بابک زنجانی، عزیز دلواپسان شده است؟
چکیده :روزنامه آفتاب یزد در یادداشت صفحه نخست خود نوشت: شما میتوانید عزیز دلواپسان شوید حتی اگر «ب. ز» باشید و میلیاردها پول مملکت و مردم را به یغما برده باشید. جان کلام آنکه در بهترین حالت ممکن این موضوع یک سوء استفاده آشکار و بازی با اعتقادات و قدم گذاشتن روی خط قرمز مردم در مورد مبارزه با فساد است؛ البته فقط در بهترین حالت ممکن!...
روزنامه آفتاب یزد در یادداشت صفحه نخست خود نوشت: شما میتوانید عزیز دلواپسان شوید حتی اگر «ب. ز» باشید و میلیاردها پول مملکت و مردم را به یغما برده باشید. چگونه؟ عرض میکنم.
یک اتفاق نادر و بدیع رخ داده که بسیار جالب توجه است و آن هم نحوه مواجهه رسانههای دلواپس با جلسه دادگاه است.
شوربختانه این رسانهها بسان گرگی که طعمهای دیده و چشمانش برق میزند جلسه فوق را پوشش دادند و سعی کردند تا آنجا که در توانشان است ادعاها و توهمات متهم میلیاردی را علیه وزارت نفت و شخص زنگنه برجسته و از آن بهره برداری کنند، به این تیترها نگاه نمایید: «اگر موضوع دریافت پول نفت است؛ چرا زنگنه ۵ میلیارد یورو بدهی آن فرد غیرمتخصص را دریافت نمیکند؟!»، «وزارت نفت برای دریافت مطالبات شماره حساب اعلام نکرده است»، «اگر مکالمات را بیاورم تا گوش دهید خجالت میکشید!»، «مدام ژست میگیرند که آمادهایم مطالبات را دریافت کنیم در حالیکه اصلا شماره حساب ندادند» و…
برای جلوگیری از اطاله کلام تنها به برخی نمونهها در این وجیزه اشاره شده است. گزارش نویسان دلواپس با تیترهای «ضد زنگنه» و برجسته نمودن قسمتهای ضددولتی دفاعیات متهم نفتی، از او یک فرشته ساختهاند.
نگارنده این رفتار رسانههای خاص را نه تنها عجیب و غیرمنتظره بلکه مشکوک میداند. شاید در نگاه نخست این رفتار ژورنالیستی تلقی شود اما عزیز شدن کسی که پول مردم را خورده و یک آب هم روش (!) موضوع کم اهمیتی نیست. مثلا در همین راستا این پرسش مهم مطرح است چرا «ب. ز» در دفاعیات خود کوچکترین اشارهای به عملکرد مدیران دولت قبلی نمینماید و صرفا از مقامات این دولت طلبکار است؟ یا چرا متهم نفتی در اظهارات خود جملات و کلید واژههایی را به کار میبرد که همانها در رسانههای دلواپس منتشر شده بود و در واقع او تنها زحمت باز نشر آن را کشیده است؟! یا از همه این حرفها گذشته دلیل این هماهنگی چیست و چرا یک دزد عزیز میشود؟!
جان کلام آنکه در بهترین حالت ممکن این موضوع یک سوء استفاده آشکار و بازی با اعتقادات و قدم گذاشتن روی خط قرمز مردم در مورد مبارزه با فساد است؛ البته فقط در بهترین حالت ممکن!













