احضار و تهدید معلمان و فعالان آموزشی توسط نهادهای امنیتی و اطلاعاتی
چکیده :این معلمان که بیشترشان از اعضای دو تشکل مهم صنفی معلمان ایران یعنی سازمان و کانون صنفی معلمان ایران هستند به علت تشکیل جلسات صنفی و خبر گرفتن از همکاران دربندشان توسط این نهادها بازجویی و تهدید شدهاند....
تعدادی از معلمان و فعالان آموزشی کشور طی چند روز اخیر توسط نهادهای امنیتی – اطلاعاتی احضار و مورد تهدید و بازجویی قرار گرفتند.
به گزارش کلمه، این معلمان که بیشترشان از اعضای دو تشکل مهم صنفی معلمان ایران یعنی سازمان و کانون صنفی معلمان ایران هستند به علت تشکیل جلسات صنفی و خبر گرفتن از همکاران دربندشان توسط این نهادها بازجویی و تهدید شدهاند.
بازجوهای وزارت اطلاعات در جلسات بازجویی به این معلمان فعال کشور گفتند که حق برگزاری هیچ گونه جلسه و یا گردهمایی را قبل از انتخابات مجلس که در اسفند ماه سال جاری برگزار میشود ندارند. آنها همچنین از ارتباط با خانواده معلمان زندانی همچون عبدالله مومنی، علیپور سلیمان، محمد داوری، رسول بداقی و … برحذر داشته شده و سر زدن به خانواده همکارانشان را مصداق برهم زدن امنیت ملی کشور برشمردند.
همچنین به برخی از فعالان و اعضای سازمان معلمان ایران در جلسات بازجویی گفته شد که در صورت بیتوجهی به این تهدیدها پروندههای مفتوح آنان به دادگاه انقلاب ارسال خواهد شد.
تاکی می خواهید این مملکت و مردم آنرا با تهدید و ارعاب اداره کنید. شما باید کاری کنید که ما این مملکت و رژیم آنرا، دولت آنرا ازخودمان بدانیم و از جان و دل با آنها همکاری کنیم. وگرنه اگر ناچار باشیم ازبیم شما و تهدیدها و زندانهایتان با شما همکاری کنیم به محض آنکه کوچگترین فرصتی پیدا کنیم چنان ضربه ای خواهید خورد که دیگر نتوانید ازجای خود بلند شوید. سعی کنید با مردم یک رنگ و رفیق و هموطن باشید. اگر قبول کنید که شما خدمتگزار و نوکر ما هستید و برای بهتر شدن وضع ما بر این کارها گمارده شده اید هم روابط شما با ما انسانی تر و دوستانه تر خواهد شد هم خواهید دید که مردم تا چه اندازه حاضرند با شما همکاری و همیاری و همدلی کنند. درست مثل اوایل انقلاب که بین مردم و حاکمیت اصلا جدایی و بیگانگی نبود
اگر خدمت اینه ما نه خدمت میخواهیم نه نوکر
اگر با تهدید و ارعاب و سازمان اطلاعاتی و امنیتی می شد مملکت را اداره کرد اکنون در ایران هنوز رزیم قبلی برسرکار بود وصدام و مبارک و قدافی هم مشغول ترکتازی و دمارکشیدن از ملت های خود بودند. مگر می توان برخلاف جریان آب رودخانه شنا کرد؟ تا کی میتوان شنا کرد. درمبارزه بین دیکتاتوری به ویژه دیکتاری دزد و فاسد و ملت به ویژه ملتی که ازخود غیرت و همت نشان دهد کی پیروز است؟ آفرین البته که ملت پیروز است. به همین جهت است که من با اطمینان خاطر می گویم اینان رفتنی هستند و ملت پیروز است. فقط امیدوارم ما باز اشتباه گذشته را تکرار نکنیم و مملکت را دودستی تحویل فرصت طلبان و میوه چینان انقلاب ندهیم.
من معلمم تا چشم وزارت اطلاعات و بقیه مزدوران حکومت کور شود سعی خواهم کرد به هر شکل ممکن نقشی در تحریم انتخابات داشته باشم
تا پای جان برای حفظ نظام جمهوری اسلامی ایستاده ایم.مدیر مدرسه از خمینی شهر