بیانیه شورای هماهنگی راه سبز امید در گرامیداشت روز جهانی کارگر
چکیده :شورای هماهنگی راه سبز امید، ضمن تأکید بر حق مسلم کارگران برای طرح مطالبات و حمایت کامل از برگزاری راهپیمایی و تجمع آنان، از همراهان و تلاشگران جنبش سبز خواست تا با خواسته های کارگران همدلی و همراهی کنند. این شورا همچنین از همه رسانه ها و شبکه های اجتماعی خواست در شرایطی که حاکمیت اجازه طرح هیچگونه انتقادی به این شرایط را بر نمی تابد، به مشکلات اقتصادی و خواسته ها و مطالبات کارگران و زحمتکشان توجه کنند و در بازتاب دادن مصائب غم انگیزی که هر روز زندگی را بر اقشار مختلف مردم دشوارتر می کند، همت بگمارند....
شورای هماهنگی راه سبز امید، هفتمین بیانیه خود را به گرامیداشت روز جهانی کارگر اختصاص داد و با تأکید بر حق مسلم کارگران برای طرح مطالبات و حمایت کامل از برگزاری راهپیمایی و تجمع آنان به رسم همه ساله، از همه همراهان و تلاشگران جنبش سبز خواست تا در حمایت از خواسته های کارگران غیور این مرز و بوم، از همراهی و همدلی با آنان دریغ نورزند.
این شورا از همه رسانه ها و شبکه های اجتماعی خواست در شرایطی که حاکمیت اجازه طرح هیچگونه انتقادی به این شرایط را بر نمی تابد، به مشکلات اقتصادی و خواسته ها و مطالبات کارگران و زحمتکشان توجه کنند و در بازتاب دادن مصائب غم انگیزی که هر روز زندگی را بر اقشار مختلف مردم دشوارتر می کند، همت بگمارند.
شورا در بیانیه خود با استناد به گزارش های رسمی سازمان های مانند بانک مرکزی، مرکز آمار ایران و صندوق بین المللی پول، نشان داده که «نظامی سازی» اقتصاد و سیاست در سال های اخیر، چگونه اقتصاد ایران را زمین گیر کرده و درآمد 430 میلیارد دلاری ارزی پنج سال اخیر به جای سرمایه گذاری های زیربنایی و ایجاد شغل، صرف واردات افسار گسیخته و بالمال نابودی تولید داخلی شده است.
شورای هماهنگی راه سبز امید در عین حال تاکید کرده است: کارگران شریف ما با پوست و گوشت خود شرایط وخیم اقتصادی کشور را احساس می کنند و بی پایگی آماری که دولت در مورد بهبود شرایط اقتصاری اعلان می کند قبل از هر قشر و گروه اجتماعی دیگری برایشان قابل درک است.
این شورای در بخش دیگری از بیانیه خود، آورده است: ایرانی، بزرگترین سرمایه خویش، یعنی امید به آینده بهتر را، برباد رفته و بزرگترین موهبت الهی اش، یعنی کرامت انسانی را، پایمال شده می بیند. کارگر و کشاورزی که می خواست با دسترنج خود، زندگی آبرومندانه ای برای خود و خانواده اش فراهم کند، اینک باید چشم انتظار مرحمت دولتمردانی شود که با تهی کردن خزانه کشور، سعی می کنند ندانم کاری ها و ناتوانی های خود را پرده پوشی کنند.
