عضو کمیسیون انرژی مجلس: بنزین تولید داخل، استاندارد نیست، از نظر اقتصادی هم به صرفه نیست

سایت خبری تابناک در رابطه با طرح ضربتی خودکفایی بنزین با سیروس سازدار نماینده مردم مرند و عضو كمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی گفتگو کرده است.  بر اساس گزارش این سایت تولید بنزین  به منظور خودکفایی  تنظیم و تهیه شده  و  روزنه ای برای این است که کشور در سایه تهدید قرار نگیرد  اما به اذعان متخصصان این راهكار، موقتی بوده و سازمانهای مربوطه باید تلاش كنند تا با روشهای متدوال و مقرون به صرفه در بازه زمانی مشخصی كشور را از واردات بنزین خودكفا كنند. . اما درمیان برخی افراد كه این استراتژی را دایمی دانسته و بدون در نظر ضرورت برنامه ریزی بلند مدت موضع گیری می كنند.د

متن کامل این مصاحبه به نقل از سایت تابناک به شرح زیر است :

كشور ما توسط متخصصان داخلی در یك طرح ضربتی در زمینه تولید بنزین به خود كفایی رسید. این فرآیند را چگونه ارزیابی می كنید؟

در شرایط عادی این كار نباید انجام گیرد همانطور كه در گذشته نیز انجام نمی‌شد. اما وقتی دنیا كشور ما را در محاصره اقتصادی و سیاسی قرار داده است تولید بنزین می تواند تحت نظر متخصصین به طور موقت صورت گیرد اما برای بلند مدت باید برنامه‌ای برای افزایش ظرفیت تولید بنزین داشته باشیم. روند كنونی تنها برای كوتاه مدت می تواند توجیه داشته باشد اما از نظر اقتصادی مقرون به صرفه نیست. بنزین تولیدی كشور استاندارد نیست، حتی برای افزایش كیفیت آن 20میلیون لیتر بنزین وارداتی را با بنزین تولید داخل مخلوط می كردند.

این سوال مطرح است كه چرا می‌گویند بنزین را تحریم می‌كنیم ولی گازوئیل را تحریم نمی‌كنند؟

این برای تبلیغات روانی است، به این دلیل كه مردم به بنزین بیشتر از گازوئیل نیاز دارند و می‌خواهند جو روانی ایجاد كنند.

اما مشكل كار جای دیگری است، زمانی بحث واردات گوشت مطرح بود و می‌گفتند آیا این گوشت‌ها ذبح شرعی شده‌اند یا نه، اما نمی‌پرسیدند كه اصلا چرا گوشت وارد می‌كنیم. اصل را رها می‌كنند و به فرع می‌چسبند. باید پرسید اصلا چرا بنزین وارد می‌كنیم؟

باید پرسید چرا كشوری كه صد سال است نفت تولید می‌كند، نمی‌تواند بنزین مورد نیاز خود را تولید كند؟ یا اینكه چرا نمی‌تواند بنزین استاندارد و باكیفیت تولید كند؟ باید چنین سوالاتی پرسیده شود.

چه علتی باعث شد تحریم شویم؟ آیا واقعاً سیاست عاقلانه‌ای در پیش گرفته‌ایم؟ اگر در عرصه بین‌الملل با كشوری مشكل داشته باشیم باید با تدبیر عمل كنیم. مطرح كردن مسائلی چون هولوكاست و یا مسائلی اسن چنینی چه سودی به حال كشور دارد؟ چرا هیچ زمانی مانند امروز، اسرائیل مورد پشتیبانی دنیا نبوده است؟ البته در این میان امداد الهی به كمك مردم فلسطین و مسلمانان آمد و تركیه به میدان آمد و اسرائیل به كشتی‌های تركیه حمله كرد و تمام دنیا این حمله را محكوم كرد. الان اسرائیل پشتیبانی ملت‌های دنیا را دارد. به چه دلیل؟ به دلیل افراط‌گری‌های كشور ما. چرا؟ این همه مصاحبه در مخالفت  با این امر چه سودی داشته است؟ دنیا را بر علیه خود بسیج كرده‌ایم . چرا باید این گونه باشد؟

