اخراج، بیکاری، اعتراض؛ کارگران همچنان قربانی می‌شوند

چکیده :این هفته هم اخبار مربوط به اخراج و بیکاری و اعتراضات کارگری در صدر خبرهای اقتصادی بود؛ که از آخرین موارد آن می توان به بیکاری 1700 کارگر کارخانه های مولیبدن و اخراج 70 کارگر کارخانه تکنو پخت رفسنجان اشاره کرد. برخی منابع هم از اعتصاب 100 کارگر شرکت پارسیان در سنندج خبر دادند؛ همانند بیش از ۱۲۰ نفر از کارگران کارخانه کیوان همدان که آنها هم به خاطر تاخیر سه ماهه در دریافت حقوق دست به اعتراض زدند، و حدود 160 کارگر فضای سبز شهرداری اهواز که سه ماه حقوق و اضافه کاری طلبکارند....

کلمه – گروه اجتماعی: سال ۹۱ با موج گسترده بیکاری برای کارگران آغاز شده است. اخبار اخراج و بیکاری کارگران از ابتدای سال جاری به بی سابقه ترین دوره طی سال های اخیر رسیده است. این روزها بحران سایه به سایه صنایع و واحدهای تولیدی می رود و کارگران را یک به یک پای سیاست های غلط اقتصادی دولت و حذف یارانه ها قربانی می کند.

فرقی ندارد سراغ کدام صنعت و تولیدی را بگیریم، از صنایع فلزی یا تولید نان گرفته تا کارگران خدماتی، همه نفسشان به شماره افتاده و خبر از این می دهند که پشت این اخبار نگران کننده از موج گسترده اخراج کارگران که در سه ماه ابتدایی سال ۹۱ شدت گرفته است، روزهای سخت تری برای جامعه کارگری در حال رقم خوردن است.

با وجود مشکلات فراوانی که بر جامعه کارگری سایه افکنده، برای هر اعتراض و گلایه ای با تهدید به اخراج و بازداشت مواجه اند. برخوردهایی که در سالیان اخیر با اعتراضات صنفی کارگران صورت گرفته، موجب بازداشت و حبس برخی از آنها شده است. با این حال مواردی از بالاگرفتن اعتراضات کارگری و تجمع آنها شنیده می شود.

این هفته هم بار دیگر شاهد خبرهایی از بیکاری کارگران در رسانه ها بودیم. در اولین نمونه، علی اکبر رواقی، رئیس کانون هماهنگی شوراهای اسلامی کار استان کرمان، به ایلنا خبر داد که کارخانه تکنو پخت رفسنجان با ادعاي افزایش مشکلات مالی 70 کارگر رسمي و قرارداد موقت خود را با سوابق 10 تا 25 سال اخراج کرده است.

این کارخانه که تولید کننده دستگاهای تولید نان ماشینی است، این اخراج ها را از دي‌ماه سال گذشته تا امروز انجام داده و از مجموع 70 كارگر اخراجي، 40 نفر داراي قرارداد مستمر و 30 نفر قرارداد موقت بوده‌اند.

این در حالی است که پرداخت حقوق کارگران این کارخانه با سوابق 10 تا 25 ساله نیز چهار ماه عقب افتاده بوده و حال آنکه مدیر کارخانه تکنو پخت قول داده بود کلیه معوقات کارگران را پرداخت کند، اما در حال حاضر فقط پرداخت یک ماه از حقوق کارگران در روز پنجشنبه هفته گذشته محقق شده است.

همچنین برخی منابع نیز از اعتصاب 100 کارگر شرکت پارسیان، وابسته به نیروگاه سیکل ترکیبی سنندج، واقع در روستای قلیان، خبر دادند. علت این حرکت اعتراضی که از حدود 10 روز قبل آغاز شده، عقب افتادن سه ماهه دریافت حقوق و نیز پاسخگو نبودن کارفرمایان به درخواست حقوق کارگران اعلام شده است.

علاوه بر کارگران سنندجی، در هفته ای که گذشت بیش از ۱۲۰ نفر از کارگران کارخانه کیوان همدان نیز به خاطر تاخیر سه ماهه در دریافت حقوق دست به اعتراض زدند؛ همانند حدود 160 کارگر فضای سبز شهرداری اهواز که آنها هم سه ماه حقوق و اضافه کاری طلبکارند و 50 تن از آنها سه روز قبل در مقابل معاونت خدمات شهرداری اهواز تجمع کردند.

در خبری دیگر، غلام‌رضا فلاح عضو شورای اسلامی کار کارخانه کرمانیت، به ایلنا گفت که کارخانه کرمانیت تولید کننده ورق‌های ایرانیتی در استان کرمان در آستانه تعطیلی قرار گرفته و 220 کارگران آن در شرف بیکاری قرار دارند.

اين كارخانه به دلیل استفاده از مواد اولیه آزبست جهت توليد ورق‌هاي ايرانيتي، از سوی سازمان محیط زیست تهدید به تعطیلی شده است؛ موادی که سرطان‌زا محسوب می شوند و باید کارخانه برای تهیه مواد اولیه جایگزین اقدام کند اما این اتفاق نیفتاده و خطر بیکاری در کمین 220 کارگر این کارخانه است.

در همین حال رئیس هیات مدیره انجمن تولیدکنندگان و صادرکنندگان مولیبدن نیز در نامه ای به رئیس دولت، اعلام کرد که با توجه به گران شدن ماده اولیه مصرف این صنعت از سوی شرکت ملی صنایع مس ایران که که تولید‌کننده انحصاری آن است، ۱۷ کارخانه مولیبدن تعطیل شده و ۱۷۰۰ کارگر بیکار شده اند.

