مسوولان هیچ توجهی به نقض آشکار حقوق زندانیان ندارند

چکیده :برخوردهای بدی با خانواده های زندانیان سیاسی در قوه قضائیه می شود . کافی است بگویید جرم زندانی تان، سیاسی است، آنگاه این دلیل موجهی می شود که در آن مرجع قضایی هر کس هربرخورد بدی با شما بکند . مسوولان هیچ توجهی به نقض آشکار حقوق بشر نمی...

کلمه:کیارش کامرانی، 27 ساله دانشجوی کارشناسی ارشد، یکی از زندانیان سیاسی بند 350 زندان اوین است . او از عاشورای سال 88 در زندان اوین به سر می برد.پدر و مادر کیارش در شهرستان زندگی می کنند اما خواهر و برادرش در تهران به سر می برند و هفته ای یک بار برای ملاقات با او به زندان اوین مراجعه می کنند . چندی پیش یکی از برادران کیارش هم به جرم نوشتن شعار بر دیوار سالن ملاقات زندان اوین زندانی شد. او نیز به یک سال حبس تعلیقی محکوم شده است . بر دیوار سالن ملاقات زندان اوین این جمله نوشته شده بود« عاقبت روزی اینجا را موزه خواهیم کرد .»

خبرنگار کلمه، با خواهر کیارش کامرانی درباره آخرین وضعیت وی گفتگویی انجام داده است :

خانم کامرانی! چه مدت است که برادرتان زندانی است؟و اتهامات وی چیست ؟

برادر من از عاشورای 88 تا کنون در زندان اوین به سر می برد . اتهام او شرکت در تجعمات ، اقدام علیه امنیت ملی و تبانی علیه نظام و از این دست اتهامات بوده است .

از آخرین وضعیت او در زندان بگویید؟ آیا ایشان شرایط روحی و جسمی مناسبی دارد ؟

کیارش به دلیل اینکه بسیار آرام و صبور است اصولا کمتر شکایت می کند و در حال گذراندن محکومیت است .اما اوایل بازداشتش خیلی شرایط سختی داشت و روزهای زیادی در انفرادی بود.یعنی در طول بازداشتش سه بار به سول انفرادی منتقل شد . بعد ازآن هم در دادگاه علنی شرکت داده شد . ما برخلاف تمام پی گیری هایمان هیچ اطلاعی از روز و تاریخ دادگاه نداشتیم و حتی کیارش از داشتن وکیل محروم بود . بعد هم که با حکم قاضی صلواتی به شش سال حبس محکوم شد و در دادگاه تجدید نظر هم حکم اش دوباره تایید شد .

ضمن صحبتهایتان اشاره کردید کیارش در دوران زندانی بودن اش سه دوره به سلول انفرادی منتقل شده، از علت آن اطلاعی دارید ؟

در مورد اوایل بازداشت که ما هیچ اطلاعی نداریم . احتمالا در دوران بازجویی هایش بوده است اما قبل از عید نوروز هم دوباره به دلایلی به انفرادی منتقل شد دلایلی که در اعتراض به شرایط زندان پیش آمده بود .

چه زمانهایی با برادرتان ملاقات می کنید؟

ما از فروردین 89 ، هر هفته دوشنبه ها به صورت کابینی 20 تا 25 دقیقه می توانیم ملاقات داشته باشیم . قبلا گاهی ملاقات حضوری هم می گرفتیم اما چند ماهی می شود که ملاقات حضوری را فقط به پدر و مادرم می دهند که البته تعداد این ملاقاتها خیلی هم محدود است . تلفنهای بند 350 هم که مدت زیادی است قطع شده ، و با توجه به اینکه پدر و مادر من در شهرستان زندگی می کنند این مساله شرایط دشواری برایشان ایجاد کرده است .یعنی پدر و مادرم اگر به تهران نیایند کاملا از کیارش بی خبرند چون هیچ تماسی با آنها ندارد.

وضعیت روحی پدر و مادر و دیگر اعضای خانواده تان در این مدت چگونه بوده است ؟

ما اکنون بعد از یکسال و چهار ماه هنوز وضعیت روحی مناسبی نداریم . وضعیتی که برای کیارش بوجود آمده، زندگی همه ما را تحت الشعاع قرار داده است . همانطور که گفتم پدر و مادرم ساکن شهرستان هستند اما در تمام این مدت عملا تهران بوده اند . مادر من در این مدت مثل کارمندان تمام وقت دادگستری از اول وقت تا آخر وقت در دادستانی و از این دادگاه به آن دادگاه و زندان در حال دوندگی بوده است ، پدرم هم بیماری قلبی دارد و تا جایی که شرایط جسمی اش به او اجازه داده در این پیگیری ها همراه مادرم بوده است .

چقدر دیگر از حکم زندان کیارش باقی مانده است ؟

حکم کیارش شش سال بوده است ، اما در عید غدیر ظاهرا مشمول تقلیل حکم شده و حکمش به دو سال نیم یا سه سال رسیده است .اما از آنجایی که حکم هنوز رسما به ما ابلاغ نشده نمی دانیم دقیقا چقدر شده است .

