سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic

دموکراسی توتالیتری!

چکیده :ظام های نئوتوتالیتر همچنان به مثابه رژیم های پساتوتالیتاریانیسم ایسا،هستند که در آن ها نیز با پرپایی نوعی دموکراسی توتالیتری ،و به نمایش گذاشتن یک جامعه مدنی، چنین وانمود می کنند که تمامی ساختارها، از مجرای سازو کارهای دموکراتیک، وبا نظر مردم، بنا شده است،اما در واقع این رهبری نظام است که شکل دهنده، ومشروعیت بخش آن ساختار می...


کلمه – حسن ماکیانی

لینز و استپان، رژیم های پساتوتالیتاریانیسم را به سه دسته تقسیم می کنند که این سه دسته عبارتنداز:

۱-رژیم های پساتوتالیتاریانیسم اولیه، که بسیار به نوع ایده آل توتالیتاریانیسم شبیه است وتنها در یکی از ابعاد که محدودیت های رهبری است با آن تفاوت می کند.

۲-رژیم های پساتوتالیتاریانیسم ایستا، که در آن علی رغم تحمل همواره برخی از منتقدان رژیم و جامعه مدنی، و ساز وکارهای محدودکننده رهبر بصورت نمایشی،ودر جهت‌ راستای حفظ قدرت مطلقه رهبری بوده و هرگز هم متحول نمی شوند.

۳-رژیم های پساتوتالیتاریانیسم جا افتاده ؛دراین رژیم ها تمامی ابعاد توتالیتاریانیسم، با دگرگونی های اساسی روبه رو می شود،ولی ازنظر سیاسی نقش برجسته رهبری، همچنان پابرجاست.»(ساموئل هانتینگتون،گذار به دموکراسی).

براساس این تقسیم بندی،نظام های نئوتوتالیتر همچنان به مثابه رژیم های پساتوتالیتاریانیسم ایسا،هستند که در آن ها نیز با پرپایی نوعی دموکراسی توتالیتری ،و به نمایش گذاشتن یک جامعه مدنی، چنین وانمود می کنند که تمامی ساختارها، از مجرای سازو کارهای دموکراتیک، وبا نظر مردم، بنا شده است،اما در واقع این رهبری نظام است که شکل دهنده، ومشروعیت بخش آن ساختار می باشد،بدین معنا که نهادهایی ،که نقش عمده ای در تعیین ساختارها،و شکل دهنده این نظام ها دارند، توسط شخص رهبری تعیین شده اند،و سپس سایر ارکان شکل دهنده قدرت ، از مجاری این نهادها عبور می کنند.و در این نظام ها، نهادهای ساختاری، که امر نظارت، وکنترل، بر اعمال،رفتار،وگفتار رهبری را بر عهده دارند، که از طریق یک پروسهٔ دموکراتیک تشکیل شده است،ولی این امر تنها به لحاظ حفظ ظاهر،و تبرئه اعمال خلاف، وضد انسانی رهبری، صورت گرفته است،وگرنه چگونه می توان پذیرفت که نهادهایی که امر نظارت برعهدهٔ آنان نهاده شده است، باید خود از کانال نهادهای انتصابی رهبری عبورکنند و بخواهند بر اعمال رهبر، نظارت داشته باشند؟!مانند تأیید نمایندگان مجلس خبرگان رهبری، توسط نظارت استصوابی شورای نگهبان؟! و اما انچه که دربین این نظام ها مشترک است،اهداف استراتژیکی رهبری است،که مهم ترین آن «حفظ قدرت مطلقه شخص رهبراست .»که درنظام های سرکوبگر توتالیتر، ابزارهای رسیدن به آن اهداف، را نمایان می سازند،ولی در نظام های نئوتوتالیتر،تاسرحد امکان از بروز و ظاهر شدن آن ابزار، خوداری می کنند،اما در نهایت درپشت پرده ساز وکارهای دموکراتیک از آن ابزار استفاده می کنند! و در نتیجه پردهٔ ابهامی که در اعمال رفتار و گفتار رهبری در نظام های نئوتوتالیتر افکنده شده است،برگرفته از نوع دموکراسی توتالیتری است که در اثر جعل و نمایش ارزش های دموکراتیک در جامعه به وقوع می پیوندند.


دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.