شما در حال بازدید از صفحه ساده شده سایت کلمه می باشید. برای دیدن نسخه اصلی اینجا را کلیک کنید.
چکیده : دو سال قبل که اسامی و مشخصات گروهی از زندانیان سیاسی بند 350 اوین در کلمه منتشر شد، از بین حدود 100 زندانی که اتهامشان در آن فهرست مشخص شده بود، حدود 30 نفر به اتهام توهین به رهبری، حکم زندان گرفته بودند. عدد کسانی که به جرم انتقاد از رهبری، زندانی شده بودند یا هنوز در زندان اند، به مراتب بیش از اینهاست. با این حال، یک نماینده ولی فقیه بار دیگر ادعا کرده که رهبری فعلی با بزرگواری با منتقدانش برخورد می‌کند و اهل انتقامجویی نیست.
کلمه: در حالی که ده ها تن از فعالان سیاسی و روزنامه نگاران به جرم “توهین به رهبری” در زندان ها به سر می برند و به احکام محیرالعقول همچون محرومیت مادام العمر از فعالیت سیاسی و نوشتاری، حبس های طولانی و تبعید محکوم شده اند، عبدالله حاجی صادقی جانشین نماینده ولی فقیه در سپاه پاسداران مدعی است ایشان با بزرگواری با افراد برخورد کرده و هیچ‌گاه در پی انتقامجویی از افرادی که با ایشان دشمنی کرده‌اند، نبوده‌اند.
هفته گذشته نیز محمدحسن رحیمیان از نمایندگان ولی فقیه ادعا کرده بود که رهبری در سال ۸۸ دستور آزادی کسانی را که اتهامشان توهین به رهبری بوده، صادر کرده است. این دروغ بزرگ باعث شد که کلمه در روزهای گذشته و به بهانه «روز دروغ ممنوع» به نام و جزئیات پرونده چند نفر از زندانیان سیاسی اشاره کند که جرمشان انتقاد از رهبری است.
ابوالفضل قدیانی ، قاسم شعله سعدی ، احمد زیدآبادی ، عبدالله مومنی ، علی جمالی و عیسی سحرخیز تنها چند نمونه از افرادی هستند که به جرم نامه نگاری به رهبری و به اتهام توهین به ایشان در حبس به سر می برند و حتی برخی از آنان با وجود اتمام دوران حبس به دلایل نامعلومی هنوز آزاد نشده اند. در کنار این اسامی باید نام مهدی محمودیان، حشمت الله طبرزدی و بسیاری دیگر را نیز ذکر کرد که به همین گناه زندانی اند.
علاوه بر اینها، بسیاری دیگر نیز تنها در سه سال اخیر به جرم توهین به رهبری به حبس محکوم شده اند. دو سال قبل که اسامی و مشخصات گروهی از زندانیان سیاسی بند 350 اوین در کلمه منتشر شد، از بین حدود 100 زندانی که اتهامشان در آن فهرست مشخص شده بود، حدود 30 نفر به اتهام توهین به رهبری، حکم زندان گرفته بودند؛ که از جمله آنها می توان به عباس نامی، احمد شاهرضایی، مهدی وطن خواه، سام محمودی، حمیدرضا ایزدیار، مهدی کوهکن، حسین زرینی، لطفعلی مافیان، جمال عاملی، ارسلان ابدی، احسان عبده تبریزی، مهدی کریمیان اقبال، علی گودرزی، حمید مقدسی، مجتبی هاشمی، مهدی نوذر، ابوالفضل قاسمی، سید حسین رونقی ملکی، امید نوروزیان، محمد آذری، کیانوش کامرانی، فریدون صیدی راد، میلاد اسدی، حجت منتظری، هوشنگ فرزین و سید محمد ابراهیمی اشاره کرد.
بی تردید فهرست کامل متهمان به توهین به رهبری، بسیار بیشتر از اینهاست و این تنها مربوط به آن مقطع زمانی، و فقط بند 350 زندان اوین است.
این ادعا در حالی مطرح می شود که از همان ابتدای رهبری ایشان، موضوع برخورد با منتقدان به طور جدی مطرح بوده، و این البته غیر از روند کلی حذف افراد غیر همسو از تمام مناصب و موقعیت ها از آغاز رهبری ایشان است.
یکی از اولین واکنش های آیت الله خامنه ای به منتقدانش، در خصوص سعیدی سیرجانی انجام شد؛ نویسنده ای که در نامه ای به ایشان با بیان سختی‌ها و فشارهایی که قشر روشنفکر ایران در طول سال‌های بعد از انقلاب تحمل کرده بود، از ایشان خواسته بود تا رویه و دیدگاه خود را نسبت به منتقدین‌شان عوض کند. اما این نامه با برخورد تند و پاسخ عتاب آلود آیت‌الله خامنه‌ای مواجه شد و مدتی بعد، وی به جرم نگهداری ” مواد مخدر” توسط وزارت اطلاعات بازداشت و در کمتر از یک ماه در زندان درگذشت.
این تنها یک مورد از ده ها مورد زندانیان سیاسی است که تنها جرمشان انتقاد به رهبری و مخالفت با سیاست ها و عملکرد ایشان بوده است.
اما اینک نماینده رهبری در سپاه معتقد است که ایشان در طول 23 سال رهبری خود، آنجا که پای نظام و اسلام در میان باشد با قدرت و قاطعیت و با دلیل و منطق از اسلام دفاع می‌کنند اما جایی که بحث خود ایشان باشد، بزرگواری و گذشت می کند.
