نمايشگاهى متفاوت
چکیده :نمايشگاه امسال، به دلايل شرايط سياسى بعد از انتخابات دهم، به شدت سياسى بود، چرا که جرايد و سايتهاى سياسى طرفدار دولت، که با امکانات دولتى و پول بيتالمال، بر کثرت آنان افزوده شده بود، فضاسازى ويژهاى را از نظر به ميدان آوردن نيروهاى جريانساز، فراهم کرده...
کلمه:حوادث رخ داده در نمایشگاه مطبوعات تهران که بشدت تحت تاثیر انتخابات ریاست جمهوری و حوادث پس از آن بود محور یادداشتی از آقای ایزدی در روزنامه حیات نو شده است.ایزدی با اشاره به رخدادهایی همچون اهانت به مهدی کروبی حمله به فرزند شهید بهشتی و مشاور ارشد میر حسین موسوی در نمایشگاه و از سوی دیگر برخی حرکات سازماندهی شده از سوی طیفی خاص برای ایجاد تنش در محیط فرهنگی و ریخت و پاش های رسانه ها و سایت های حامی احمدی نژاد نتیجه گرفته است:مهمترين تفاوت نمايشگاه مطبوعات در سال جارى با نمايشگاههاى گذشته، در ناامن بودن براى رجال بلند پايه سياسى و حکومتى بود.اين ناامنى ناشى از بىتدبيرى محافظهکاران، اثر سوء خود را حتى بر جبهه سياسى خودشان نيز گذاشت و فرصت را از آقاى احمدى نژاد، معاول اول او و بسيارى از وزرا و مقامات بلندپايه در قواى سهگانه گرفت، چرا که اينها نتوانستند با اطمينان خاطر وارد نمايشگاه شوند،
حیات نو-مصطفى ايزدي:نمايشگاه مطبوعات امسال، نسبت به 15 دوره قبل از خود بسيار متفاوت بود. اين تفاوتها، البته براى برگزارکنندگان آن، هيچ افتخارى را نيفزود و برگى قابل مباهات بردفتر فعاليتهاى فرهنگى دولت احمدىنژاد ورق نزد که آيندگان خواهند گفت در عصر ارتباطات، مدعيان داراى طرح و برنامه براى اداره دنيا، در حوزه رسانههاى مکتوب و مجازى چه عملکرد ضعيف و کمارزشى داشتهاند! تفاوتهاى نمايشگاه امسال و گذشته به اين شرح است:
1- تقسيمبندى مکانى و موقعيت استقرار غرفههاى جرايد هوادار دولت و حتى دولتي، به مراتب از باقىمانده جرايد منتقد دولت، ممتازتر و چشمگيرتر بود. به خصوص روزنامهها و پايگاههاى اطلاعرسانى مجازى که در تخريب شخصيتهاى دلسوز و اصلاحطلب، با يکديگر مسابقه گذاشته و هر روز چهرهاى تفرقهانگيزتر و نامتعادلتر از خود نشان مىدهند، با هزينه بيتالمال غرفههاى بزرگ و آراسته به انواع و اقسام زرق و برق خيرهکننده، تدارک ديده بودند که هر بازديدکننده را تحت تاثير خود قرار دهند.
اسراف در بزرگنمايى قدرت رسانهاى محافظهکاران تندرو، نمونه روشنى از بىعدالتى نهادينه شده در تارو پود تمامتخواهان است که متاسفانه شعار مبارزه با آن را سر مىدهند.
در مقابل اين اسرافکارى محسوس، غرفههاى در اختيار چند روزنامه مستقل و اصلاحطلب در محلهاى به دور از چشم بازديدکنندگان و در اندازههاى کوچک، نشان از اين داشت که دولت مدعى اصولگرايي، حتى به اصولى که خود دم از آن مىزند وفادار نيست و علاقهمند است که اين چند روزنامه منتقد نيز زحمت خود را کم کنند و انتقادى نداشته باشند.