چرا پس از گذشت این همه سال نتوانسته‌ایم بنزین مورد نیاز خود را تولید كنیم؟ دانش نداریم؟ بودجه نداریم؟ چرا به جای طرح این‌گونه مسائل ظرفیت پالایشگاه‌ها را بالا نمی‌بریم؟ چرا طرح پالایشگاه خلیج فارس اجرا نمی‌شود؟ وقتی بلوف می‌زنند كه اتوبان حرم تا حرم ساخته می‌شود،  اگر بودجه داریم چرا پالایشگاه احداث نمی‌كنند؟ چه مقدار از راه‌ها و جاده‌های كشور باقیمانده و راه‌اندازی نشده است؟ گفته‌اند می‌ خواهیم آب دریای خزر را به سمنان بیاوریم. چگونه؟ چرا توقعات بی‌جا ایجاد می‌كنید؟

با توجه به چشم اندازهای پروژه پارس جنوبی، عملكرد ایران در این میدان گازی مشترك چگونه است؟

28فاز پارس جنوبی باید تا سال 1400 باید به بهره‌برداری برسد. با این حال از برنامه عقب هستیم و با  هر روز دیركرد این پروژه یك میلیون دلار منفعت را از دست می‌دهیم در حالی‌كه قطر از میادین مشترك بهره‌برداری می‌كند.عنوان می‌كنند كه روند كار خوب است. پروژه‌ها را چند بار افتتاح می‌كنند؟ چرا هیچ برون‌دادی ندارند؟

8 فاز اول پارس جنوبی به بهره‌برداری رسیده است. فاز 1، 83 ماهه به اتمام رسید و در آن زمان مشكلات و تحریم‌های امروز وجود نداشت. فاز 2 و3 ، 66 ماهه به پایان رسید كه پیمانكاران آن خارجی بودند. فاز4و5 ، 65 ماهه و فازهای 6و7و8 ، 90 ماهه به اتمام رسید. اما فازهای 9 و 10 كه از سال 81 آغاز شده، با گذشت 8 سال پیشرفت كار 96 درصد است و این فازها به بهره‌برداری كامل نرسیده است و هر روز تاخیر باعث از دست رفتن سرمایه كشور است. این طور نیست كه اگر از مخازن بهره‌برداری نكنیم، این ذخایر برای ما باقی خواهد ماند زیرا قطر كه 11 سال زودتر از ما بهره‌برداری از این مخازن را شروع كرده است و الان نیز بیش از 2 برابر ما از این مخازن بهره‌برداری می‌كند.

بیم این می‌رود كه اگر با این سرعت به پیش برویم پس از اتمام این پروژه‌ها چیزی در مخازن وجود نداشته باشد، به این دلیل حتی یك روز تاخیر قابل پذیرش نیست.

فازهای 15و16و17و18 ، 50 درصد و فاز 12 كه از سال 84 شروع شده است 32 درصد پیشرفت فیزیكی دارد. چرا در تكمیل این فازها تسریع نمی‌كنند؟ اگر این فازها به بهره‌برداری برسند می‌توان در حدد 150 میلیون لیتر از این مخازن برداشت كرد. به جای این كار فازهای 22و23و24 را شروع كرده‌اند و می‌خواهند آن را 35 ماهه بسازند. امیدواریم كه ساخته شود. ولی بهتر نیست كمی با مدیریت منابع مالی و انسانی سیاستگزاری كنیم.

اگر در شرایط حاضر تمركز و سرمایه خود را روی فازهای نیمه تمام قرار دهیم بهتر است یا اینكه منابع را صرف ایجاد فازهای جدید كنیم؟

اگر نسبت به امكانات خود پیش می‌رفتیم و برنامه‌ریزی می‌كردیم تاكنون پروژه‌ها به پایان رسیده بود در حالی‌كه الان زمان قرارداد پروژه‌ها به پایان رسیده است. علت این مشكلات این است كه برنامه‌ریزی استرتژیك و بلندمدت وجود ندارد و تصمیم‌گیری‌ها لحظه‌ای است.

برنامه‌ریزی استراتژیك برای بهره‌برداری از مخازن نفت و گاز در كشور وجود ندارد. اگر غیر از این است وزارت نفت اعلام كند و بر اساس آن نیز به پیش رود. عملكرد وزارت نفت باعث شده است كه در برداشت از مخازن نفت و گاز مشترك از رقبا عقب باشیم.

