سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic
  • صفحه اصلی
  • » دعوت به گفت‌وگوی ملی و بازگشت به قانون...
» گزارشی از مجمع عمومی انجمن اسلامی دانشگاه تهران و علوم پزشکی

دعوت به گفت‌وگوی ملی و بازگشت به قانون

چکیده :سخنرانان شصت و هشتمین مجمع عمومی سالیانه انجمن اسلامی دانشگاه تهران که با شعار "ایمان، آگاهی و امید" با حضور جمعی از اساتید دانشگاه تهران برگزار شد، سرمایه‌ی اصلی کشور را امید و اعتماد مردم خواندند و بر ضرورت بازگشت به قانون و باز شدن باب گفت‌وگوهای ملی تاکید...


مجمع عمومی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران و علوم پزشکی تهران به مناسبت شصت و هشتمین سالگرد تاسیس این تشکل در تالار فردوسی دانشکده ادبیات دانشگاه تهران با شعار “ایمان، آگاهی و امید” برگزار شد و محمدرضا ظفرقندی، صادق خرازی و جمشید انصاری در آن به سخنرانی پرداختند.

در این مراسم که جمعی از اساتید دانشگاه تهران حضور داشتند و از برخی از اعضای سابق انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران و علوم پزشکی تهران نیز تقدیر شد، سخنرانان سرمایه‌ی اصلی کشور را امید و اعتماد مردم خواندند و بر ضرورت بازگشت به قانون و باز شدن باب گفت‌وگوهای ملی تاکید کردند.

باید باب گفت‌وگوهای ملی باز شود

به گزارش ایسنا، جمشید انصاری، عضو فراکسیون اقلیت مجلس، در این مراسم گفت: جنبش دانشجویی به عنوان پیشتاز جنبش اجتماعی مردم ایران همیشه مطرح بوده است.

وی با اشاره به این‌که «جنبش دانشجویی از دهه ۳۰ حضور فعال‌تری پیدا کرده است» تصریح کرد: جنبش دانشجویی روح بهاری جنبش مردمی ایران است که موجب نشاط و طراوت جنبش مردمی بوده و خواسته‌های مردم را بر اساس تحلیل خود با نگاهی خردمندانه و نشاط و شادابی مطرح کرده است.

این نماینده با اشاره به این‌که «هرگاه جنبش مردمی دچار افول بوده و یا به هر دلیل از مطالبات خود منصرف شده است، جنبش دانشجویی بر اساس رویکرد منضبط، فعال، نشاط را به بدنه جنبش اجتماعی مردم برگردانده است» گفت: در دوره‌های مختلف جنبش دانشجویی متناسب با شرایط جامعه، رویکردهای متفاوت داشته است.

وی با بیان این‌که «امروز وظیفه جنبش دانشجویی و مجمع عمومی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران و علوم پزشکی تهران تحلیل دقیق از وضعیت اجتماع و تعیین راهبرد است» تصریح کرد: اگر جنبش دانشجویی به سمت اتخاذ راهبرد مناسب و کارآمد سوق یابد، آن‌چه به عنوان کشف راهبرد دستاورد آن است می‌تواند برای جامعه و مردم بسیار راهگشا باشد.

این نماینده مجلس ادامه داد: به عنوان افرادی که کار سیاسی خود را در جنبش دانشجویی شروع کرده‌ایم و امروز در بسترهای دیگر حضور داریم این طور نیست که صلاحیت داشته باشیم برای جنبش دانشجویی خط و مشی و تعیین و تکلیف کنیم بلکه تنها می‌توانیم تجربیات و تحلیل‌های خود را به جنبش دانشجویی منتقل کنیم تا آن‌ها بر اساس جمع‌بندی‌های خود، راهبرد مناسب را مشخص کنند.

وی با تاکید بر این‌که «باید باب گفت‌وگوهای ملی باز شود» اظهار کرد: این تصور که یک طرف، طرف دیگر را به طور کامل نفی کند، حداقل با نرم‌های اصلاح‌گری در دوره کنونی سازگاری ندارد، به این دلیل که ما می‌خواهیم کشورمان را با هم بسازیم.

وی با ابراز امیدواری از این‌که «نسل آینده روزگاری بهتر از این روزگار را تجربه کند» خطاب به دانشجویان گفت: امیدواریم شما را در عرصه‌های مدیریتی آینده ببینیم و آن‌چه را که نتوانستیم به دلیل کم‌تجربیگی در اداره کشور و یا به دلیل ضعفی که به ما برمی‌گشت، پیاده کنیم شما بتوانید در مدت زمان کوتاه‌تری چنان انجام دهید که ما نیز به دستاوردهای شما افتخار کنیم.

