اعتصاب۴۰۰ کارگر کارخانه بینان دیزل تبریز وارد هفته سوم شد
چکیده :اعتصاب ۴۰۰ کارگر کارخانه بنیان دیزل تبریز وارد سومین هفته خود شد. دلیل این اعتصاب انتقال اجباری کارگران به کارخانهها و کارگاهها در سایر شهرهای استان آذربایجان شرقی اعلام شده است....
اعتصاب ۴۰۰ کارگر کارخانه بنیان دیزل تبریز وارد سومین هفته خود شد. دلیل این اعتصاب انتقال اجباری کارگران به کارخانهها و کارگاهها در سایر شهرهای استان آذربایجان شرقی اعلام شده است.
به گزارش کلمه، مدیرعامل و مالک کارخانه بنیان دیزل تبریز، محمدرضا زنوزی مطلق، یکی از متهمین پرونده فسادهای مالی دولت احمدینژاد، تصمیم به انتقال اجباری کارگران به سایر کارگاههای خود در شهرستان آذرشهر و عجب شیر گرفته است.
مدیریت کارخانه به کارگران گفت: «کسانی که داوطلبانه منتقل نشوند اخراج و به محض اتمام قراداد بیکارخواهند شد.» به گفته کارگران این کارخانه مشکلی در تولید ندارد و مشکلات بوجود آمده ناشی از تعمد مدیریت برای به بحران کشاندن وضعیت کارخانه است. کارگران معتقدند که هدف مدیر عامل کارخانه تغییر کاربری و فروش زمین کارخانه است. کارگران در اعتراض به این وضعیت اکنون سه هفته است که دست از کار کشیدند و در اعتصاب به سر میبرند.
در ابتدای ماه جاری نماینده تبریز، اسکو و آذرشهر در مجلس نهم، نسبت به تعطیلی کارخانه بنیان دیزل تبریز هشدار داد. محمد اسماعیل سعیدی بدون اشاره به پروندههای اتهام فساد مالی زنوزی، ضمن تاکید بر تسریع در حل مشکلات نقدینگی بنیان دیزل، به خبرنگار ایلنا گفت: «به نظر میرسد بانکهای عامل در ارائه تسهیلات به واحدهای تولیدی و صنعتی کم کاری میکنند و در این زمینه باید نظارتهای مناسبی صورت گیرد.» این درحالی است که زنوزی یکی از بزرگترین بدهکاران به سیستم بانکی کشور است.
شرکت بنیان دیزل با بیش از ۴۰ سال تجربه در زمینه تولید موتورهای دیزلی یکی از نخستین تولیدکنندگان این نوع موتورها در ایران به شمار میرود و در کنار تولید و مونتاژ موتورهای دیزلی از سال ۷۶ برای سایر شرکتهای موتورساز کشور نیز خدمات ارائه میکند. این شرکت در سال ۴۸۱۳ تحت لیسانس شرکت درمن انگلستان و با هدف مونتاژ این نوع موتورها تاسیس شد و فعالیت خود را از سال ۵۰ آغاز کرد و در سال ۵۵ نیز طی قراردادی با شرکت ولوو سوئد، خط مونتاژ و تست موتورهای شرکت فوق را برای نصب در کامیونهای تولیدی شرکت زامیاد راه اندازی کرد.
شرکت بنیان دیزل در بهمن سال ۸۶ از طریق بورس اوراق بهادار توسط سرمایه گذاری فولادگستر کوثر خریداری شد. محمدرضا زنوزی مطلق مدیرعامل و مالک فولاد گستر کوثر است که بواسطه اتهامات مالی و بدهی به بانکها تا کنون چندین بار بازداشت شده بود و در تیرماه گذشته نیز سخنگوی قوه قضائیه در سی و یکمین نشت خبری خود با اصحاب رسانه، ضمن تأیید خبر بازداشت زنوزی علت بازداشتش را مسائل مالی اعلام کرده بود. زنوزی یکی از متهمین پرونده فسادهای مالی دولت احمدینژاد است. وی چندی پیش با تودیع قرار وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی آزاد شد. فولاد گستر تبریز، بانک گردشگری، هواپیمایی آتا، کارخانه بنیان دیزل، فولاد بناب، فولاد سهند، ایران خودرو تبریز، درپاد، گروه صنعتی یاقوت صنعت و شرکت بازرگانی شاهین از جمله مجموعههای صنعتی و اقتصادی بودند که نامبرده مالک یا سهام دار آنها میباشد.
