چکیده : شعر و طرح/ راهیان مرگ، دخترکان زنده به گور
خبر به همین سادگی است: ۲۶ دانش آموز دختر بروجنی در بازگشت از سفر کاروان راهیان نور از مناطق جنگی در سانحه تصادف رانندگی فوت کردند. ساعت ۱۹:۴۵ دقیقه جمعه شب، بیست و هشتم مهرماه اتوبوس حامل دانشآموزان یک دبیرستان دخترانه بر اثر بارندگی از مسیر منحرف شده و پس از برخورد با کوه به انتهای دره سقوط کرده است.
این ۲۶ آمار نیست، جان انسان است؛ چه کسی پاسخگوی آن است؟
شعر زیر سروده ی فاطمه شمس، شاعر و وبلاگ نویس درباره ی دختران دانش آموزی است که به دلیل بی مسئولیتی عده ای که هر کدام تقصیر را به گردن فرد یا نهادی دیگر می اندازند جان خود را از دست دادند.
از زهر تلخ جام شهادت، نصیبشان
این کاروان که قاصد مرگ است جای نور،
این کاروان کور ِپر از راهیان گور
این کاروان که دخترکان مرا به باد…
این کاروان که دخترکان مرا به زور…
بلعید مثل مار سیاهی که تاج داشت
دزدید و برد تا ته جادرههای دور
از زهر تلخ جام شهادت، نصیبشان
از افتخارهای دروغینِ بی غرور
لعنت به دست خونی صیاد شهر باد
بر عشقمان ببین که چه گستردهاند تور
لعنت به جنگ و چنگ پر از مرگ جنگ باد
لعنت بر این زمین پر از مینِ بیعبور
افتاده جان مردم من دست قاتلان
یک مشت بیکفایت بیمغز بیشعور!

طرح از مانا نیستانی