متن کامل این بیانیه که برای انتشار در اختیار کلمه قرار گرفته، به شرح زیر است:
بسم الله الرّحمن الرّحیم
امسال در حالی به استقبال بزرگداشت روز کارگر می رویم که دو نماد پایداری جنبش سبز مردم ایران به همراه همسران همدل و همراهشان در حصر و حبس قرار دارند. دو سال پیش در چنین روزهایی، عزم امواج میلیونی شهروندان، می رفت تا سرنوشت کشور را از دست ناکارآمدانی که جز به بقای خود در قدرت به هر قیمت ممکن نمی اندیشند و استفاده از هر وسیله ای را برای رسیدن به اهداف خود مباح می دانند، بگیرد و صالحانی توانمند بر جای آنان بنشاند. آن روزها که اقتدارگرایان فریبکار بر طبل های میان تهی تبلیغاتی خود می کوبیدند و با وعده های پوچ و دست نایافتنی که به مردمان می دادند رأی می خریدند، کروبی و موسوی از دغل کاری فرصت طلبانه دولتیان پرده برداشتند و ناکارآمدی آن را عیان کردند و جوانان هوشمند و هوشیار سبز این مرز و بوم، نشان «دروغ ممنوع» را در کوی و برزن برافراشتند تا مبادا دروغ گویان بار دیگر بر سرنوشت مردمان رنج کشیده این دیار حاکم شوند. از جمله نگرانیهایی كه دو سال پیش از این مردم را به تجدید نظر در كناره گیری از سیاست کشانید خطرات بلندمدتی بود كه معیشت محرومترین اقشار جامعه را تهدید میكرد. اما به زودی معلوم شد كه بدون بازسازی خللهای ایجاد شده در نظام سیاسی كشور سخن گفتن از بازسازی اقتصادی ممكن نیست، همچنانكه بدون بازسازی اخلاقی جامعه، بدون به كرسی نشاندن شعار و شعور دروغ ممنوع، بدون نهادینه كردن رعایت امانت، بدون پایبندی به عهدهای انسانی و ایمانی و میثاقهای ملی، بدون رو كردن به چهره رحمانی اسلام، بدون به رسمیت شناختن حقوق متفاوت انسانها و …ممكن نیست و چنین شد که اکثریت ایرانیانی که از فریبکاری دولتیان خسته شده بودند، ندای آنان را شنیدند و با حضور در پای صندوق های رأی، به دولت دروغ «نه» گفتند. افسوس که اقتدارگران، رأی آنان را همچون سرمایه های دیگرشان دزدید وخس و خاشاکشان نامید، به گمان این که می توان با تکیه بر زر و زور و تزویر، کشور را اداره کرد.
اگر در آن زمان کسانی بودند که هنوز فریبکاری دولتیان را باور نمی کردند، امروزه کوس رسوایی دولت دروغ بر سر هر کوی و برزن، چنان بلند نواخته شده که نه کشاورز و دامدار و نه کارگر و کارمند، که در هر گوشه و کنار کشوری که با وجود داشتن عظیم ترین ذخایر زیرزمینی و سرمایه های انسانی، فقر و فلاکت از آن می بارد زندگی می کنند، دیگر وعده های توخالی آنان را باور نمی کنند. زحمتکشان این سرزمین دیدند که مشکل مسکن و بیکاری نه تنها از میان نرفت، که افزایش یافت و پرداخت سهام عدالت و یارانه ها، اگر دوام هم داشته باشد، دردی دوا نکرده است. مردمان این دیار دیدند که نه تنها پول نفت بر سر سفره هایشان نیامد، بلکه سفره هایشان روز به روز کوچک تر شد. کارگرانی که با تلاش بسیار سعی می کردند آینده بهتری برای فرزندانشان فراهم کنند، امروز در برآوردن نیازهای اولیه آنان درمانده اند. اعتراض ها و اعتصاب های کارگری، علیرغم برخوردهای خشونت بار، هر روز در گوشه و کنار کشور رخ می دهند. اقتصاد صدقه ای که منتقدان دولت نسبت به عوارض زیان آور و خفت بار آن هشدار داده بودند، این روزها، امید کارگران و کارفرمایان را نومید کرده و چرخ های صنعت را به سکون کشانده است. درآمد سرشار فروش نفت که طی شش سال گذشته بالغ بر پانصد میلیارد دلار یعنی معادل تمام دوران فروش نفت در دورة پیش از آن بوده، و امانت بزرگ نسل ها در دست دولتیان است و کاهش وابستگی به آن از اهداف بارز مبارزات چند دهه اخیر ملت ما بوده، صرف واردات بی رویه کالاهای نامرغوب می شود؛ گویی هدف این انقلاب بزرگ صرفا عدم وابستگی از یک ابرقدرت و وابسته شدن به ابرقدرتی دیگر بوده است!
