پدر فاطمه باقری نژادیان در نامه ای خطاب به مراجع؛ قتل دخترم مرا از هواداری میرحسین و کروبی پشیمان نکرده است

چکیده :اینجانب انقلابی بوده و هستم و تنها گناه من وفاداری به امام و خطّ امام بوده و بر همین مبنا حامی مواضع و شخصیّت انقلابی و خطّ امامی بزرگوارانی چون میرحسین موسوی، کروبی، خاتمی، محتشمی و سید حسن خمینی که یاران و همفکران امام خمینی بوده و اکنون نیز هستند، بوده ام....

محمد باقر باقری نژادیان فرد، نماینده اصلاح طلب مردم کازرون در مجالس سوم و ششم که دخترش چندی پیش به قتل رسید در نامه ای به مراجع تقلید تظلم خواهی کرده است.

پیش از این انتشار اسناد و مدارکی نشان می داد علت مرگ فاطمه باقری نژادیان فرد، قتل بر اثر مسمومیت ناشی از «خوراندن قرص برنج» به وی بوده است.

این اسناد همچنین نشان می داد که وی پیش از قتل مورد ضرب و شتم قرار گرفته است. با این حال پس از گذشت بیش از چهل روز از زمان قتل دختر این نماینده پیشین مجلس، خانواده وی هیچ پاسخی از مراجع و مقامات قضایی و نیروی انتظامی درباره عاملین این جنایت، دریافت نکرده اند.

جنازه خانم فاطمه باقری‌نژادیان‌فرد، بنا به شواهد موجود، در هشتمین روز مردادماه سال جاری، در اطراف شهر ری پیدا شد.

لازم به ذکر است که این خبر به نقل از وب‌سایت ندای سبز آزادی درج شده و در بخشی از خبر این سایت آمده بود قتل احتمالی فاطمه باقری نژادیان فرد با تشییع جنازه مرحوم عزت الله سحابی ارتباط داشته است؛ حال آنکه در واقع این موضوع صحیح به نظر نمی‌رسد و تاریخ این دو واقع با هم متفاوت است. ضمن تشکر از مخاطبان گرامی بابت تذکر این موضوع، این خبر اصلاح می‌شود و بابت این اشتباه پوزش می‌طلبیم.

محمدباقر باقری‌نژادیان‌فرد در هنگام انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۱۳۸۸ از هواداران میرحسین موسوی بود و در تجمعات پس از انتخابات برای اعتراض به تقلبات گسترده رخ داده در اعلام نتایج حضور داشت.

این نماینده اصلاح طلب مجالس سوم و ششم همان زمان به یک تارنمای محلی در شهرستان کازرون گفته بود که دخترش ساعت هفت صبح روز پنج‌شنبه ششم مرداد ۱۳۹۰ به قصد «هواخوری» از منزل خارج شده و پس از ۲۴ ساعت که خانواده ی وی در جستجوی دختر ۲۸ ساله خود بودند، جسد او حدود ساعت هفت صبح جمعه هفتم مرداد در کوه‌های اطراف شهر ری پیدا شده است.

این فعال سیاسی اما با نگارش نامه ای به مراجع تقلید از آنان تظلم خواهی کرده است.

به گزارش ندای سبز آزادی متن این نامه بدین شرح است:

احتراماً بمنظور تظلّم خواهی از شما مرجع بزرگوار دینی و اجتماعی، به اختصارشرح جنایت هولناکی که در اواخر ماه مبارک شعبان رخ داده است، به محضرتان میرسانم. تا آنگونه که شایسته جایگاه رفیع و مسئولانه مراجع شیعه که پناهگاه تاریخی مظلومان در برابر ستمگران بوده و هستند؛ به دادخواهی خانواده های مظلوم قربانیانی از این دست ،همّت گمارید، تا فردای قیامت که نزدیک است نزد الله جل جلاله و انبیا و اولیای بزرگ، بیش از بیش رو سفید باشید.

در تاریخ ۶/۵/۹۰ ساعت ۷ بعدازظهر دختر ۲۸ ساله ام ، دانشجوی دانشگاه علم و صنعت، از منزل واقع در خیابان دولت خارج شده و کمتر از ۲۴ ساعت بعد جنازه اش در حوالی کوههای بی بی شهربانوی شهرری که روی تخته سنگی رها شده بود،توسط کلانتری آن محل کشف و به خانواده اطّلاع داده شد. بزرگترین ابهام پرونده ؛ فاصله دهها کیلومتری بین منزل و محل کشف جنازه ایشان است. براساس گزارش پزشکی قانونی کهریزک علّت مرگ مشخّص نشده است.

