فراخوان جمعی از کنشگران سبز: با تاسی از محمد مختاری ها، دستبند سبزمان را میبندیم و دیگر باز نخواهیم کرد
چکیده :دید و بازدید ها ی عید نوروز و روزهای آینده در مدرسه و دانشگاه و اداره و شرکت همه فرصتی است که نماد سبزمان را به رخ بکشیم. با یک لبخند و نشان دادن علامت “پیروزی” به خودمان و دوستانمان یادآور شویم که بیشماریم و نیزه چکمه پوشان حکومت و قدرت پوشالی شان حداکثر می تواند در کف خیابانها به مبارزه با جنبش سبز بپردازد وگرنه در عمق جامعه و خانواده ها، این جنبش سبز است که ریشه هایش در حال گسترده شدن است....
جمعی از کنشگران سبز، در فراخوانی از مردم سبز خواستهاند تا به مانند محمد مختاری، شهید 25 بهمن، دستبندهای سبزشان را به دست ببندند و دیگر باز نکنند.
متن این فراخوان که در صفحات متعددی در سایت فیس بوک منتشر شده، به شرح زیر است:
راهی که محمد مختاری به مبارزان سبز یادآوری کرد:
از آغاز جنبش سبز، کنش های مختلفی مورد ارزیابی فعالان و مبارزان سبز قرار گرفته است. از راهپیمایی های بزرگ و فراگیر خیابانی گرفته تا اعتراضات محله ای و پراکنده و از شعارهای شبانه گرفته تا کمپین های بزرگ برای زندانیان و خانواده های آنها هر کدام به نوبه خود موثر بوده اند و جنبش سبز را گامی به جلو هدایت کرده اند.
در کنار این روشها، می توان استفاده از نماد سبز را یکی از کم هزینه ترین و موثرترین کنش های موجود برشمرد که علاوه بر هویت بخشی، به خوبی کارکرد مبارزاتی را نیز به همراه داشته است. این کنش از آنجا اهمیت پیدا می کند که با بالا رفتن هزینه ها، امکان آزمودن روشهای قبلی سخت تر شده است و از طرف دیگر به علت بالا بودن هزینه ها افراد کمتری امکان همراهی و مشارکت خواهند داشت.
بدیهی است که در طیف کنش هایی که برای جنبش انتخاب می شوند باید به نحوی برنامه ریزی کرد که بتوان هواداران جنبش را در حداکثر ممکن همراه نمود. نماد سبز همه این وِیژگی ها را دارا می باشد. هم نماد هویتی است و هم وسیله روحیه بخشی در جنبش است و هم چندان هزینه بر نیست. نماد سبز به خوبی در طیف هواداران جنبش به رسمیت شناخته شده به نجوی که چه در ایام قبل از انتخابات ۸۸ و چه بعد از آن عامل روحیه بخش و وحدت بخش بین نیروهای جنبش بوده است.
رنگ سبز به عنوان فراگیرترین نماد و ابزار مبارزه، همچنان ظرفیت بهره برداری برای نیروهای جنبش را دارا می باشد. سیرتکاملی نماد سبز و تبدیل آن از یک ابزار انتخاباتی به یک وسیله مبارزاتی نشان می دهد که این امرتنها با حضور و حمایت مردم محقق شده است آنچنان که موسوی در بیانیه شماره ۵ خود می گوید: ” حرکت خودجوش مردم رنگ سبز را به عنوان نماد خویش برگزید. اینجانب اعتراف میکنم که در این امر پیرو آنان بودم.”
وقتی که تجمعات ومراسم های مختلف جنبش سبز را مورد بررسی قرار می دهیم، نفوذ و مقبولیت نماد سبز در طیف نیروهای مختلف جنبش بیشتر نمایان می شود. به عنوان شاهدی قوی بر این ادعا، شهدای سبز را می توان مثال آورد که هر یک به نوعی خود را با نمادهای سبز همراه کرده بودند.
پدر محمد مختاری در باره فرزند شهیدش می گوید: ” محمد مثل جوان های دیگر بود، فکرش آزاد بود. در این جریاناتی که پیش آمده و دو دستگی هایی که شده بود محمد طرفدار سبزها بود. یکسال و نیم بیشتر بود که طرفدار سبزها بود و دستبند سبزی به دستش بسته بود. دستبندی که هیچ وقت از دستش باز نمیکرد. اما روز ۲۵ بهمن این دستبند را باز کرد و به دستگیره در بست و رفت. الان هم این دستبند به دستگیره در است. محمد تمام این یک سال و نیم – دو سال اصلا مچ بند سبزش را از دست باز نمیکرد. به او می گفتم مراقب باش مشکلی پیش نیاید می گفت در امتحان هم آستین ام را بالا میزنم که خوب مچ بند سبزم را ببینند….. الان عکسش روی مانیتور کامپیوتر، روبروی من است دستانش را باز کرده، حالتی که میخواهد کسی را بغل کند دست چپش هم سبز بسته…..”