2- در تبليغات رسانهاى براى نمايشگاه مطبوعات، بخصوص از طريق صدا و سيما و گزارشهاى رسمى ارائه شده، همه جا عدد 1500 و 1600 روزنامه و نشريه و سايت و… ذکر مىشد، در صورتى که وقتى غرفهداران شمرده شده در بروشورهاى نمايشگاه را مىديديم، تعداد عناوين رسانههاى شرکت کرده در نمايشگاه، کمتر از عدد 1000 بود. لذا باز هم معلوم نيست اين بزرگنمايى تبليغاتى براى چه منظورى صورت مىگرفت.
3- نمايشگاه امسال، به دلايل شرايط سياسى بعد از انتخابات دهم، به شدت سياسى بود، چرا که جرايد و سايتهاى سياسى طرفدار دولت، که با امکانات دولتى و پول بيتالمال، بر کثرت آنان افزوده شده بود، فضاسازى ويژهاى را از نظر به ميدان آوردن نيروهاى جريانساز، فراهم کرده بودند که با جمع شدن جلوى اين غرفه و کنار آن غرفه، بحثهاى داغ راه بيندازند و خودى نشان دهند.
اين در شرايطى بود که غرفههاى مطبوعات تخصصي، در سکوت مظلومانه روز مىگذراندند و از توجه و اعتنا بازديدکنندگان هميشگى محروم بودند، زيرا امسال به دليل رنجى که نخبگان جامعه از برخوردهاى صورت گرفته با آنان دارند، عطاى بازديد از نمايشگاه ساخته و پرداخته توسط دولت را به لقايش بخشيده بودند و حضورى موثر نداشتند. نمىتوان گفت که نمايشگاه امسال از سالهاى گذشته خلوتتر بوده، اما کاملا معلوم بود که جمعيت حاضر در نمايشگاه عموما جوانانى بودند که براى اطلاع از مسائل روز و احيانا شرکت در بعضى بحثهاى سياسي، آمده بودند. به همين دليل در غرفههاى متعلق به نشريات پژوهشى و تخصصي، جز ادارهکننده غرفه و شايد هم يکى دو نفر ديگر ديده نمىشدند.
4- اما مهمترين تفاوت نمايشگاه مطبوعات در سال جارى با نمايشگاههاى گذشته، در ناامن بودن براى رجال بلند پايه سياسى و حکومتى بود.
ماجراى برخورد با مهدى کروبى و عليرضا بهشتى در نمايشگاه نشان داد که کسانى غيرمرتبط با حرفه روزنامهنگارى و اطلاعرساني، در حاشيه غرفههاى متعلق به تندروها، قرار گرفته بودند که به محض ورود شخصيتهاى منتقد دولت، براى بازديد ، ماموريت خود را، حتى با بستههاى بروشور تبليغاتي، که به سوى ميهمانان پرتاب مىکنند، به انجام مىرسانند.
در خبرها آمده بود که يکى از فعالان رسانهاى را با چاقويى در دست دستگير کردهاند يا ديگرانى بودند که به اسم خبرنگار و روزنامهنگار که مىبايست در دستشان قلم باشد، ميلههاى آهنى براى کتککارى بوده است.
اين ناامنى ناشى از بىتدبيرى محافظهکاران، اثر سوء خود را حتى بر جبهه سياسى خودشان نيز گذاشت و فرصت را از آقاى احمدى نژاد، معاول اول او و بسيارى از وزرا و مقامات بلندپايه در قواى سهگانه گرفت، چرا که اينها نتوانستند با اطمينان خاطر وارد نمايشگاه شوند، لذا از خير آن گذشتند، در صورتى که اگر مىآمدند، فقط با شعارهاى منتقدان روبهرو مىشدند، شعارهايى که عموما در حمايت از ميرحسين موسوي، مهدى کروبي، بعضى از آيات عظام و مراجع تقليد و نيز شعارهايى در انتقاد از عملکرد اقتصادى و سياستهاى بينالمللى دولتيان، برمىخواست. زيرا مضروب کردن و با چاقو و ميله آهنى و بسته بروشور تهديد کردن، کار افراد بىمنطق و بىسواد است که چنين شرايطى در ميان اصلاحطلبان حضور يافته در نمايشگاه ديده نمىشود. اميد است که وضع موجود به گونهاى اصلاح شود که نمايشگاه مطبوعات و رسانههاى مجازي، همانند دوران اصلاحات، محل تلاقى افکار و تبادل انديشهها و مأمنى براى پژوهشگران و انديشمندان باشد.
