بیانیه سازمان جوانان و دانشجویان مجمع نیروهای خط امام به مناسبت سالروز 13 آبان

چکیده :در روز 13 آبان هرسال، مناسب است که در کنار آداب و مراسم و تشریفات و احیانا بهره برداریهای تبلیغاتی رسمی! آرمانها و اهداف تاریخی ملت ایران در مبارزه با اشکال و مصادیق استبداد و استعمار و زمینه های پیدایش و تکوین این دو غدة سرطانی، مورد بحث و بررسی قرار گرفته و ملت ستم ستیز ایران، طرحهای نوینی در تعیین مصادیق و شیوه های مختلف مقابله با این دو اهریمن تاریخی، در...

کلمه: سازمان جوانان و دانشجویان مجمع نیروهای خط امام (ره) به مناسبت سالروز 13 آبان بیانیه ای منتشر کرده است. متن این بیانیه به شرح زیر است:

روز سیزده آبان ماه که یادآور مجاهدتهای ضد استبدادی و ضد استعماری ملت ستم ستیز ایران به رهبری امام راحل قدس سره الشریف است در سال جدید و در پی حوادث بعد از انتخابات و مذاکرات ژنو، روز نگرانی ملت ایران نسبت به دستاوردهای 45 سال مبارزات ضد استبدادی و استعماری بشمار می آید. البته نمادهای سبز جوانان مجمع نیروهای خط امام(ره) در 13 آبان ماه امسال، معنا و مفهوم دیگری نیز خواهد داشت و آن تجدید میثاق با روح بلند و ملکوتی امام راحل(ره) و بزرگداشت شهدای دانش آموز(سال 57) و نیز همدردی و تسلای خاطر به بازماندگان شهیدان راه سبز امید.

فریادی که امام راحل از بدو نهضت اسلامی در سالهای آغازین دهة چهل بر علیه استبداد داخلی و صهیونیزم پرورده در دامان نظامهای سرمایه داری اروپا و آمریکا برکشید، برگرفته از برنامه های حیاتبخش و متعالی اسلام«کونوا للظالم خصما و للمظلوم عونا» بوده است که آن حضرت را به طرد و نفی استبداد داخلی و سپس مرزبندی با استکبار جهانی رهنمون می ساخت؛ البته حرکتهای دانش آموزان آزاده ای که در سال 57، چونان کبوتران خونین بال حرم دانشگاه به آسمان ابدیت عروج کردند و نیز حرکت دانشجویان مسلمان پیرو خط امام در آبان سال 58 نیز در همین مسیر باید مورد ارزیابی قرار گیرد و دقیقا از همین روست که روز 13 آبان بنا به گواه هر سه حادثه ای که در آن روی داده و بنا به آموزه های دین مبین اسلام، روز مبارزه با مظاهر هرگونه استکبار بشمار می آید.

به عبارت دیگر، در روز 13 آبان هرسال، مناسب است که در کنار آداب و مراسم و تشریفات و احیانا بهره برداریهای تبلیغاتی رسمی! آرمانها و اهداف تاریخی ملت ایران در مبارزه با اشکال و مصادیق استبداد و استعمار و زمینه های پیدایش و تکوین این دو غدة سرطانی، مورد بحث و بررسی قرار گرفته و ملت ستم ستیز ایران، طرحهای نوینی در تعیین مصادیق و شیوه های مختلف مقابله با این دو اهریمن تاریخی، در اندازند.

پس، 13 آبان روز ترسیم سالانة مختصات سیاست داخلی و خارجی ملت آزادة ایران و اعلام آن به دست اندرکاران و دستگاههای مسوول و متولی در سیاستهای داخلی و خارجی کشور است؛ لذا در سال جاری و پس از حوادث تلخی که در ماههای گذشته بر پیکر رنجور ایران اسلامی رفت؛ جای دارد که در 13 آبان سال جاری خاطرِ دولتمردان را به این نکته توجه دهیم که سیاستهای خارجی و داخلی هر کشوری در پهنة گیتی، دو روی یک سکه است و محال است که دولتی در داخل با مردم خود به درستی معامله نکند و ، بتواند در عرصة خارجی و بین المللی مبارزة جدی و صادقانه با متجاوزان و جلادان بین المللی در فلسطین و چچن و اویغور و… داشته باشد.

