چکیده : حاکمیت اگر بصیرت داشت، آن روز که آرای مردم را آن گونه نادیده گرفت، می بایست صحنه های شرم آوری مانند صحنة امروز صحن علنی مجلس را پیش بینی می کرد. و صدالبته خود مجلسیان نیز در تنزل جایگاه آن، شریک جرم محسوب می شوند
کلمه- سیدکاظم قمی: ممکن است در تعیین تاریخ آغاز زوال جایگاه مجلس شورای اسلامی، بین صاحبنظران اختلاف نظر باشد، اما دربارة خود پدیدة زوال نیازی نیست منتظر نظر کارشناسان باشیم: حادثة کتک کاری نمایندة دولت مهرورز با نمایندة مجلس، گویا ترین شاهد آن است. دربارة علل این زوال می توان فهرستی بلندبالا ارایه کرد. در صدر این فهرست، تنزل جایگاه قانون در تمامی ساحت های حکمرانی ایران امروز است. هنگامی که حکومت به مثابه قانونگذار، خود بزرگترین نقض کنندة آن است، از شهروندان عادی نمی توان انتظار داشت که قانون را محترم شمرند. سرچشمة افزایش جرائم و ناهنجاری های اجتماعی، همین هتک حرمت قانون از سوی حاکمان است.
حاکمیت اگر بصیرت داشت، آن روز که آرای مردم را آن گونه نادیده گرفت، می بایست صحنه های شرم آوری مانند صحنة امروز صحن علنی مجلس را پیش بینی می کرد. و صدالبته خود مجلسیان نیز در تنزل جایگاه آن، شریک جرم محسوب می شوند. مجلسی که به دست خود قانونی تصویب می کند که مطابق آن بتوان نماینده ای که جرأت اعتراض به روندهای حاکم بر کشور نشان دهد را در نیمة راه از مجلس اخراج کرد، مهر ذلت خود را پیشاپیش بر پیشانی خود زده است. مجلسی که در هنگام تصویب طرح های مهم یا استیضاح دولتمردان، گوش به زنگ تلفن از مراکز بزرگ و کوچک قدرت باشد، نباید از سیلی که نمایندة دولت بر گونه هایش می نوازد دلخور باشد. شاید این حادثه، هشداری به کاندیداهای مجلس آینده هم به حساب می آید. شاید هم لازم باشد ماده ای به قانون انتخابات اضافه شود و داوطلبان نمایندگی در مجلس موظف شوند به هنگام ارائة مدارک ثبت نام، گواهی گذارندن تمرین های رزمی و دفاع از خود را نیز همراه داشته باشند!
از همین نویسنده:
قدرت در چهره های مصمم است، نه دهان های گشوده به دشنام
درسی از حوادث منطقه: راه آزادی از آگاهی میگذرد