حل مشکلات با ایمان، آگاهی و امید

دکتر محمدرضا ظفرقندی نیز در این مراسم گفت: اعتماد بین ملت و حکومت سرمایه اجتماعی یک مملکت است.

استاد دانشگاه دانشکده علوم پزشکی تهران تاکید کرد: بزرگترین سرمایه یک کشور نفت و معادن آن نیست، بلکه اعتماد متقابل است که با عدالت و صداقت حاصل می‌شود.

وی با اشاره به این‌که «پس از ۳۵ سال از زمان ورود خود به دانشگاه، هنوز خود را عضو انجمن اسلامی حس می‌کنم» اظهار کرد: ایمان، آگاهی و امید حرف‌هایی است که این روزها مشکلات را حل می‌کند و باید به آن‌ها عمل کرد.

وی هم‌چنین با بیان این‌که «انجمن اسلامی یک زنجیره متصل است که با استقامت و ایثار به امروز رسیده است» تصریح کرد: اگر به عقب نگاه کنیم شاهدیم که با فداکاری‌های زیادی مسیر طی شده است و انجمن تا به امروز پا برجاست و از ارکان تصمیم‌سازی در مملکت به حساب می‌آید.

این استاد دانشگاه همچنین تصریح کرد: انجمن اسلامی دانشجویان ریشه‌ عمیق در گذشته دارد و به آینده وصل است، پس ممکن است فراز و نشیب داشته باشد، اما هیچ‌گاه از فعالیت باز نیستاده است.

وی با گرامیداشت سالگرد تولد مرحوم آیت‌الله طالقانی نیز اظهار کرد: طالقانی نشانه و پرچمی برای انجمن‌های اسلامی قبل از انقلاب و برای مبارزه با ظلم و ستم‌شاهی و رسیدن به اهداف عالی بود که از هیچ هزینه‌ای فروگذار نمی‌کرد پس اگر زندگی طالقانی بررسی شود، می‌توان از آن به الگویی برای استقامت و دلسوزی و ارتباط درست با جوانان و دانشجویان رسید.

وی با بیان این‌که «سابقه انجمن دانشجویان دانشگاه تهران و علوم پزشکی تهران در شرایط مختلف یک راهنما برای ارزیابی و تحلیل صحیح از شرایط و در نتیجه آن عملکرد صحیح است» خاطرنشان کرد: آن‌چه تاریخ نشان می‌دهد این است که همیشه انجمن در مقابل ظلم‌ها ایستاده و یک عنصر جریان‌ساز بوده که هیچ‌گاه بی‌تفاوت نبوده است.

این استاد دانشکده علوم پزشکی دانشگاه تهران در ادامه به بیان خاطره‌ای از قبل از انقلاب پرداخت و گفت: در زمان قبل از پیروزی انقلاب با وجود شرایط سخت و در اوج سرکوب‌ها، انجمن به مبارزه خود ادامه داد.

وی به پیشرفت ایدئولوژی مارکسیسم در جامعه قبل از انقلاب اشاره کرد و افزود: فعالیت‌های مارکسیسم به سرعت در دانشگاه سرایت می‌کرد و باعث ریزش نیروهای اسلامی می‌شد که همه این‌ها به دلیل فقر ایدئولوژی بود که این فقر به نظر من هنوز آن‌طور که باید برطرف نشده است.

وی در ادامه به جلسه‌ای که با موضوع بررسی علت جذب جوانان به دو مکتب مارکسیسم و لیبرال دموکراسی در قبل از پیروزی انقلاب با حضور شهید مطهری، فخرالدین حجازی، شریعتی اشاره کرد و گفت: شریعتی در آن جلسه گفت باید علت جذب جوانان به مارکسیسم را بررسی کرد که علت آن داعیه‌دار بودن مارکسیسم در زمینه عدالت است، چون جوانان طالب عدالت هستند و از طرف دیگر مکتب غرب که لیبرال دموکراسی است، داعیه‌دار آزادی می‌باشد پس ما باید اسلامی را تشویق کنیم که در آن هم عدالت باشد و هم آزادی که اگر چنین شود دیگر دلیلی ندارد جوانان به این دو مکتب گرایش پیدا کنند.

