به ديده تحسين نگريست! چراکه بنا به شهادت آدم و عالم! او در زمان تصرف لانه جاسوسى در سال1358 در زمره کسانى بود که با اقدام دانشجويان مسلمان پيرو خط امام مخالفت کرده و به جاى آن معتقد به تصرف سفارت روسيه بوده است!
اينک چند پرسش:
1-آيا آقاى احمدىنژاد سخنان صريح رهبرى را در ابتداى امسال در مشهد مبنى بر عدم مناسب بودن شرايط برقرارى ارتباط با آمريکا نشنيده است که اينگونه در اين جاده يکطرفه برقرارى رابطه با آمريکا پيش مىتازد.
2- آيا احمدىنژاد همانگونه که مدير مسئول کيهان به او يادآورى کرده نمىداند مسئله رابطه با آمريکا از اختيارات رهبرى است؟ يا اينکه مىداند و هدفى ديگر را دنبال مىکند؟ در اين صورت اين هدف کدام است که وى ترجيح مىدهد آن را در بيرون از حوزه اختيارات خود دنبال نمايد؟
اشتباه نشود.کسى مدعى آن نيست که رئيس دولت نبايد هيچگونه نقش و نظر و اثرى در تعيين سياستها و روابط خارجى کشور داشته باشد بلکه نکته در اينجاست که ايشان بايد ديدگاههاى خود را مطابق با نظر و سليقه رهبرى به پيش ببرد و از تکروى در مواردى که به هردليل نظر خود را با رهبرى يکى نمىداند- همانند نصب مشايى به معاون اولى خود که متاسفانه براى آن بهاى بسيار سنگينى پرداخت- به شدت بپرهيزد تا در نهايت از حنجره نظام يک صوت و صدا بيرون آيد و به گوش خودىها و غيرخودىها برسد.
3-آقاى احمدىنژاد بر چه مبنا و طبق کدام معيار و بر اساس کدامين موازنه و معادله سياسى برقرارى رابطه با آمريکا – که رهبرى بارها آن را در اين شرايط و موقعيت به مصلحت نمىداند- را مفيد و به نفع ملت انقلابى ايران مىداند که رهبرى و مجلس و ملت از منافع سرشار آن بىخبر و غافلند؟اگر واقعا ايشان در اين ارتباط، منافعى مىبيند چرا درکمال شجاعت آنها را با افکار عمومى در ميان نمىگذارد تا از عکسالعمل مردم خود در اين ارتباط باخبر شود؟
4- آيا تجربه دخالت آشکار و از روز روشنتر آمريکايىها در انتخابات رياست جمهورى افغانستان در اين روزها و هفتهها که حتى سر و صداى کسى مانند حامدکرزاى را هم درآورده است براى رئيس دولت کافى نيست تا در تعامل خود با شيطان بزرگ اين همه سطحى و سادهانديشانه و شتابزده نباشد؟
5-آيا آمريکايى که احمدىنژاد مشتاقانه به دنبال رابطه با آن است بهتر از اين مىتواند در بيخ گوش کشور ما، ملتى مانند عراق مسلمان را هر روز و هر روز در سرزمين خودشان به خاک و خون بکشاند و منابع و سرمايههاى آن را به غارت و يغما برد و ايشان بىخيال از اين همه جنايتى که آمريکا در حق همسايگان ما اعمال مىکند و از ريختن خون پيروان محمد(ص) سير نمىشود به فکر رابطه با اين رژيم جهنمى باشد؟
آقاى احمدىنژاد، لطفا به تقويم ايران دست نزنيد.!