باری به هر جهت، روزهای پیش روی جنبش، روزهای سختی است. باز کردن افق های جدید درایت و همراهی بیشتر و موثرتر همراهان سبز را می طلبد. خستگی روزهایی که گذشت و فشار سرکوب اگر به درستی مدیریت نشود تبعات خوبی به همراه نخواهد داشت. باید مشعل امید را فروزان نگه داشت و راهی جست تا تلاش حکومت برای تزریق یاس و ترس به دورن جنبش را با شکست مواجه نمود. در این شرایط چه ابزاری مستحکم تر از نماد روشن و مقبول جنبش؟
امروز با تاسی به محمد مختاری ها، دستبند سبزمان را می بندیم و دیگر باز نخواهیم کرد. چه در خارج از کشور، چه در داخل کشور، چه در تهران و چه در شهرستان ها می توان این نماد فراگیر را فراگیرتر کرد. دید و بازدید ها ی عید نوروز و روزهای آینده در مدرسه و دانشگاه و اداره و شرکت همه فرصتی است که نماد سبزمان را به رخ بکشیم. با یک لبخند و نشان دادن علامت “پیروزی” به خودمان و دوستانمان یادآور شویم که بیشماریم و نیزه چکمه پوشان حکومت و قدرت پوشالی شان حداکثر می تواند در کف خیابانها به مبارزه با جنبش سبز بپردازد وگرنه در عمق جامعه و خانواده ها، این جنبش سبز است که ریشه هایش در حال گسترده شدن است.
در شرایط موجود خطرناکترین و مهلک ترین سم موجود، انزوای جنبش و خزیدن نیروها به گوشه تنگ خانه هایشان و یا برعکس، افتادن در دام خشونت است. بدیهی است که موثرترین راه برای مقابله با این انزوای تحمیلی، گسترش حیات سبز و نمادهایش می باشد.
این مطلب زیبا رو از یه وبلاگ پیدا کردم، بخونید:
او همیشه منتظر است. اگر یک لحظه می مردم، شاید او را ایستاده به گورش می دیدم. او همچنان به گورش ایستاده است و چشم هایش را هنوز نبسته. او همیشه منتظر است . منتظر تا راه نیمه رفته اش تمام شود. دردش از نقشه های نیمه تمامی است که برای آزادی در سر داشت. دردش از این است که اگر بود، امروز او هم با ما بود. اگر قبل از اینکه او را در گور بخوابانند سینه اش را می دریدند هزار فریاد نگفته، هزار شعر نگفته، هزار درد نهفته پیدا می کردند. او برای آزادی هزاران آرزو داشت. هزار تا نقشه در سر داشت. اما آن گلوله، بی مقدمه وسط تمام آرزوهایش پرید و تمام شعرهایش را نگفته گذاشت. اما او … همیشه منتظر است. او هنوز به گورش ایستاده. امروز، دستت را به من بده تا دست او شویم، پا به پایم بیا تا پای او شویم. با من هم صدا شو تا گلوی او شویم. ای یار سبز من، یک دل باش تا قلب او باشیم و او را دوباره تکرار کنیم. و آرزوهای نیمه تمامش را تحقق بخشیم. امروز به به سویش می رویم تا کنار گورش، کنار او همه بایستیم و او بار دیگر خود را در جمع یارانش ببیند و افسوس آن را نخورد که اگر زنده بود او هم در جمع ما بود. به سویش می رویم تا فکر نکند که برای احقاق آرزوهایش دستش از دنیا کوتاه شده. دست و سر و پا و دل خود را به او می دهیم تا او فریاد نیمه تمامش را آزادنه بزند و آسوده بخوابد. به سویش می رویم تا مطمئن باشد که ما پیروزیم. به او خواهیم گفت که روز آزادی شکوهمندانه به سوی او باز خواهیم گشت و رایش را باز پس گرفته و ضمیه ی گورش خواهیم کرد تا به سوی خدا ببرد و بگوید این است کارنامه ی اعمال من. ای شهید تو زنده ای، هر بار که خون تو در رگ های یکی از ما به جوش می آید بدان که تو ایستاده ای و سهم تو در آزادی ما بیش از پیش می شود.
یارسبز
http://khizesh2009.blogspot.com/2011/03/blog-post_17.html
روحش شاد
ba salam
behtar nist tarafdaran jonbesh sabz yek tazahorat ham be poshtibani mardom Bahrain enjam bedim ona ham Azadi mikhan.
درمحیط طوفانزا ماهرانه درجنگ است ناخدای استبداد باخدای آزادی،باخدای آزادی،باخدای آزادی. ازقلت عدد نهراسیم!محتوی اعداد مهمند. مبارزه آگاهی بخش ومسالمت آمیزضامن بقاء مجاهدت تمام وارثین وأصحاب صالحین ازآدم ع تاقیامت.روحت شاد .راهت پررهرو باد ای شهید.
خوش به حالت محمد
سنك زيرين باشيدوصبور-خداباماست
روحت شاد محمد جان خیلی مردی
مطمئن باش عزیزم که خون پاکت گریبان همه ی این کفتاران را خواهد گرفت
و آنان را به روزگاری سیاه خواهد کشاند
روحت شاد و یادت همیشه با ماست
درود به همه شهداي سبز
…كه تا آخرين نفس راهت را ادامه خواهيم داد اي شهيد
محمد جان راهت ادامه دارد
ما پایمان را جای پای تو میگذاریم و راهت را ادامه خواهیم داد محمد جان
خوش به حالت محمد —دعا كن برامون خوشحال ميشم ببينمت—سبز باشيد
ای آزادگان وطنم
راهتان را ادامه می دهیم
روحش شاد
امید به آینده رساترین اعتراض ماست (میرحسین موسوی)
میبندمو دیگر باز نمیکنم
یا حسین میر حسین
میبندمو دیگر باز نمیکنم
یا حسین میرحسین
بخشی از سخنان میر حسین در اسفند ماه 88:
سبز بودن به لباس و نماد نیست؛ به رفتار و اخلاق است. اگر این اصل مهم مورد توجه قرار گیرد و اعضای جنبش یکدیگر را به رعایت آن توصیه کنند، قطعا از آسیبهایی که ممکن است عدهای در لباس جنبش سبز انجام دهند، جلوگیری خواهند کرد.