دولت صاحب خانه هارا تنبیه نکند
چکیده :رییس کانون سراسری انبوه سازان مسکن خاطرنشان کرد: از هم اکنون در جهت پرداخت تسهیلات به صورت غیره یارانهای برای خرید و اجاره باید فکر شود که درحال حاضر چنین چیزی اتاق نیفتاده است....
رییس کانون سراسری انبوه سازان ایران گفت: دولت باید برای تولید مسکن در جهت فروش و اجاره انگیزه به وجود آورد.
ایرج رهبر در گفتوگو با ایلنا با بیان اینکه نباید مالیاتها را افزایش داد، افزود: باید صاحب خانه را تشویق کنیم نه اینکه آنها را تنبیه کنیم.
وی تصریح کرد: شخصی که ملکی دارد هدف او فروش یا اجاره ملک است و کمتر کسی پیدا میشوند که بخواهد ملک خود را نگه دارد؛ آن هم در شرایط خاص اتفاق میافتد که مالک به دنبال فرد خاصی است.
رییس کانون سراسری انبوه سازان ایران در ادامه تصریح کرد: اما اقشاری از مردم هستند که سرمایه و توان مناسبی دارند و شرایط آنها به گونهای است که آمادگی زندگی در واحدهای مسکونی مهر را ندارند و با توجه به کیفیت ارزشی بالاتر میخواهند صاحب ملک با کیفیت شوند.
وی گفت: برای اینکه ساخت و ساز برای این قشر نیز روند خوبی داشته باشد دولت باید تسهیلاتی را در اختیار آنها قرار دهد.
رهبر اظهار داشت: تولید مسکن برای اقشار دهکهای بالای جامعه در دستور کار قرار گیرد و برای این قشر از مردم نیز از الان باید پیش بینیهای لازم را کرد.
رییس کانون سراسری انبوه سازان مسکن خاطرنشان کرد: از هم اکنون در جهت پرداخت تسهیلات به صورت غیره یارانهای برای خرید و اجاره باید فکر شود که درحال حاضر چنین چیزی اتاق نیفتاده است.
به اعتقاد من بهترین دولت ها دولتی است که کمترین مداخلات را در امور ، به ویژه امور بازرگانی داشته باشد. سیاست دولت بایست حالت کلی و عمومی و ارشادی(دیریژیسم) باشد و دولت از دخالت در جزئیات خود داری کند. از قدیم هم گفته اند دولت تاجر خوبی نیست. اگر یک شرکت تجاری زیان دهد یا بلافاصله در صدد رفع اشکال برخواهد آمد، یا شرکت را بسته و اعلام ورشکستگی خواهد کرد. اما از آنجا که در دستگاههای دولتی سود و زیان چندان نقشی ندارد و دولت حساسیت بخش خصوصی را نسبت به سود و زیان ندارد، اگر دریکی از نهادها زیان هم حاصل شود اولا دولت خیلی دیر متوجه این زیان دادن خواهد شد و بعد به سبب پاره ای از مصلحت ها ممکن است کمک های اضافی به آن واحد رسانده شود که بتواند روی پای خود بایستند.
ازطرف دیگر دخالت دولت در کارها اصولا دست و پاگیر مردم است. تجارت آزاد توام با رقابت بهترین شیوه است برای تعادل قیمت ها و موازنه عرضه و تقاضا وهمان به اصطلاح اقتصادی دست نامرعی که سود بازرگان باشد، همواره تعادلی بین عرضه و تقاضا بوجود می آورد. اما درایران ما متاسفانه با آنکه بارها دولت ها سعی کرده اند این سیاست را دنبال کنند، یعنی حداقل دخالت دولت در امور مردم به ویژه در امر بازرگانی اما با صد تاسف باز برگشته است به دخالت های بیش از پیش و کار را از آن که هست نیز خرابتر کرده اند. مقایسه کنید دخالت جمهوری اسلامی را در کارها با رژیم سابق که تازه دخالت آن رژیم هم بیش از اندازه بود.