بیانیه انجمن اسلامی جامعه پزشکی: انحلال دانشگاه بدون توجه به نظر دانشگاهیان، تضییع هویت علمی دانشگاههاست

چکیده :این اقدام ناگهانی بدون در نظر گرفتن این اصل اساسی و بدون توجه به نظرات اعضاء هیأت علمی و دانشجویان و کارکنان این دانشگاه، موجب تخریب سنگ بنای استقلال دانشگاهها و تضییع هویت و شخصیت علمی صاحبان فرایند در دانشگاههاست. آنچه بیش از همه موجب نگرانی جدی همه دلسوزان صحنه علم و دانشگاههای کشور شده است نوع رفتار و روشی است که بر اساس آن تمام مدیران و صاحبان فرایند و مبانی قانونی از قبیل هیأت امنا دانشگاه و شورای گسترش و ....از صحنه تصمیم گیری حذف شده و به هیچ انگاشته شده و تصمیمی به این مهمی در جایی که کسی نمی داند و پشت درهای بسته اتخاذ شده...

کلمه: انجمن اسلامی جامعه پزشکی ایران در بیانیه‌ای، با اعتراض به اقدام دولت در انحلال دانشگاه علوم پزشکی ایران، این اقدام ناگهانی را که بدون توجه به نظرات اعضای هیأت علمی و دانشجویان و کارکنان این دانشگاه صورت گرفته، موجب تخریب سنگ بنای استقلال دانشگاهها و تضییع هویت و شخصیت علمی صاحبان فرایند در دانشگاهها دانست.

این تشکل اصلاح طلب، انحلال دانشگاه ایران را موجب نگرانی جدی همه دلسوزان صحنه علم و دانشگاههای کشور توصیف کرده و تصمیم دولت را رفتار و روشی توصیف کرده است که بر اساس آن تمام مدیران و صاحبان فرایند و مبانی قانونی از قبیل هیأت امنا دانشگاه و شورای گسترش و ….از صحنه تصمیم گیری حذف شده و به هیچ انگاشته شده است.

متن کامل این بیانیه به نقل از سایت نوروز به شرح زیر است:

بنام خدا

اعلام انحلال دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران و ادغام واحدهای این دانشگاه در دو دانشگاه دیگر مستقر در تهران نه تنها موجب اعتراض و مخالفت اعضاء هیأت علمی، دانشجویان وکارکنان آن دانشگاه شده است بلکه با توجه به نوع و شیوه این اقدام ناگهانی، موجب نگرانی و اعتراض سایر مجامع دانشگاهی و کارشناسی کشور و حتی نمایندگان محترم مجلس هم گردیده است.

استقلال دانشگاهها طبق ماده 49 قانون برنامه چهارم توسعه یکی از مهمترین دستاوردهای توسعه علمی کشور و یکی از شاخصهای پیشرفت هر کشور می باشد.

این اقدام ناگهانی بدون در نظر گرفتن این اصل اساسی و بدون توجه به نظرات اعضاء هیأت علمی و دانشجویان و کارکنان این دانشگاه، موجب تخریب سنگ بنای استقلال دانشگاهها و تضییع هویت و شخصیت علمی صاحبان فرایند در دانشگاههاست.

آنچه بیش از همه موجب نگرانی جدی همه دلسوزان صحنه علم و دانشگاههای کشور شده است نوع رفتار و روشی است که بر اساس آن تمام مدیران و صاحبان فرایند و مبانی قانونی از قبیل هیأت امنا دانشگاه و شورای گسترش و … از صحنه تصمیم گیری حذف شده و به هیچ انگاشته شده و تصمیمی به این مهمی در جایی که کسی نمی داند و پشت درهای بسته اتخاذ شده است.

ارزیابی کارشناسی و فنی اثرات کیفی این انحلال و ادغام مقوله جداگانه و مفصلی است که در این مجال و بطور اختصار بیان آن ممکن نیست و باید در فرصت دیگری به آن پرداخت. ولی آنچه روشن است این نکته است که اهداف ذکر شده از قبیل ارتقاء وضعیت علمی و دانشگاهی این دانشگاه و یا انتقال نیروی انسانی از تهران به شهرستانها و یا بهبود وضعیت بهداشتی و درمانی شهر تهران و…. بدون مشارکت فعال و حضور موثر صاحبان فرایند اعم از استادان، دانشجویان، پرستاران و کارکنان در تصمیم سازی ها به فعلیت و واقعیت نخواهد پیوست.

انجمن اسلامی جامعه پزشکی ایران
15/8/89