سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic
  • صفحه اصلی
  • » امر ممکن، امر واقع و، مواجه هاشمی رفسنجانی با آیت الله خامنه ای؟/ فرصت طلبی و سوء اس...

امر ممکن، امر واقع و، مواجه هاشمی رفسنجانی با آیت الله خامنه ای؟/ فرصت طلبی و سوء استفاده از وضعیت روحی مردم زیر فشار

چکیده :اگر امور دنیوی و نیز مسئولیت انسانی با حواله به آینده ممکن بود و نیز مجاز بود، یقین دارم: در این مورد امام علی و امام حسن و امام حسین بهتر و بیشتر از آقایان خامنه ای و هاشمی و نیز امام خمینی مطلع و همچنین محق...


میراصغر موسوی

شرم کنیم و به جای کف زدن و هورا کشیدن برای آقای هاشمی رفسنجانی به حال و روز خودمان گریه کنیم.

سیاست امر ممکن و واقع است. نه حوالت تاریخی. و نه حوالت اخروی. بنا به آموزه ادیان، آخرت فرآیند است. نتیجهِ طی مسیر در جهان واقع و پایان مطلق یک دوره است. هر چیز دیگری که انسان بخواهد برای جهان غیر واقع، یا همان آخرت متصور شود، معقول، پذیرفتنی و حداقل عادلانه بودن آن، در این است که، انسان در آن دنیا حاصل کشتِش در این دنیا را درو کند. و اگر دنیا را بمثابه مزرعه آخرت تلقی کنیم، روشن است که آن چه درو خواهیم کرد: نتیجه و حاصل به دست آمده از امر ممکن، امر واقع، امر عینی و عینیت های متصل است که، عامل انسانی، آن را با عمل تحقق می بخشد.

آن چه وظیفه انسان تلقی می شود، عمل به امر ممکن در پرتو عدالت است. هر چیز دیگر، موضوع ثانوی است. چه سیاست را امر اخلاقی بدانیم و چه، اخلاق، امر سیاسی محسوب گردد، فقط و فقط امر ممکن آن را بیان و نیز عینیت می بخشد.

حواله امر ممکن به آینده و یا آخرت لااقل در امر سیاسی و امور زندگی ، به خصوص در اداره جامعه که سرنوشت جمعی در آن رقم می خورد و، همان تعبیر اسلامی حق الناس است، پذیرفتنی نیست. یک فرد اگر چنین کند، شاید – نه قطعا – فقط موقعیت خود را به وضعیت تعلیق بکشاند، اما امر جمهور را رییس جمهور نمی تواند و حق ندارد به تعلیق درآورد.

این که آقای هاشمی ( رییس جمهور ) در مواجه با آقای خامنه ای ( رهبر ) امور جمهور، مردم، ملت، خلق و یا همان امت اسلام را به آخرت حواله می کند و وظیفه اش را رها می کند، نه فقط شایسته تجلیل و دست زدن و احسن احسن گفتن و هورا کشیدن نیست، بلکه بسیار ناپسند و ناشایست است.

اگر امور دنیوی و نیز مسئولیت انسانی با حواله به آینده ممکن بود و نیز مجاز بود، یقین دارم: در این مورد امام علی و امام حسن و امام حسین بهتر و بیشتر از آقایان خامنه ای و هاشمی و نیز امام خمینی مطلع و همچنین محق بودند. واقعه عاشورا دقیقا به این دلیل رخ داد که، امام حسین مسئولیت شخصی و فردی خود را – که به دلیل قرار گرفتنش در جایگاه امامت، امر امت اسلامی و یا حداقل، شیعیان محسوب می شد – به آخرت حواله نکرد. و الا معلوم و مشخص است که، اگر قرار بر پاسخگویی در دنیای دیگر است، مسلم که، معاویه و یزید خودشان پاسخگوی اعمال شان هستند. اما رهبران دینی ما هیچ وقت با لحاظ کردن مسئله ای از این دست، امر ممکن، وظیفه اجتماعی و انسانی و مسئولیت خود در قبال ملت و سرنوشت مردم و دین و دنیا را تعطیل نکردند.

شرم کنیم و به جای کف زدن و هورا کشیدن برای آقای هاشمی رفسنجانی به حال و روز خودمان گریه کنیم. اگر این کار آقای هاشمی رفسنجانی امری قهرمانانه و ستایش برانگیز است، قطعا آقای حسن روحانی قهرمان تر است. و لابد میرحسین ضد قهرمان است؟ و نیز، همه آن دیگران که زیر عنوان اطاعت از ولایت، فرصت طلبی ، رفتار ضد اخلاقی و کثافت و گندکاری های خود را توجیه شرعی و دینی و اخروی می کنند، قهرمانان امت اسلام و عرصه تقیه و تقوا هستند. مگر در کاخ سبز معاویه غیر از این ها، چه چیزهای دیگری انجام می شد؟ به حال خود و آن چه بر ما رفته است، گریه کنیم.
کف نزنید و هورا نکشید. بر سر خود بکوبید! شهامت داشته باشید و سیلی بر گونه خود بکوبید!


دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.