تعلیق اجرای طرح بیمه کارگران ساختمانی

در همین حال، به رغم وعده دولت برای بیمه کردن سالانه 200هزار کارگر ساختمانی؛ نه تنها اجرای این طرح برای سال‌جاری با چالش مواجه شده، بلکه از حق بیمه سهم کارفرما نیز 15 درصد کاسته و به سهم کارگر 3 درصد افزوده شده است!

به گزارش مهر، قرار بود در قالب قانون بیمه کارگران ساختمانی، از کارگران شاغل در بخش ساختمان که دارای بالاترین میزان حوادث ناشی از کار نیز هستند، از طریق ارائه پوشش های بیمه ای حمایت شود.

هم اکنون بین 30 تا 40 درصد کل حوادث ناشی از کار کشور در بخش ساختمان رخ می دهد که متاسفانه درصد قابل توجهی از آن نیز منجر به مرگ نیروی کار می شود که خود باعث از بین رفتن چند هزار روز کاری خواهد بود.

همچنین قرار بود دولت سالیانه به صورت متوسط 200 هزار کارگر ساختمانی کشور را تحت پوشش بیمه کارگران ساختمانی نزد سازمان تامین اجتماعی قرار دهد و طی چندسال همه شاغلان این بخش بتوانند از پوشش های حمایتی بیمه برخوردار شوند.

اما به تازگی طرحی در مجلس مطرح شده که در نهایت منجر به تغییر سهم کارفرمایان و کارگران ساختمانی از حق بیمه پرداختی برای استفاده از مزایای این قانون شده و از سویی پیش بینی تعداد کارگران جدید که قرار بود هر ساله افزایش یابد را نیز متوقف کند.

نایب رئیس کانون عالی انجمن های صنفی کارگران ایران در این باره گفت به رغم وعده دولت برای بیمه شدن 200 هزار کارگر ساختمانی در سال گذشته، فقط 40 درصد از تعهد دولت عملیاتی شده است. فتح الهی خاطر نشان کرد: همچنین با تصویب طرحی در مجلس، از سهم حق بیمه کارفرمایان که تاکنون به میزان 25 درصد بوده است کاسته شده و به 10 درصد رسید و از سویی سهم کارگران از 7 درصد به 10 درصد افزایش یافت.

این فعال کارگری این مطلب را نیز افزود که به صورت کلی پس از سال 87 و در واقع از زمان آغاز اجرای این قانون که با آغاز به کار دولت احمدی نژاد مصادف بوده، روند اجرای آن کند شده و این مسئله در سال جاری به یک مشکل برای کارگران ساختمانی تبدیل شده است.

موج تازه لشکر بیکاران از تابستان

با اینکه دولت مدعی ایجاد3.2میلیون فرصت جدید شغلی در 2سال گذشته است، فعالان بازار کار در خوشبینانه‌ترین حالت میزان مشاغل پایدار ایجاد شده را در این مدت 800هزار فرصت می‌دانند و ادامه روند فعلی را هشداری برای راه افتادن لشکر جدید بیکاران تلقی می‌کنند.

قرار بود از طریق تزریق منابع بانکی و حمایت تسهیلاتی از طرح های جدید اشتغال زایی، امکان پاسخگویی به نیازهای میلیونی اشتغال کارجویان فراهم شود و از سویی نیز به این دغدغه جدی خانواده ها هم جواب منطقی داده شود. اما با وجود آمارهای پرهیاهو و ادعاهای دولت مبنی بر اینکه توانسته میلیون ها فرصت شغلی جدید در کشور ایجاد کند، باقی ماندن جوانان بیکار در خانواده ها بهترین ملاک برای سنجش ادعای دولت است.

به گزارش مهر، دهقان کیا عضو هیئت مدیره کانون عالی شوراهای اسلامی کار استان تهران به طرح این پرسش پرداخت که آیا می توان آمار ایجاد 3 میلیون و 200 هزار فرصت شغلی از سوی دولت را در تنها در دو سال 89 و 90 پذیرفت، در حالی که تغییر چندانی در تعداد بیکاران و همچنین نرخ بیکاری کشور در طول این مدت مشاهده نمی شود؟

وی با تاکید بر اینکه در بهترین حالت دولت در سال 90 تنها 400 هزار فرصت جدید شغلی پایدار ایجاد کرده است، عنوان کرد: کدامیک از اقدامات دولت در 3 ماه اول سال بر مبنای تقویت تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی بوده است؟ در سال جاری حتی یک ریال تسهیلات حمایتی به کارفرمایان از سوی دولت پرداخت نشده است.

این فعال کارگری با تاکید بر اینکه ادامه روند فعلی و عدم حمایت واقعی از تولید به افزایش بیکاری در واحدها و اخراج کارگران دامن خواهد زد، گفت: با حمایت از اقشار حداقل بگیر و تولیدکننده داخلی و جلوگیری از ادامه واردات بی رویه، جلوی راه افتادن لشکری از بیکاران گرفته شود.

وی هشدار داد که در صورت عدم تلاش برای حفظ مشاغل موجود و همچنین تغییر نکردن فضای نامناسب مالی در بسیاری از واحدها و بنگاه های اقتصادی کشور؛ ممکن است در تابستان امسال شاهد تشدید از بین رفتن مشاغل موجود و لشکر بیکاران باشیم.