خانواده‌های زندانیان سیاسی: در دستگاه قضای اسلامی، مطالبه‌ی حقوق اولیه هم بی‌پاسخ مانده است

چکیده :پی گیری های قانونی ما نیز برای احقاق حقوقمان که در درجه اول آزادی بدون قید و شرط عزیزان مظلوم و بی گناهمان است، در دستگاه قضای اسلامی بدون پاسخ مانده است. لکن مطالبه حقوق حداقلی که زندانیان عادی نیز از آن برخوردارند نیز هم چنان جوابی جز سکوت و بی اعتنایی یا پرخاش و بداخلاقی نیافته است!...

جمعی از خانواده های زندانیان سیاسی در نامه ای خطاب به آیت الله صادق لاریجانی رئیس قوه قضائیه، از بی توجهی مسئولان و شخص ایشان نسبت به فشارها و محرومیت ها از حقوق اولیه و قانونی و شرعی وارد شده بر خانواده های زندانیان سیاسی و عزیزان دربندشان سخن گفتند.

به گزارش تحول سبز، در بخشی از این نامه سرگشاده آمده است :برآنیم که با توسل به مولود ۱۷ ربیع و اهل بیت طیبین و طاهرینش و با توکل به خدای مظلومان برای گرفتن پاسخ مقابل دفتر قوه قضائیه گردهم آئیم باشد که این بار صدای ما مادران رنج کشیده و همسران دردمند و فرزندان هجران پدر دیده بهتر شنیده شود و دل ها نرم شود. و شاید به یاد آورند که بند و حصر مخالفان که توسط مسئولین کشور ما برای دیگران تقبیح می شود و فشار بر زندانی سیاسی و خانواده اش در هیچ حکومتی پسندیده مردم و برازنده حاکمان نبوده و نخواهد بود

متن کامل این نامه به شرح زیر است:

بسم الله الرحمن الرحیم

جناب آقای صادق لاریجانی
رئیس محترم قوه قضائیه

با سلام و احترام

ما جمعی از خانواده های زندانیان سیاسی پس از انتخابات که متأسفانه طی مدت بیش از شش ماه خود و عزیزان دربندمان متحمل انواع بی عدالتی ها، فشارها و محرومیت ها از حقوق اولیه و قانونی و شرعی مان شده ایم، تاکنون چندین بار درخواست ملاقات با حضرتعالی و اخوی محترم، رئیس قوه مقننه را داشته ایم که متأسفانه با بی توجهی روبرو شده است.

پی گیری های قانونی ما نیز برای احقاق حقوقمان که در درجه اول آزادی بدون قید و شرط عزیزان مظلوم و بی گناهمان است، در دستگاه قضای اسلامی بدون پاسخ مانده است. لکن مطالبه حقوق حداقلی که زندانیان عادی نیز از آن برخوردارند شامل مرخصی، ملاقات حضوری، تماس تلفنی روزانه و دسترسی به اطلاعات آزاد و سایر موارد مورد نیاز زندانیان سیاسی، که عمدتاً از فعالان سیاسی و اجتماعی و فرهنگی و از مدیران خدوم، اساتید دانشگاه، فرهنگیان، اصحاب مطبوعات و دانشجو هستند، هم چنان جوابی جز سکوت و بی اعتنایی یا پرخاش و بداخلاقی نیافته است! ممنوع الملاقات شدن تعدادی از عزیزان نیز بار و فشار مضاعفی بر زندانی و خانواده اش تحمیل کرده که غیرقابل وصف است.

همان گونه که در نامه مورخ ۲۱ بهمن ماه محضر مبارک مراجع عالیقدر تشیع اعلام کردیم، در شرایطی که پس از دیدارها، مکاتبات و ارسال پیام های پیاپی خدمت بزرگان دینی، سیاسی و فرهنگی در ارتباط با ظلم وارده به خود و عزیزانمان اطلاع رسانی کامل انجام داده و اتمام حجت کرده ایم و اینک که علی الظاهر با کوتاه بودن دست آزادگان سرافرازمان و محبوس و محصور بودن آنان، این ماییم که به حکم آئین محمدی (ص) وظیفه داریم که صدای مظلومیتشان را به گوش مردم برسانیم، برآنیم که با توسل به مولود ۱۷ ربیع و اهل بیت طیبین و طاهرینش و با توکل به خدای مظلومان برای گرفتن پاسخ مقابل دفتر قوه قضائیه گردهم آئیم باشد که این بار صدای ما مادران رنج کشیده و همسران دردمند و فرزندان هجران پدر دیده بهتر شنیده شود و دل ها نرم شود. و شاید به یاد آورند که بند و حصر مخالفان که توسط مسئولین کشور ما برای دیگران تقبیح می شود و فشار بر زندانی سیاسی و خانواده اش در هیچ حکومتی پسندیده مردم و برازنده حاکمان نبوده و نخواهد بود.

ما ایمان واثق داریم که در ماه رسول سلم و سلام می توانیم و باید رحمت الهی را با التجاء به او، که بهترین پناهگاه است، بر خانه های بی نور و زندگی های بی شورمان جاری سازیم و با ذکر نام او قدم در راه صوابی می گذاریم که برایمان مقدر فرموده است.

والسلام علی من اتبع الهدی
جمعی از خانواده های زندانیان سیاسی
۷/۱۲/۱۳۸۹

رونوشت:
محضر مبارک مراجع تقلید
رئیس محترم مجلس شورای اسلامی
فراکسیون محترم اقلیت مجلس شورای اسلامی
رئیس محترم تشخیص مصلحت نظام