اقتدار طلبی در جهان امروز پیوندی ناگسستنی با استثمار خارجی دارد و از اینرو نه دولت وابسته به بیگانگان توان گسترش آزادیها و رفع تبعیضها و برقراری عدالت اجتماعی را دارد و نه دولت اقتدار طلب می تواند مبارزة جدی با نظام سلطة بین المللی داشته باشد. تجربة برخی دولتهای ماجراجو نظیر عراق یا اوگاندا در زمان «عیدی امین» نشانگر آن است که هر دولت خودسر و هیاهوگر را نمی توان قهرمان مبارزه با سلطة جهانی تلقی کرد و چنین دولتهایی که به سرکوب نیروهای داخلی دست می زنند در نهایت مجبور می گردند برای حفظ قدرت خویش و تداوم این سرکوبها از حمایت و پشتیبانی همان نظام استکبار و سلطة بین المللی بهره مند شوند.

بنابراین نمی توان باور کرد در جهان امروز یک نظام سیاسی با منطقی دوگانه در باب مسائل انسانی برخورد کند و ضمن تلاش برای راه اندازی یک استکبار ملی و گسترش دامنة قدرت و اقتدار خویش به بهای سلب حقوق و آزادیهای افراد و اقشار و گروهها و صنوف داخلی، مدعی مبارزه با استکبار جهانی و دفاع از حقوق کشورها و ملتها باشد. آیا از ما که داعیه دار مبارزه و مقابله با شاخصهای یادشدة نظام استکبار بین المللی هستیم پذیرفته است که با اتخاذ مشی انحصارطلبانه به حذف و هدم رقبای سیاسی خویش از طریق توسل به هر وسیلة درصدد ایجاد یک نظم خودساخته! در کشور باشیم و با رقبای داخلی خود همان کنیم که دیگران با رقبای خویش در منطقه و عرصة بین المللی می کنند؟ آیا اگر در داخل بگوئیم هیچ قرائت دیگری(غیر از آنچه که قدرتمندان دارند) از دین و اندیشه، رسمیت و جواز ندارد پیشاپیش اقدامات سلطه جویانة امپریالیستها و مستکبران عرصة بین المللی را در ستمها و زورگوئیهای خویش تبرئه و تطهیر نکرده ایم؟

اگر عادلانه نمی دانیم آمریکا و یا اروپا از مفاهیمی نظیر حقوق بشر یا دموکراسی استفادة ابزاری نمایند و بر مخالفان خویش جفا نمایند و انگ و تهمتِ شرارت و حمایت از تروریسم بین الملل بزنند چرا در داخل از مقولاتی نظیر ، ارزشهای انقلاب و دفاع مقدس سوء استفاده کرده و در برخی دادگاهها – که اتفاقا توجه ملت هوشیار و ستم ستیز ایران را برنیانگیخت – باران تهمتهایی نظیر جاسوسی، مزدوری و براندازی نرم و … امثال اینها را نثار مخالفان سیاسی خویش می کنیم.

اگر داعیة مبارزه با استکبار داریم باید در درجة نخست برخوی قدرت طلبی و تکاثر در روح خویش غلبه یابیم و سپس در محیط جامعة خود با مظاهر استکبار مقابله کرده و آنگاه علمِ جنگ با استکبارِ جهانی را بر دوش برکشیم. مع الاسف، این زیست دوگانه در منطق سیاسی دیری است در سیاست خارجی و داخلی کشور ما راه یافته و خوف آن می رود که با ادامة انحصار طلبی برخی صاحبان قدرت و ثروت در داخل کشور، مقولة مبارزه با استکبار جهانی در حد شعار به قصد سرپوش نهادن بر مشکلات داخلی تنزل یابد .

سازمان جوانان و دانشجویان مجمع نیروهای خط امام(ره)