کارگران شریف ما با پوست و گوشت خود شرایط وخیم اقتصادی کشور را احساس می کنند و بی پایگی آماری که دولت در مورد بهبود شرایط اقتصاری اعلان می کند قبل از هر قشر و گروه اجتماعی دیگری برایشان قابل درک است. اما بد نیست با استناد به گزارش های رسمی سازمان های مانند بانک مرکزی، مرکز آمار ایران و صندوق بین المللی پول، دروغ بزرگ ایجاد 6/1 میلیون شغل در سال 89 و 5/2 میلیون شغل در سال جاری را به نمایش بگذاریم:
همه می دانیم که رشد اقتصاری و رشد سرمایه گذاری و ایجاد اشتغال لازم و ملزوم یکدیگرند. به همین جهت در برنامه چهارم توسعه برای ایجاد 850 هزار شغل در سال، رشد اقتصادی سالانه 8 در صد و رشد سرمایه گذاری 4/12 در صد در نظر گرفته شد. اما اکنون به موجب آمارهایی که از نیمه دوم سال 87 اعلان آنها توسط بانکمرکزی ممنوع شده اما توسط صندوق بین الملل پول منتشر شده، رشد اقتصادی سه سال اخیر ایران بطور متوسط 7/0 در صد بوده و در سال جاری به صفر خواهد رسید. نرخ رشد سرمایه گذاری نیز از حدود 4 در صد فراتر نخواهد رفت. طبیعی است در چنین شرایطی نه تنها 850 هزار فرصت شغلی سالیانه برنامه چهارم تحقق نیافته بلکه با افزایش آمار بیکاران مواجه شده ایم. آیا می توان تصور کرد که به عنوان مثال در یک واحد تولیدی که سرمایه گذاری جدید در آن نشده و فروش و درآمد آن نیز افزایش نیافته، مدیر آن به استخدام کارکنان جدید دست بزند؟
واقعیت اینست که «نظامی سازی» اقتصاد و سیاست در سال های اخیر، اقتصاد ایران را زمین گیر کرده است. به موجب گزارش سازمان خصوصی سازی، از 68 هزار میلیارد تومان واحد های واگذار شده از سال 84 تا 15 تیر 89 ، فقط 22هزار میلیارد تومان به بخش خصوصی رسیده است که بسیاری از آنها نیز رانت جویان وفا دار به دولت هستند و نه کارآفرین. درآمد 430 میلیارد دلاری ارزی سال های 84 لغایت 88 نیزبه جای سرمایه گذاریهای زیربنایی و ایجاد شغل، صرف واردات افسار گسیخته و بالمال نابودی تولید داخلی گردید.
دولت بجای خصوصی سازی، دست به اختصاصی سازی زده و شرکت ها و بنگاه های اقتصادی دولتی به ثمن بخس در اختیار نهادهای شبه دولتی و نظامی قرار داده می شود تا با تمرکز قدرت و ثروت در دستان آنان، یکه سالاری خود را تداوم بخشد. امروزه شاهدیم که به دنبال این سیاست های از بنیان غلط، هزاران کارگر از کار بیکار شده اند. طرح های بزرگ زیربنایی همانند منطقه عسلویه که می رفت تا با ایجاد هزاران فرصت شغلی در سال در حل این معضل بزرگ و ملی نقش داشته باشند، به دلیل کاهش سرمایه گذاری ها به رکود کشیده شده است. دهها هزار کارگر در سراسر کشور، ماههاست که از دریافت حقوقشان محروم بوده اند. حقوق اولیه کارگران مانند حق فعالیت سندیکاها، حق اعتراض به شرایط کار، درخواست افزایش دستمزدها بر اساس رشد تورم، تأمین معاش با کار در یک شیفت کاری، حق تأثیرگذاری بر اداره سرنوشت خود، با تمسک به انواع حیله ها و ابزارها نادیده گرفته می شود. ایرانی، بزرگترین سرمایه خویش، یعنی امید به آینده بهتر را، برباد رفته و بزرگترین موهبت الهی اش، یعنی کرامت انسانی را، پایمال شده می بیند. کارگر و کشاورزی که می خواست با دسترنج خود، زندگی آبرومندانه ای برای خود و خانواده اش فراهم کند، اینک باید چشم انتظار مرحمت دولتمردانی شود که با تهی کردن خزانه کشور، سعی می کنند ندانم کاری ها و ناتوانی های خود را پرده پوشی کنند.