چندی قبل برادر دیگر شما هم به دلیل نوشتن شعاری بر دیوار زندان اوین دستگیر و زندانی شد ایشان اکنون چه وضعیتی دارند آیا پرونده شان مختومه شده است ؟

بله . داستان از این قرار بود که یک روز من، برادرم مهدی و پدرم به ملاقات کیارش رفته بودیم . ملاقات کابینی بود . بعد از ملاقات که ما از حیاط آمدیم بیرون من و پدر و برادرم را دستگیر کردند . مهدی را یک ماه به جرم شعار نویسی بر دیوار سالن ملاقات نگاه داشتند و برایش دادگاه تشکیل دادند . وی حکم سه سال زندان تعلیقی گرفت اما به دلیل پی گیری ها و تلاشهایی که کردیم در دادگاه تجدید نظر این حکم به یک سال کاهش پیدا کرد و بعد از یکماه مهدی را آزاد کردند .اما نکته اینجاست که اتهامی که به مهدی وارد بود – شعار نویسی بر دیوار زندان- هیچ وقت دردو دادگاه ثابت نشد . یعنی هیچ سند و مدرکی برایش نداشتند.

آن شعار که نوشتن اش بر دیوار زندان اوین به ایشان منتسب شد چه بود ؟

“عاقبت روزی اینجا را به موزه تبدیل خواهیم کرد “و “مرگ بر دیکتاتور” که با ماژیک سبز بر دیوار سالن ملاقات زندان اوین نوشته شده بود .

آیا آقای کیارش کامرانی تا به حال از حق مرخصی استفاده کرده است ؟

کیارش اولین بار اواخر مهر پارسال برای یک هفته به مرخصی آمد که یک هفته هم تمدید شد . و یکبار هم چهل وهشت ساعت به مرخصی آمد، ولی برای عید نوروز با تمام تلاشهای ما و بر خلاف قول دادستانی با مرخصی او موافقت نکردند .

خانم کامرانی از مسوولان قضایی چه درخواستی دارید ؟

در مورد افرادی مثل کیارش که هیچ فعالیت سیاسی نداشته و عضو حزب و گروهی نبوده اند و صرفا به خاطر شرکت در یک تظاهرات در خیابان دستگیر شده اند واقعا بی انصافی زیادی شده است کیارش روز عاشورا در خیابان توسط بسیج دستگیر و به زندان اوین منتقل شد .

وی تحت فشارهای شدید اعترافاتی کرد که واقعیت نداشت . او را به دادگاه علنی بردند و شش سال حکم حبس برایش صادر کردند . ما اولین بار که کیارش را دو ماه بعد از دستگیری اش ملاقات کردیم هشت کیلو وزن کم کرده بود و در شرایط بسیار بد روحی و جسمی به سر می برد . من بارها به دفتر آقای لاریجانی – رییس ستاد حقوق بشر اسلامی – سر زدم . نامه نوشتم و درخواست ملاقات دادم اما مسوولان هیچ توجهی به این موارد که نقض علنی حقوق بشر است انجام نشد . آنها اصلا به نقض حقوق زندانیان توجه نمی کنند.

البته کیارش تنها نیست و تعداد زیادی مثل کیارش وجود دارند که پی گیری های خانواده هایشان هم به جایی نرسیده است . الان هم کیارش از حقوق عادی یک زندانی برخوردار نیست . طبق قانون روزانه کیارش می تواند از چند دقیقه تلفن استفاده کند اما تلفنهای بند را قطع کرده اند. ملاقات حضوری هم که با دردسر زیاد فقط به برخی از والدین تعلق می گیرد . از همه اینها گذشته برخوردهای بدی با خانواده ها در قوه قضائیه می شود . کافی است بگویید جرم زندانی تان، سیاسی است، آنگاه این دلیل موجهی می شود که در آن مرجع قضایی هر کس هربرخورد بدی با شما بکند .

من مطمئنم رفتاری که با خانواده هایی مثل ما می شود با خانواده مجرمانی که جرمشان دزدی و قتل است نمی شود .ما خانواده ها حتی به خاطر استفاده از حقوق اجتماعی ساده ایی مثل مصاحبه کردن تحت فشار قرار می گیریم و نمی توانیم در مورد وضعیت زندانیان مان اطلاع رسانی کنیم،چرا که فورا مورد تهدید و فشار قرار می گیریم . از همه مسولان منصف که هنوز در کشور هستند می خواهم به وضعیت این زندانیان بی گناه رسیدگی کنند و حداقل درخواست خانواده ها را بشنوند . بسیاری از این احکام باید دوباره تجدید نظر شوند .

امیدوارم تمام زندانیان سیاسی که مثل کیارش بی گناه در زندان هستند هر چه زودتر آزاد شوند.