ظفرقندی ادامه داد: اگر اسلام می‌خواهد جاذب باشد و بتواند در دانشگاه و در جوانان جاذبه ایجاد کند، باید عدالت و آزادی داشته باشد که منظور از عدالت، عدالت علوی است که در آن حضرت علی(ع) می‌گوید اگر یک خلخال از پای زنی بکشند، باید مطلع شویم و انسان باید از درد آن دق کند.

وی با بیان این‌که «عدالت علوی این بود که هیچ کس فراتر از قانون نباشد» تصریح کرد: انجمن‌های اسلامی با انگیزه برپایی عدالت که در آن حقوق هر فرد به او داده شود، وارد صحنه شدند و هزینه‌ها دادند. همان عدالتی که حقوق همه شهروندان بدون دسته‌بندی در آن محترم است.

وی افزود:‌ بعضی فکر می‌کنند نوع ساختار یک حکومت مشکل اصلی است، در حالی که نکته قابل توجه این است که همه باید مقابل قانون پاسخگو باشند و پاسخگو بودن در مقابل قانون و یکسان بودن و آزادی بیان داشتن است که مساله تعیین کننده است.

این استاد دانشگاه با بیان این‌که «اوج سرمایه اجتماعی را در اعتماد مردم به امام شاهد بودیم» تصریح کرد: شهدا با فرمان امام و با عشقی که به امام داشتند جان خود را کف دست گرفته و به جنگ می‌رفتند.

وی با بیان این‌که «اگر نتوانیم عدالت را اجرا کنیم، مجبور می‌شویم دروغ بگوییم و نمی‌توانیم صداقت داشته باشیم» تصریح کرد: امام(ره) همیشه تاکید داشتند کاری را انجام دهید که بتوانید به مردم بگویید.

وی تاکید کرد: سوختن اعتمادی که باید در جامعه وجود داشته باشد، ضررهای جبران‌ناپذیری می‌زند.

امام موسی صدر جهانی می‌اندیشید

صادق خرازی، سفیر سابق ایران در فرانسه، نیز در این مراسم گفت: نیاز به این داریم که هم به لحاظ سیاسی و ملی و هم به لحاظ بین‌المللی بر پرونده‌ پر ابهام و ایهام امام موسی صدر تجدید نظر جدی داشته باشیم.

خرازی، انجمن اسلامی را یک نهاد مدنی تاثیرگذار در توسعه و تولید فکری و باروری سیاسی و فرهنگی و همچنین عاملی در جهت حیات دانشگاه تهران و دیگر دانشگاه‌های ایران دانست.

وی در ادامه شخصیت امام موسی صدر را مورد توجه قرار داد و ضمن این‌که این شخصیت را مصلح عظیم‌الشان اجتماعی، نابغه دوران، فقیه فیلسوف و انسان برجسته و تاثیرگذار خواند خاطرنشان کرد: ‌بیش از سی و اندی سال است که امت اسلامی به ویژه شیعیان در فقدان این انسان برجسته و تاثیرگذار در محجوری و مشتاقی به سر می‌برند.

وی محیط تحصیل و تدریس امام موسی صدر واقعیت لبنان و مشی امام موسی صدر در این کشور و مناسبات امام موسی صدر با انقلاب اسلامی ایران و امام راحل همچنین ارزیابی عملکرد آن‌چه که باید در بحث زندگی امام موسی صدر مورد توجه قرار بگیرد را ۴ محور عمده در زندگی این شخصیت عنوان و اظهار کرد: یکی از زیبایی‌ها و تجلی واقعی حیات امامت در فرهنگ شیعه فلسفه و فرهنگ انتظار است و فرهنگ انتظار است که به نوعی در مورد امام موسی صدر شکل گرفته است.

این کارشناس مسائل سیاست خارجی تصریح کرد: در فقه اسلامی و حقوق اسلام احکام و قواعد بسیار مهمی راجع به حیات و وفات یک شخص و انسان وجود دارد. و با توجه به این‌که هنوز نمی‌توانیم به طور قاطع درباره حیات و ممات این شخصیت بزرگ اظهار نظر کنیم، حقوقدانان قاعده را به حیات می‌گذارند؛ بنابراین حیات امام موسی صدر باید مورد توجه دست‌اندرکاران ایران و لبنان واقع شود.

وی محیط رشد و وجود علمای برجسته در این محیط را در شکل‌گیری شخصیت امام موسی صدر حائز اهمیت دانست و گفت: وقتی در آن زمان و در محیط بسته‌ حوزه‌ علمیه‌ قم یک روحانی بتواند وارد دانشگاه شود، مشخص است که چنین شخصی دارای یک فکر بلند با بلند پروازی دور اندیشی و آینده نگری نسبت به محیطی است که در آن فکر می‌کند.