اما آیا این سرنوشت محتوم مردم ماست؟ ما چنین نمی اندیشیم، و میلیون ها ایرانی آزاده دیگر نیز چنین نمی اندیشند. مگر ما و مردمان دیگری که همزمان یا دیرتر از ما در راه آزادی و آبادی گام برداشته اند از سرشتی متفاوت آفریده شده ایم که این گونه حقیرانه تن به ذلت بدهیم؟ مگر نمی دانیم که دستیابی به زندگی سعادتمندانه، نیازمند عزم و اراده برای ایجاد دگرگونی در هر چه نادرست است و جایگزین نمودن آن با آنچه ما را به فردایی بهتر رهنمون می کند می باشد؟ مگر ندیده ایم که برای رسیدن به جامعه ای آباد، آزاد و عادل، ملت ها چه رنج ها که بر خود هموار نکرده اند و چه فداکاری ها که در تاریخ خود به ثبت نرسانده اند؟ ایران کشوری بزرگ، با سرمایه های بزرگ طبیعی و بهره مند از خیل کاردانان و کارگران و کارآفرینانی است که اگر حق تعیین سرنوشتشان را به خودشان بازگردانند، می توانند در زمانی کوتاه، کشور را به جایگاهی که شایسته آن است برسانند. و مردم ما در همین دو سالی که پشت سر گذاشتند، با اهدای دهها شهید، صدها مجروح و هزاران زندانی و از جمله دهها کارگر زندانی، نشان دادند که از چنین عزمی برخوردارند. صبر و استقامت و تلاش این مردم بزرگ، که بجای بزرگ فروشی به آنان باید در مقابل بزرگیشان سر تعظیم فرود آورد، آنان را به سر منزل مقصود خواهد رساند.
شورای هماهنگی راه سبز امید از همه رسانه ها و شبکه های اجتماعی درخواست می کند با توجه به مشکلات اقتصادی و خواسته ها و مطالبات کارگران و زحمتکشان و در شرایطی که حاکمیت اجازه طرح هیچگونه انتقادی به این شرایط را بر نمی تابد، در بازتاب مصائب غم انگیزی که هر روز زندگی را بر اقشار مختلف مردم دشوارتر می کند همت گمارند. این شورا با تأکید بر حق مسلم کارگران برای طرح مطالبات و حمایت کامل از برگزاری راهپیمایی و تجمع آنان به رسم همه ساله، از همة همراهان و تلاشگران این جنبش فراگیر مردمی می خواهد تا در حمایت از خواسته های کارگران غیور این مرز و بوم، از همراهی و همدلی با آنان دریغ نورزند.
شورای هماهنگی راه سبز امید
4 اردیبهشت 1390
با سلام
من نمیدونم چرا وقتی مردم قیور ایرنی به خیابان ها می آیند از فرداش همه چیز دوباره به حالت عادیش بر می گرده! توروخدا به راهپیمایی ادامه بدین. هم خودمون تجربشو داریم در انقلاب 57 هم الانم میبینیم در کشورهای همسایه که چطور در صحنه میمونن و جا نمیزنن. وقتی بیانیه میدین به همه بگین که تسلیم نشن و تو صحنه بمونن
با تشکر
ان شا الله همه شرکت می کنیم
11 اردیبهشت و 25 خرداد امسال، همه می آییم، پیش بسوی راهپیمایی مسالمت آمیز و میلیونی سبزها، ما این اعتراضات و مقابله با ظلم و دروغ را از مولایمان حسین ع و از آموزه های دینی مان داریم
شهرستان ها چی؟
behtar ast Baraye in rooz shoar haee az ghabl moshakhas shavad ta hamahangi dashte bashim
نا ن و به سختي مي تو نستيد بخريد كه او نم گر و ن شد به سلا متي ديگه با يد چكا رتو ن كنند
اول خودتون بیاید بعدن به دیگران بگید
عالی بود. شورای هماهنگی روش نیکوی موسوی.و کروبی در در بر گرفتن همه ایرانیان ازایخواه و عدالتخواه و خواهان سربلندی ایران را ادامه می دهد. پیش بسوی ١١ اردیبهشت .
جبهه مشارکت ایران اسلامی با نزدیک دانستن “روز پیروزی جنبش سبز”، خواستار تلاش برای جلوگیری از عادی و کم هزینه شدن بازداشت خانگی میرحسین موسوی، مهدی کروبی و همسران آنها شد
بپاخیزید.. قیام , رهبر ان جنبش هنوز در اسارتند.۱۱ اردیبهشت درصحنه سبزتر حاضر باشيد
جنبش سبز
روز ۱۱ اردیبهشت روز کارگر
با حضور میلیونی حمایت کنیم
مکان: تمام ایران
ساعت شروع: ۴ بعد از ظهر، اتمام پایان شب
استراتژی: تشکیل تجمعات کوچک و حرکت به سوی میدان اصلی منطقه یا محله
…شعار: هر شعاری، باید شعار دهیم، میر و شیخ سبز را مبادا از یاد ببریم
هدف: حق مسلم کارگران , آزادی رهبران سبز، زندانیان سیاسی، آزادی تمام ایران
سلام
چند نكته را مي گويم اميد كه منتشر شود:
1- با نيما موافقم؛
2- دوستان سبز انديش و به ستوه آمدۀ ايرانی، اينجا ايران است و همۀ موافقان و مخالفان و كارشناسان می دانند كه وضع كشور ما با ديگر كشورهای منطقه تفاوت دارد. پس پای مصر و كشورهای ديگر منطقه را وسط نكشيد. نوع انقلاب مصريها مانند انقلاب 57 ما بود. فكر نمي كنم نتيجه ای بهتر از ما هم نسيبشان شود.