ضروری است چند نکته در این راستا را به محضربزرگوارتان ارایه نمایم:

۱ – فاطمه دختری مؤمن،پاک، دایم الذکر و کم حرف بود. معمولاً براساس ضرورت و یا برای پیاده روی از خانه بیرون می رفت و بعد از یکی دو ساعت باز می گشت. قبل از روز حادثه نیز مدّت ها بود که از منزل بیرون نرفته بود.

۲ – فاطمه مظلومه از طرف مادر از سادات موسوی، از نسل الگوی دو عالم و پیرو حضرت صدّیقه طاهره (س) بود.

او ماه شعبان به دنیا آمده و۲۸ سال بعد در همان ماه مبارک به خدا پیوست و روز اوّل ماه مبارک رمضان به خاک سپرده شد.

۳ – فاطمه نام مادرم بود که چهل سال پیش قربانی نظام ستمشاهی شده بود و آن را بر روی دخترم نهادم و از خدا طلب خیر کثیر نمودم؛ بود.

۴ – پدر فاطمه، اینجانب، در دوران دانشجویی و در دفاع از نهضت امام در اسفند سال ۵۰ گرفتار دژخیمان ساواک می شود. در دادگاه اوّل به ۶ ماه زندان و در تجدیدنظر به علّت پایداری بر مواضعش به سه سال زندان ظالمانه محکوم می شود. پس از آن در شهریور سال ۵۱ مادر و دو برادرش در زمان بازگشت از ملاقات وی در پشت میله های زندان قصر در یک حادثه رانندگی در نزدیک کازرون زنده زنده سوختند وبه شهادت رسیدند؛ ولی رژیم شاه سعی می کرد آن را عادی جلوه دهد. بعد از سپری کردن سه سال زندان و تحمّل شکنجه های جسمی و روحی ، در سال ۵۳ آزاد و بلافاصله مخفیانه و علنی در راه سرنگونی نظام ستمشاهی تا پیروزی انقلاب در سنگرهای متفاوت از جمله در مسئولیت خطیر معلّمی مبارزه را ادامه داد.همزمان با شهادت سید مصطفی خمینی در مدارس کازرون به معرّفی امام و ماهیّت رژیم می پردازد و جوانان را آگاه می سازد که منجر به اعلام حکومت نظامی در کازرون و تبعید وی به شهرهای دیگر می شود.

۵ – بعد از انقلاب جهت پیشبرد اهداف و تحکیم پایه های انقلاب اسلامی حول محورهای مکتب،مردم،وطن و نظام همه توان و تلاش و تجربه خویش را به کار می گیرد، ودر نهادهای آموزش و پرورش، نمایندگی مجلس شورای اسلامی و شورایعالی کار و در جبهه ها و پشت جبهه ها به وظایف الهی – انسانی خود در خدمت به مردم در جهت رضای خدا مثنی و فرادی قیام مستمر می نماید.

۶ – اینجانب و دخترم مسلمان به دنیا آمده و مسلمان زندگی کرده ایم. آیا اینچنین از ناموس مسلمان حمایت می کنند؟ در صورتیکه حضرت امیر المؤمنین (ع) بیرون آوردن خلخال از پای یک زن غیر مسلمان را تحمّل نمی فرمودند.

۷ – حافظ و مسؤول امنیّت شهروندان کیست؟

اینجانب انقلابی بوده و هستم و تنها گناه من وفاداری به امام و خطّ امام بوده و بر همین مبنا حامی مواضع و شخصیّت انقلابی و خطّ امامی بزرگوارانی چون میرحسین موسوی، کروبی، خاتمی، محتشمی و سید حسن خمینی که یاران و همفکران امام خمینی بوده و اکنون نیز هستند، بوده ام.

استدعای ما از شما مرجع بزرگوار که همیشه مأمن و ملجأ مردم بوده اید این است، هر طور مصلحت میدانید برای دفاع از حق دینی انسانی شهروندی از حاکمیّت بصورت کلّی و بویژه دستگاه اطّلاعاتی سؤال فرمایید حفاظت از امنیّت ، ناموس و جان مردم در جمهوری اسلامی باید اینگونه باشد؟

چنانکه مستحضرید از آموزه قرآن کریم است که اگرخون انسان مظلومی ریخته شود مثل این است که خون همه انسانها ریخته شده و از آنجا که خدای واحد قهّار پشتیبان خون مظلوم است ، قطعاً مسؤولیت مراجع بزرگ شیعه در برابر جنایات فجیع این چنینی از باب امر به معروف و نهی از منکر بسیار سنگین است.

امید است با اجرای هر چه بیشتر عدالت زمینه ظهور منتقم بزرگ مظلومان هموارتر گردد.

ان شاء الله تعالی

وسیعلم الذین ظلموا ایّ منقلب ینقلبون

ولی دم فاطمه مظلومه

محمد باقر باقری نژادیان فرد