استرتژی برداشت از مخازن آزادگان و مجنون چیست؟ پس از 4سال دیگر عراق كجا خواهد بود و ما كجا؟

آقایان ادعا می كنند برنامه ریزی استراتژیك دارند. پس چرا چیزی ارائه نمی‌دهند؟ چرا مجلس را در جریان امور قرار نمی‌دهند؟ چرا از ظرفیت كشور استفاده نمی‌شود؟ وضعیت متخصصین وزارت نفت چگونه است؟ چرا از توان فنی متخصصین داخلی استفاده نمی‌شود؟ آیا مدیریت وزارت نفت، انگیزشی است؟ وزارت نفت برای نگه‌داشتن متخصصین چه برنامه‌ای دارد؟

متخصصین شركت نفت یك روزه تربیت نشده‌اند . اگر واقعا می خواهیم كاری انجام دهیم ابتدا باید سرمایه انسانی داخلی را بسیج كنیم.

آیا شیوه مدیران شركت نفت، جذب حداكثری متخصصین نفت است؟

به نظر من كه این‌گونه نیست. مشكل وزارت نفت نیروی انسانی و مشكل مدیریتی است كه ابتدا باید این مشكل را برطرف كرد. درست است كه باید به دنبال منابع مالی بود اما تكلیف منابع انسانی چه می شود؟ آیا برای نگه داشتن متخصصین تلاشی می‌شود؟

چرا نمی‌توانیم با استفاده از نیروی داخلی پالایشگاه بسازیم و همچنان نیازمند متخصصین خارجی هستیم؟ صد سال است كه نفت تولید می‌كنیم ولی از لحاظ تجهیزات نفتی عقب هستیم. باید پرسید كه چرا پس از 100سال تولید نمی توانیم تجهیزات مورد نیاز خود را تولید كنیم؟ چرا باید وابسته باشیم؟ در این 30سال چه برنامه‌ای برای قطع وابستگی داشته‌ایم تا امروز خودكفا باشیم؟ در حالی كه تولید تجهیزات در داخل كشور حتی می‌توانست اشتغال ایجاد كند و قسمتی از مشكل بیكاری را حل كند.

امروز هم از نظر تجهیزات و هم از لحاظ نیروی انسانی وابسته ایم. باید برنامه داشته باشیم و در نیروها انگیزه ایجاد كنیم و نیز رویكرد تولید در داخل داشته باشیم. در مواردی كه به نیروهای داخلی و متخصصین فرصت داده شده است این نیروها توانایی خود را نشان داده اند .بیش از 80 درصد اقتصاد كشور به نفت وابسته است. آیا نباید در این زمینه پیشرفت كنیم؟ چه وقت می‌خواهیم در تولید نفت و گاز و حفاظت از مخازن روی پای خود بایستیم؟

مراحل تدوین اساسنامه شركت نفت در چه مرحله ای است؟

از سال 58  شركت نفت اساسنامه خود را ارائه نداده است و با گذشت 30سال این شركت هنوز اساسنامه ندارد. وزیر نفت هم كه حقوق خود را از شركت نفت می گیرد.

پس از انقلاب، انفال باید در اختیار حاكمیت قرار می‌گرفت نه اینكه در اختیار یك شركت باقی بماند.

وزیر نفت مسئول صیانت از مخازن و حفظ محیط زیست است. در حالی كه مجموعه كوچكی برای شركت نفت تصمیم‌گیری می‌كند و حاكمیت نقشی در این تصمیمات ندارد.

شركت‌ها باید زیر نظر شركت نفت باشند در حالی‌كه شركت نفت همه كاره است و هر كاری كه بخواهد انجام می‌دهد. پس نظارت حاكمیتی چه می‌شود؟چرا شركت نفت بر اساس اساسنامه زمان طاغوت اداره می‌شود؟ آیا اهداف آن زمان با اهداف جمهوری اسلامی یكسان است؟ پس چرا وزارت نفت تشكیل شد؟ انفال در اختیار افراد خاصی است و هرگونه كه بخواهند عمل می‌كنند و پس از گذشت 30سال نظارتی بر آن وجود ندارد.