3-من فكر می كنم برای روز 11 ارديبهشت اعلام اعتصاب عمومی كارگران و پس از آن شركت در تظاهرات همگانی در ساعت و مكان مشخص خالی از لطف نيست.
[حالا هر جور صلاحه]
*با تشكر از شورای هماهنگی راه سبز و سايت كلمه*
11 اردیبهشت با همه دوستانم انقلاب تا آزادی می آییم.
قربونتون برم خدا رو فراموش نکنید اگه بی دین بشیم مثله اینها قلبمون سیاه می شه ومشکلات مردم رو نمی بینیم
قربونتون برم خدا رو فراموش نکنید و به جای نوشتن یاس و نامیدی تو این صفحه با هم متحد بشیم اگه بی دین بشیم مثله اینها یی که به مردم زور گفتن قلبمون سیاه می شه ومشکلات مردم رو نمی بینیم
با سلام……….. به نظرمن شما یک اتاق فکر بزارید تا مردم در اونجا به کمک شما بیاییند. وبیانیه های شما را خلاصه تر وکوبنده تر بدن..تا سونامی عدالت و ازادی به کشور ماهم برسد….. پیروزی ما با ازادی زندانیان سیاسی امکان پذیر است در ازادی انها تلاش بیشتر لازم است .
اندکی صبر، سحر نه برای کارگر که برای هر ایرانی نزدیک است.
سلام بر ازادی سلام بر دوستان ازادی
ما بزرگترین اشتباهمان اینست که در نزدیکترین مسیر به پادگانهای نظام خرکت می کنیم.باز هم شکست می خوریم مگر مسیر را عوض کنیم.ما باید تمام مخالفان نظام را متحد کنیم و گر نه بازنده هستیم.ما نه بخاطر سبز نه موسوی و نه کارگران میاییم.ما فقط بخاطر خدا ایران و مردم میاییم.قطار انقلاب امروز در ایستگاه سوریه است اماده باشید شاید ایستگاه بعد ایران باشد.ما میاییم و به یاد کسانی که در خیابانها مردند می جنگیم.و خدا مارا می بیند.همه در کنار هم یک صدا می جنگیم میمیریم ایران و پس می گیریم.به امید نگاه خداوند…
BA SALAM BE IRANIANE SABZ
11 ORDIBEHESHT ROOZE EMTEHAN YA
AML? DROOD IRAN DROOD IRNIE SABZ
روز ۱۱ اردیبهشت روز کارگر
با حضور میلیونی حمایت کنیم
مکان: تمام ایران
ساعت شروع: 4 بعد از ظهر، اتمام پایان شب
درود خداوند اهورامزدا به ایران ومردم ایران و میرحسین و کروبی
دلمان برای بیانیه موسوی تنگ شده
از شورای هماهنگی راه سبز امید درخواست می کنم مسیر تجمعات را اعلام نماید و ساعت برگزاری تجمع یازدهم اردیبهشت را اعلام نماید. زنده باد میر حسین موسوی و مهدی کروبی
11 اردیبهشت
11 اردیبهشت
11 اردیبهشت
یا حسین میر حسین
تا پیروزی نهایی راهی نیست. یک یا حسین دیگر
اقا جان ما که خیلی سواد رایانه ای نداریم
اما انها که توانائی دارند کوتاهی نکنند
شرایط بسیار ایده ال است .
به مردم بگوئید 11 اردیبهشت ساعت 3 امام حسین تا ازادی
تا رسیدن به پیروزی یک یا حسین دیگر
یا حسین میر حسین
11 اردیبهشت همه با هم
به همدیگر اطلاع بدهید
به هر صورتی که میتوانید مردم را برای 11 اردیبهشت مطلع کنیم
11 اردیبهشت راهپیمائی
12 اردیبهشت ازادی میر حسین
13 اردیبهشت …….