وی با بیان این‌که «تاثیرات امام موسی صدر توانسته در قلمرو توجه جدی شیعیان لبنان و ایران مهم قلمداد شود» اظهار کرد: امام موسی صدر در جامعه‌ای که بیش از ۱۷ طایفه زندگی می‌کند، تاثیر به سزایی داشته و توانسته بحث گفتمان را مورد توجه قرار داده و پیوند طوایف را شکل دهد. این در حالی است که شیعه لبنان نزدیک به ۱۳ قرن است که منکوب بوده و موقعیت جدی نداشته‌اند، اما امام موسی صدر توانست حیات و هویت را به این جامعه باز گرداند.

خرازی همچنین اظهار کرد: رویکرد امام موسی صدر یک رویکرد سیاسی و اجتماعی و باعث به وجود آمدن پدیده‌ جنبش امل و مجلس اعلای شیعیه‌ لبنان بود و امام موسی صدر به هیچ وجه حاضر نبودند که به جنبش‌های چپ و حرکت‌های بسیار ایدئولوژیکی که فریب عرفات را خورده بودند، باج دهند، به همین دلیل برخی مثل عرفات و قذافی کینه‌ سنگینی از ایشان به دل می‌گیرند.

وی با بیان این‌که «امام موسی صدر را باید از پندار تا واقعیت مورد ارزیابی قرار داد» گفت: باید دید که چه کسانی از غیبت امام موسی صدر خوشحال و چه کسانی از این غیبت ناراحت هستند.

وی خاطرنشان کرد: جریانی که باعث شد موضوع امام موسی صدر در ایران جدی نباشد به درگیری‌هایی که دراردوگاه‌های فلسطینی درلبنان انجام شد بر می‌گردد. زمانی که کشورهای عربی با حرکت امام موسی صدر سر ناسازگاری داشتند. بعد از انقلاب نیز شاهد رفتارهای متناقضی بودیم و متاسفانه سفرای لیبی و فلسطین در ایران به دلیل روحیات مصادره موقعیت انقلاب و نگاهی که مردم ایران به موضوع فلسطین داشتند، توانستند در جنبش‌های چپ ایران تاثیرات جدی بگذارند، چنانچه جنبش‌های چپ فلسطین ارتباطات نزدیکی با مجاهدین خلق و توده‌ای‌ها برقرار کردند.

سفیر سابق ایران در فرانسه گفت: امروز به عنوان یک ایرانی، شیعه و مسلمان به این نیاز داریم که از واقعیت‌های تاریخ انقلاب خود پرده برداری کنیم و هم به صورت جدی موضوع امام موسی صدر را مورد توجه قرار دهیم در واقع نیاز به این داریم که هم به لحاظ سیاسی ، ملی و بین المللی در پرونده‌ پر از ابهام و ایهام امام موسی صدر تجدید نظر جدی داشته باشیم.

وی تصریح کرد: این پرونده ابعاد مختلف اطلاعاتی سیاسی و بین‌المللی دارد؛ بنابراین این ضرورت احساس می‌شود که دست‌اندرکاران و مسوولان سیاسی حقوق و امنیتی در کشورهای ایران و لبنان به این موضوع به صورت جدی بنگرند و بدانند که امام موسی صدر شخصیتی متعلق به بشریت و همه آحاد جوامع اسلامی است و می‌تواند تاثیرها و تاثرهای خود را به دلیل پشتوانه‌ قوی و مستحکم فکری بگذارد.

وی در ادامه امید را مهمترین عنصر زندگی هر انسان و جامعه خواند و گفت: امید ما به حیات امام موسی صدر نشان از این است که به زندگی و هویت خود اعتقاد داریم و معتقدیم با در نظر گرفتن این شخصیت‌های بزرگ زندگی کنیم.

خرازی تاکید کرد: امام موسی صدر تنها متعلق به ایران و لبنان نیست، بلکه متعلق به جهان است چون جهانی می‌اندیشید.

