شما در حال بازدید از صفحه ساده شده سایت کلمه می باشید. برای دیدن نسخه اصلی اینجا را کلیک کنید.
چکیده : نایب رئیس مجلس در دروغی بزرگ مدعی شد: «اگر فتنه 88 نبود به احتمال فراوان پرونده ایران به شورای امنیت ارسال نمی شد»! این در حالی است که پرونده هسته ای ایران از سال 84 و فقط چند ماه پس از یکدست شدن حاکمیت و یکپارچه شدن قدرت در دست مدعیان اصولگرایی به شورای امنیت رفت و ابوترابی در آن زمان هم نایب رئیس مجلس بود.
کلمه – گروه خبر: نایب رئیس مجلس در دروغی بزرگ مدعی شد: «اگر فتنه 88 نبود به احتمال فراوان پرونده ایران به شورای امنیت ارسال نمی شد»!
محمدحسن ابوترابی این سخنان را در مراسم بزرگداشت 9 دی در مدرسه فیضیه قم بیان کرده و خبرگزاری میزان وابسته به قوه قضاییه نیز آن را منتشر ساخته است.
عین جملات ابوترابی که در این خبرگزاری رسمی منتشر شده، اینگونه است: «رهبر عالی قدر انقلاب در سه جبهه مدیریت سختی را در دست داشتند… دوم، موضوع هسته‌ای و پاسداری از منافع ملی در حفاظت از دستاوردهای ملت ایران در دانش ملت ایران و در سال 88نقطه اوج رویارویی ما با ابرقدرت های بزرگ بود؛ روزی که ما را تهدید می کردند که نباید یک سانتریفیوژ در این کشور بگردد و اگر فتنه 88 نبود به احتمال فراوان پرونده ایران به شورای امنیت ارسال نمی شد.»
نایب رئیس مجلس در حالی این ادعای کذب را مطرح کرده که پرونده هسته ای ایران از سال 84 و فقط چند ماه پس از یکدست شدن حاکمیت و یکپارچه شدن قدرت در دست مدعیان اصولگرایی، به شورای امنیت رفت.
ابوترابی در حالی ان دروغ آشکار را بیان کرده که در آن زمان هم نایب رئیس مجلس بود و قطعا به خاطر دارد که دلسوزان کشور و انقلاب در آن زمان چقدر هشدار دادند که به هر شکل ممکن باید از رفتن پرونده ایران به شورای امنیت جلوگیری کرد، چرا که این اتفاق به سادگی برگشت پذیر نیست و باعث قرار گرفتن ایران در موضع متهم بین المللی می شود.
اما انحصارطلبان اصولگرا که از یکدست شدن قدرت سرمست بودند، به این دلسوزی ها توجهی نکردند و با سخنان حساسیت برانگیز نظیر انکار هولوکاست و تهدید اسرائیل و ارائه تصویری تحریک آمیز از جمهوری اسلامی در مجامع بین المللی، در خدمت منافع دشمنان کشور عمل کردند و زمینه ساز رفتن پرونده ایران به شورای امنیت شدند.
اقتدارگرایان که اکنون پس از هشت سال سلطه ی بی منازع بر ارکان کشور، حاضر نیستند تبعات عملکرد خود را بپذیرند، برای فرافکنی تهمت های ناروای پنج ساله به جنبش سبز، تلاش می کنند تحریم ها را به اعتراضات 88 نسبت دهند.
این در حالی است که میرحسین موسوی و همراهان سبز و همفکران او بارها مخالفت خود را با تحریم ها اعلام کردند و از ساده انگاری و کاغذ پاره خواندن تحریم ها از سوی احمدی نژاد و سکوت حامیانش در حاکمیت ابراز نگرانی داشتند.
تبلیغات بی شرمانه مدعیان اصول در هفته های اخیر برای متهم ساختن سبزها در موضوع تحریم ها به جایی رسید که اعتراض سایت اصولگرای تابناک را هم برانگیخت. این سایت خبری نزدیک به محسن رضایی در یادداشتی نوشت: عده‌ای که اتفاقا در روند گمراه‌سازی جامعه در برابر این تحریم‌ها نقش داشته‌اند، اکنون برای لاپوشانی اشتباهات خود، تحریم‌ها را به حوادث تلخ بعد از انتخابات سال 88 گره می‌زنند.
تابناک با اشاره به اینکه “عده‌ای این روزها مدعی هستند که «تحریم را سران فتنه به آمریکا پیشنهاد کردند» یا این که «فتنه 88 کشور را در گرداب تحریم های فلج کننده فرو برد»” در پاسخ به این پرسش که “آیا واقعیات تاریخی چنین ادعاهایی را تائید می‌کند؟” نوشت: “فهرست قطعنامه‌های مصوب شورای امنیت سازمان ملل در باره ایران دو رقمی شده است. قطعنامه 1969 در آخرین روز جولای سال 2006 ذیل فصل هفتم منشور ملل متحد تصویب شد. قطعنامه 1737 در دسامبر 2006، قطعنامه 1747 در مارس 2007 و قطعنامه 1803 در مارس 2008 همگی قطعنامه‌‌هایی فصل هفتمی (با ادعای تهدید صلح و امنیت) بودند. قطعنامه غیر فصل هفتمی 1835 آخرین قطعنامه شورای امنیت در دوره دولت نهم بود و بعد از آن تنها یک قطعنامه جدی در مورد مساله هسته‌ای ایران یعنی قطعنامه 1929 در دوره بعد از انتخابات سال 88 در نهم ژوئن 2010 یعنی اواخر بهار سال 89 و یک سال بعد از انتخابات سال 88 به تصویب شورای امنیت رسید.”
این سایت خبری، قطعنامه 1929 را “تنها قطعنامه قابل توجهی که بعد از حوادث سال 88 در موضوع هسته‌ای ایران به تصویب شورای امنیت رسیده است” توصیف کرد؛ قطعنامه ای که میرحسین موسوی درباره آن یادداشتی نوشت که تک تک کلمات و عبارات آن گویای روح وطن پرستی و بیگانه ستیزی حاکم بر جنبش سبز است و بهترین سند برای دلسوزی صادقانه موسوی برای جمهوری اسلامی و ایران است.
مشخص نیست اقتدارگرایان چگونه انتظار دارند مردم این اعلام موضع آشکار میرحسین موسوی را فراموش کنند و به دروغ هایی نظیر آنچه ابوترابی مطرح می کنند، گوش کنند.