نمیخواهید یک برنامه جامع اعتصاب داشته باشید !!! فقط مبارزه که راهپیمایی نیست – من دارم به شم سیاسی این جنبش شک میکنم –
راهپیمایی یکی از راههاست – راه دیگه از خانه بیرون نیامدن هست راه دیگه اعتصاب هست راه دیگه نخریدن محصولات مهم دولتی هست باید در یک بازه به صورت فراگیر تشویق به اطلاع رسانی کنید برای این طرح ها و بعد که خوب صدا به گوش همه رسید ظرف سه روز اعتصاب ها را اعلام کنید که فلان تاریخ فلان عما انجام شه – این موجودیت جنبش رو به مردم که امکان استفاده ندارند نشون میده یک روز مشخص شه و قبلش تبلیغات بشه واسه اعتصاب یا بیرون نیومدن اتفاقی برای مردم نمیفتد – مردم الن فکر میکنند یک جنبش سبز و میرحسینی بود تموم شد – نمیخواهید این کا رها را انجام بدید ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ – من چند بار این موضوع رو متذکر شدم – نمیدونم چرا اقدامی نمیشود
هیچ برنامه ای برای شهرستانها اعلام نمیکنید ایران فقط تهران نیست – من خودم ازتهرانم – اجتماعات کوچک شهرستانی روزی بزرگ خواهد شد باید از همین سایت اعلام بشه .
به اميد پيروزي .همه در روز كارگارحضورميابيم
سلام بر سه سيد فاطمي
خميني و خامنه اي و خاتمي
بجا اینکه این همه روضه بخونید یه مکان و زمان اعلام میکردید
به نظر من شاید دلیل اینکه شورای هماهنگی درتشکیل تجمعات تعلل می کنه این باشه که الان موقع مناسبی نیست این اعتراضات باید فراگیر بشه تا بتونه نتیجه بده مشکلات اقتصادی اگر به اقشار کم درآمد فشار بیاره به خصوص آنها که به خاطر سیاستهای عوام فریبانه احمدی نژاد همچنان طرفدارشن همزمان با تحولات منطقه و اختلاف داخلی اصول گراها می تونه شرایط رو برای یک حرکت فراگیر و مستمر فراهم کنه .در حال حاضربه واسطه حرکت 25 بهمن زنده بودن جنبش اثبات شده حرکتهای اینطوری که فقط با همراهی قشر آگاه جامعه صورت بگیره هزینه زیاد و نتیجه نامطمئن داره .به نظر من کمی صبر کردن و منتظر موقع مناسب بودن و سعی در جذب اقشار دیگه نتیجه بهتری داشته باشه.شاید این بیانیه ها هم به این دلیل از سوی شورا صادر می شه ولی بهتره شورا دلیل اینگونه بر خوردش رو برای جنبش مشخص کنه تا همه رو از سردر گمی و شاید نا امیدی بیرون بیاره.
فقط از عربها خجالت بکشیم هممون
واقعا خجالت آوره
انقلاب کردنو ما به عربها یاد دادیم حالا خودمون ……
امیدوارم حتی اگه از آسمان تهران سنگ بباره باز هم همه با هم برای مقابله با دیکتاتوری و لبیک گفتن
به حسین زمانه خودمون به شعارهای انقلابی ادامه بدیم.
به امید پیروزی ملت ایران.
تو این شرایط که راستی ها بینششون تفرقه بیشتر می شه راهپیمایی آیا باعث اتحادشون علیه دشمن مشترک نمیشه؟
سلام همه باهم بیایم ونشون بدیم که هنوز با میر حسین هستیم
ما میاییم حتمآ.
ما میاییم حتمآ.
موافقم
همدل و همراه در 11 اردیبهشت برای همدردی با کارگران عزیزمون حضور خواهیم داشت.اندکی صبر سحر خیلی نزدیک است…
سرکارید نیاید…………..
مي اييم ولي اطلا عيه ها ضعيف است دير و بدون زمينه سازي وبدن محل وساعت .چرا اميد راه سبز اين جور اطلا عيه مي دهد .خواهش داريم
توضيح دهيد
har ky niad valy engar sina hanuz vasatun tajrobe nashode biaid bi joraata :))
همه ی روزهای سال= مبارزه با خس و خاشاک هاهاهاهااا