زهی خیال باطل که در ذهن حاکمیت میگذرد!در
حالی که زیر فشار وارداتی که توسط نهادها و مسئولان حکومتی و وابستگاان
آنها طی هفت سال گذشته انجام شده است، کمر تولید کشور شکسته شده، کشاورزان و
دامپروران مجبور به ترک فعالیت خود شدند، هزاران کارگاه و صنعت و کسب و
کار دیگر تعطیل شد، اکنون که پول نفت دیگر کفاف فساد مسئولان و تقیسم رانت
بین آنها را نمیدهد، همان افراد و مسئولان، با وقاحتی تمام، گران شدن ارز
را به عنوان فرصتی برای تولید کننده ها بیان میکنند و انتظار دارند، که
مردم تحت شدید ترین فشارهای اقتصادی و سیاسی، به عرصه تولید بازگردند.اکنون
که کف گیر پول نفت به ته دیگ خورده است، مسئولان به این نتیجه رسیده اند
که برای حفظ موقعیت خودشان، برای مدتی فساد را تعطیل کنند و مجددا از گرده
این مردم مظلوم کار بکشند، تا وضعیت اقتصاد کشور برای فصل جدید فساد و غارت
آنها آماده شود. دلار را جیره بندی و گران کرده اند، و در اوج
دغلکاری، گرانی آن را به گردن این و آن و دشمن و … میاندازند! تا ذهن
مردم را از اصل قصد و هدفشان منحرف کنند. ببینید در طی این سالها
کدام مرجع تقلید کشتی کشتی شکر وارد کرد و بزرگترین طرح نیشکر خاورمیانه در
خوزستان را به خاک سیاه نشاند و همه کارگران آن را آواره کرد؟ببینید
چند نفر از مسئولان با دلار دولتی دهها هزار کانتینر اجناس بنجل چینی را
به ایران قاچاق کردند و موجبات بیکاری صدها هزار نفر فراهم کردند؟ببینید
نهادهای حکومتی که به هیچ کس پاسخگو نیستند، هر کدام واردات کدام کالای
اساسی را به انحصار کشیده اند و نتیجه این کارشان دودمان کدام تولید کننده
ها را به باد داده است؟
ببینید هر حوزه علمیه، هر مرجع تقلید، هر موسسه و
نهاد حکومتی، واردات کدام کالا را به انحصار کشیده است و چگونه بی رحمانه
نهایت تلاش خود را در جهت زمین خوردن تولید داخلی کرده است؟ببینید در این هفت سال اخیر، هفتصد میلیارد دلار نفتی! به انحای مختلف در بین چه کسانی تقسیم شد و صرف کدام فساد و تجارت خلاف شد؟ببینید
کدام مافیا، به قصد فروش کشتی مرغ وارداتی اش، به بهانه دروغین شیوع
آنفولانزای مرغی، مرغهای مرغداری چند استان را به آتش کشید؟ببینید
نمایندگان مجلس! هر کدام کارت سبز واردات خود را صرف واردات چه کالاهایی
کرده اند که اکنون، در سال 1391، خوراک دام، کنجاله، سویا، گندم و …!،
عمده واردات کشور را تشکیل میدهد؟ چند کشاورز، چند دامپرور، زیر فشار این
واردات تمام هستی شان را از دست داده اند و سالها زحمتشان را به جیب این
نماینده های مجلس ریخته اند؟ببنید منفعت چه کسانی در افزایش تحریمها
بود که، که با دروغ هسته ای، کشور را به انزوا کشیدند، زمینه تحریم و
تشدید آن را فراهم کردند تا انحصار واردات را به دست بگیرند و میلیاردها
دلار سرمایه مردم را صرف واردات اقلامی کنند که کشور حتی در زمان جنگ هم از
واردات انها بی نیاز بود و در تولید آنها خود کفا؟ببینید تعطیلی دهها هزار واحد تولید کننده، به دلیل واردات اقلام تولیدی آنها، توسط کدام نهاد و مسئول و یا وابستگان آنها بوده است؟اکنون
حکومت، یعنی همان مفسدین کلان اقتصادی، تنها راه بقای خود را در حفظ و
تشدید تحریمها و به تبع آن منزوی کردن کشور میدانند. آنها در این خیال خام و
باطل اند که مردم کمر خود را زیر فشار اقتصادی خم میکنند و دم بر نمی
اورند، تا حاکمیت به تدریج دیکتاتوری خود را به سبک حاکمان “کره شمالی”
درآورد! و کماکان یوغ از گردن مردم بر ندارد.اکنون بر ماست، با
آگاهی و درک عمیق فساد و ساختار آن در کشور، اجازه ندهیم حکومت با دروغ و
جنجال هسته ای و عوامفریبی و جنگ تبلیغاتی، توطئه جدید “اقتصاد مقاومتی” را
بر مردم تحمیل کنند. ما خواهان توقف غنی سازی، تلاش برای رفع تحریمها و برگزاری انتخابات آزاد و سالم هستیم. – از حاکمیت سوال کنید، برای رفع تحریمها چه فکر و تلاشی کرده است؟- برای برگزاری انتخابات آزاد سالم چه کرده است؟