۷ دیدگاه

  • At 2011.03.07 19:26, یک جوان بیکار said:

    گفتگوی ملی با کی؟ حتما حسین شریعتمداری! دیگه

    []
    • At 2011.03.07 20:20, ناشناس said:

      بد نیست اشاره ای به اسم برنامه هم شود
      اسم برنامه “میراث استقامت” بود
      درود بر انجمن اسلامی دانشگاه تهران

      []
      • At 2011.03.07 20:24, هیچ کس said:

        این چه تیتری است دیگر، بازگشت به گفتگوی ملی. کدام گفتگوی ملی، مقصودتان گفتگو با کودتاچیان است یا با اقتدارگرایان؟ سایت عزیز کلمه، در مصر این مبارک بود که باید خواهان گفتگو با مردم می شد نه مردم خواهان گفتگو با مبارک؛ که تن دادن مردم به گفتگو به معنای کوتاه آمدن آنان است، در حالی که باید حکومت کوتاه بیاید. این حکومت است که باید دست از کشتار و شکنجه و تجاوز و بازداشت بردارد. موسوی و کروبی را گرفته اند، آنگاه شما از گفتگو دم می زنید. بازگشت به کدام قانون؟ به قانونی که همه چیزیش به نفع اقتدارگریان است. مگر با همین قانون نیست که به این روز افتاده ایم. چرا می ترسیم. چرا می ترسیم یک روز بدون قانون زندگی کنیم. قانون را انسان خلق و وضع کرده است و نه برعکس. ما اسیر دست قانون نیستیم. یادتان باشد که این کلام خداوند است که همواره حق با مظلومان است نه با ظالمان. خدواند یاور مظلومان است، شما می خواهید یاور ظالم باشید. با او گفتگو کنید و به او مشروعیت ببخشید. به ظالمی که شهید می دزدد، به شهید تهمت جاسوسی می زند. چرا هیچ کس نمی خواهد با اسانلو، با تاج زاده،با میردامادی گفتگو کند و از رنج های آنان بپرسد. چرا هیچ کس نمی خواهد با نوری زاد گفتگو کند که با صرب و شتم بازجویان تا پای ضربۀ مغزی پیش رفته است. چرا هیچ کس نمی خواهد با موسوی و کروبی گفتگو کند که عمر و جانشان را برای این کشور استبدادزده گذاشتند و اکنون در سن پیری باید زندان دیگر و مخوف تری را تجربه کنند. ما با این حکومت جور و فساد گفتگو نمی کنیم. ما با این حکومت کنار نمی آییم. ما با ظالم می ستیزیم. می میریم اما سازش نمی کنیم. موسوی و کروبی و تمام زندانیان سیاسی چشم انتظار مایند.

        []
        • At 2011.03.07 21:07, ناشناس said:

          کاش خود کلمه یه خبرنگار داشت تا حرف های دیگه ای که این ۳ سخنران زدن و ایسنا مجبور بوده سانسور بکنه اون ها رو و توی این گزارش نبود، اون خبرنگار بنویسه

          []
          • At 2011.03.08 01:24, ناشناس said:

            کدام ملی اینها که ملی گرایی را کفر می داند. ازهمه اینها گذشته فکر نمی کنید بسیار دیرشده است؟ آشتی پس از اینهمه قتل و جنایت؟

            []
            • At 2011.03.08 08:39, چشم انتظار امام موسی صدر said:

              آقای صادق خرازی خیلی خیلی ممنون که دوباره نام امام موسی صدر رو بردید.واقعا جامعه ما نسبت به شخصیت و تفکر ویژه و بی نظیر ایشون کم اطلاعه.

              []
              • At 2011.03.09 05:31, یک رزمنده سبز said:

                {وی با تاکید بر این‌که «باید باب گفت‌وگوهای ملی باز شود» اظهار کرد: این تصور که یک طرف، طرف دیگر را به طور کامل نفی کند، حداقل با نرم‌های (عرف) اصلاح‌گری در دوره کنونی سازگاری ندارد، به این دلیل که ما می‌خواهیم کشورمان را با هم بسازیم.}
                آقای جمشید انصاری، یاران کلمه!
                این سخن خردمندانه ترین حرفی بود که می شد زد. تا آنجا که می دانم سبزها به هیچ کس کینه ندارند و اگر حکومت سر عقل بیاید و خواسته های حداقلی ما را که در بیانیه های موسوی _به ویژه بیانه هفدهم_ آمده است، برآورده سازد؛ دستکم به برخی راهبردهای خود بدرود خواهیم گفت و به سود مردم از ستمهایی که به شخص خود و خانواده و نزدیکانمان شده است درخواهیم گذشت. کسی چه می داند شاید خامنه ای را ستایش هم بکنیم.
                «گره ای را که با دست باز بشود، با دندان باز نمی کنیم»

                []