وی البته نگفته که نوشتن نامه و انتقاد از عملکرد ” رهبر ” که در نص صریح متون اسلامی و سیره و عمل معصومان به آن تاکید شده است، چه خطری برای اسلام و نظام می تواند ایجاد کند.
در همین حال، در شرایطی که روز به روز دامنه بی اعتمادی مردم نسبت به حکومت افزایش پیدا کرده و شکاف بین مردم و حاکمان عمیق تر می شود و حتی نزدیکترین فرد به رهبری هم دیگر حاضر به تمکین از ایشان نیست، نماینده رهبری مدعی می شود که ” امروز بسیاری از آزادی‌خواهان جهان در سراسر دنیا رهبر معظم انقلاب را به عنوان رهبر خود می‌شناسند.”
وی نمی گوید چگونه است که آزادی خواهان ایران به جرم انتقاد از عملکرد رهبری در زندان و حصر هستند یا از وطن آواره شده اند، ولی آزادی خواهان سایر نقاط جهان وی را به رهبری شناخته اند.
این نماینده رهبری در سپاه توضیح نمی دهد چگونه است که خانواده و نزدیکان اعضای شورای انقلاب اسلامی فی الجمله منتقد سیاست ها و وضعیت فعلی کشور هستند که نتیجه مستقیم عملکرد بیست و سه ساله رهبری ایشان است، و کسانی که از سال های قبل از انقلاب دستی بر آتش مبارزه داشتند و در کوران جنگ تحمیلی سابقه ای درخشان در دفاع از کیان کشور از خود به جای گذاشتند، مهمان زندان هایی هستند که روزگاری خودشان درهای آن را گشوده بودند.
وی در ادامه همچنین مدعی می شود که ” ویژگی دیگر رهبر معظم انقلاب اعتماد به مردم و پیروی واقعی از مردم‌سالاری دینی در جریان اداره امور کشور است.”
اما نمی گوید چگونه است که رای همان “سیزده میلیون ” نفر را پاس نداشتند و نمایندگان برحق آنان را به ستم و بدون هیچ گونه رویه حقوقی به حصر و حبس کردند. او توضیح نمی دهد این احترام به حقوق مردم چرا خود را در صدور مجوز برای یک راه پیمایی متجلی نمی کند. چگونه است که مریدان و حامیان ایشان هر گاه اراده کنند در کف خیابانها ” لشکرکشی” می کنند اما مردمی که به گفته ایشان همان اقلیت است حتی از حق داشتن یک روزنامه نیز محروم هستند.
او توضیح نمی دهد که حبس و حصر میرحسین موسوی و مهدی کروبی، اخراج ده ها استاد دانشگاه، حبس صدها دانشجو و فعال حقوق بشر و سیاسی و روزنامه نگار، تعطیلی احزاب و انجمن های صنفی و بستن روزنامه ها، انحصار صدا و سیما و … از نشانه های کدام نوع از مردم سالاری دینی است.
وی همچنین انتخاب مجلس خبرگان را بهترین انتخاب می خواند و ادعا می کند که “اگر می‌بینید دشمن در طول این 2 دهه در تمام صحنه‌ها از ملت ایران شکست خورد و ناچار به عقب‌نشینی در مقابل نظام اسلامی شد، به خاطر ویژگی‌ها و اقدامات مقام معظم رهبری است.”
وی از گسترش تحریم ها، کاهش اعتبار جمهوری اسلامی در عرصه بین المللی، افزایش تهدیدهای نظامی، فهرست بلند بالای ایرانیان تحریم شده از سوی دنیا، نرخ بالای تورم و بیکاری و افزایش سرسام آور نرخ مهاجرت از کشور سخن نمی گوید و توضیح نمی دهد که این اتفاقات پیامد سوء سیاست و تدبیر چه کسانی است.
همچنین در حالی که بسیاری از انقلابیون مصر، لیبی، یمن، بحرین، سوریه و …. به صراحت اعلام کرده اند در پی الگوبرداری از حکومت و شیوه جمهوری اسلامی نیستند، جانشین نماینده ولی فقیه در سپاه پاسداران مدعی می شود که “رهبر معظم انقلاب امروز به بهترین شیوه جهان اسلام و انقلابیون را در سراسر جهان اداره می‌کند تا جایی که دشمنان امروز به صراحت می‌گویند بزرگ‌ترین مشکل در ادامه دشمنی‌هایشان علیه ملت‌ها، مردی است که امروز ایران را رهبری می‌کند.”
وی با اشاره به اینکه بصیرت رهبری در تمام زمینه‌ها می‌تواند الگو برای اهل بصیرت باشد، اظهار عقیده کرد ” ما در طول این دو دهه بحران‌ها و فتنه‌گری‌های پیچیده‌ای از ناحیه دشمن و دست‌نشانده‌های آنان داشتیم اما مقام معظم رهبری به لطف الهی از تمام این گردنه‌ها کشور را با سلامت عبور دادند.”
وی نمی گوید آیا به شهادت رساندن جوانان در کف خیابان ها یا شکنجه دادن آنها در حد مرگ و اقدامات خلاف اخلاق و شرع و عرف در زندان ها، تدبیر رهبری برای عبور از آنچه وی بحران می خواند است یا فرمان آتش صادر کردن در خطبه های نماز جمعه، مکانی که مرکز وحدت امت اسلامی است.