سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic

دردا و دریغا وطن من، وطن من

چکیده :ما در یک کشور بی‌حزب زندگی می‌کنیم. حزب بنگاه تولید سیاست و سیاستمدار است. اگر کسی در دولت نباشد در حزب است که می‌تواند برنامه‌ی اداره‌ی کشور را تولید کند و در فرصت مناسب خود را به‌همراه برنامه‌اش عرضه کند تا هنگامی که قدرت را به دست گرفت به پشتوانه‌ی آن برنامه و تیم حزبی، شعارهایشان را محقق کند. ممالک راقیه دیرزمانی است که اینطور اداره...


محمدحسین غیاثی

رییس‌جمهورانی که امروز دیدم و قبلاً به تأیید شورای نگهبان رسیده بودند، بارها گفتند دستگاه حاضر بعد از چهل سال کار و فعالیت، چیزی جز فقر و نداری و گرسنگی و بیچارگی، تولید نکرده است و اینها آمده‌اند که بدون دست زدن به خط تولید، محصول نهایی را عوض کنند. نظرشان این بود که علت مشکلات دست‌اندرکاران خط تولید است که عبارتند از رییس‌جمهور و معاونین و وزرا و چنانچه اینها عوض شوند دستگاه، محصول دیگری را تولید خواهد کرد. مثلا اگر امروز پراید تولید می‌کند وقتی اینها کار را به دست گرفتند بنز تولید خواهد کرد حال‌آنکه پلت‌فرم کارخانه همینی است که هست.

ما در یک کشور بی‌حزب زندگی می‌کنیم. حزب بنگاه تولید سیاست و سیاستمدار است. اگر کسی در دولت نباشد در حزب است که می‌تواند برنامه‌ی اداره‌ی کشور را تولید کند و در فرصت مناسب خود را به‌همراه برنامه‌اش عرضه کند تا هنگامی که قدرت را به دست گرفت به پشتوانه‌ی آن برنامه و تیم حزبی، شعارهایشان را محقق کند. ممالک راقیه دیرزمانی است که اینطور اداره می‌شوند.

برفرض آن چیزهایی را که نامزدها در کاغذهای مرغوب چاپ کرده‌اند برنامه بنامیم، اول از همه آنها باید بگویند که این برنامه‌ها را از کجا آورده‌اند؟ یعنی چطور یک برنامه را تولید کرده‌اند وقتی سازوکارش را هیچکدام در دست ندارند چون حزب ندارند؟ آیا آن‌را از حلقه‌ی دوستان درآورده‌اند؟ آیا از بنگاهی که در آن شاغل هستند به دست آورده‌اند؟ می‌دانیم که یک بنگاه متعلق به یک بخش است با نگاه محدود و بخشی اما یک برنامه یک نسخه‌ی نجات ملی است. هر پزشکی که در ایران نسخه می‌نویسد باید از سازمان نظام‌پزشکی پروانه‌ی طبابت داشته باشد. برنامه‌ی اداره‌ی یک کشور باید از درون یک حزب شناخته شده و سرتاسری در بطنِ قدرت، بیرون بیاید. وقتی شما این حزب را ندارید یعنی برنامه‌ ندارید و آنچه نوشته‌اید مقداری آرزوست که هرچه باشد مطلقاً ره به جایی نخواهد برد! چون برنامه‌ی اجتماعی از درون اراده‌ی ملی که تعین‌ش در حزب است تولید نشده لذا پرسش بعدی این است که این برنامه را با چه کسانی می‌خواهید اجرا کنید؟ با دوستان، عزیزان، اقوام، هیئات، همکاران صنفی و غیره و غیره و غیره؟ می‌شوید مثل همه‌ی این سالهایی که خودتان منتقدش هستید!

به عنوان مثال یکی از کاندیداهای محترم می‌خواهد معادن را فعال کند. بعید می‌دانم او از نزدیک با فعال شدن یک معدن آشنا باشد. فعال شدن یک معدن مثل بیدارشدن یک اژدهای خفته است که حجم بالایی از سرمایه، تجهیزات، دانش‌فنی، نیروی انسانی و زیرساخت‌های مدیریتی و پشتیبانی را می‌بلعد و تازه استخراج، مرحله‌ی اول کار است. این اژدها به راه می‌افتد و خطی از حضور سهماگین را با خود به پیش می‌برد. یک زنجیره‌ی تولید را در نظر بگیرید ببینید تا انتهایش به کجاها ختم می‌شود و به چه چیزهایی نیاز دارید.

وقتی شما با دنیا ارتباط ندارید، اینها را می‌خواهید از کجا تأمین کنید؟

به قول ظریفی آنچه این بزرگواران گفتند حدیث آرزومندی بود که مع‌الاسف حتی بیان آنها هم خالی از نقص‌های فاحش نبود که چند موردش را ذیلاً عرض می‌کنم؛

۱- این آرزوها خارج از زبان و ادبیات توسعه‌ای بود. چه اینکه هر علمی برای خودش قاموس واژگانی مختص دارد تا بوسیله‌ی آن اذهان جمعی، سامان یابند و تفکر منتقل گردد.

۲- دور بودن عمده‌ی این افراد، از پرستیژ، اتوریته، شخصیت و وزانت رییس‌جمهوری که مطابق شأن، پیشینه، فرهنگ، ادبیات فاخر و غرور ملی ایرانیان باشد تا بتواند در مجامع جهانی، سرزمینی را نمایندگی کند که روزی کوروش و داریوش بر آن حکمرانی می‌کرده‌اند.

۳- تبرئه‌ی ترامپ از آنچه در عرض سه سال بر سر ملت ایران آورده است، بسیار جالب بود که تقریباً هیچکس به آن نپرداخت!

۴- نادیده‌گرفتن آنچه که خارج از سازمان و اراده‌ی دولت قرار دارد و در عین حال بر اقتصاد و کل وضعیت کشور اثر می‌گذارد و نقش آن در پدید آمدن وضع موجود و هیچکس جرأت نکرد اسمش را به میان آورد!

۵- بعضاً رعایت نکردن اخلاق گفتگو برای به دست آوردن مشتی رأی و پنجه در چهره‌ی یکدیگر کشیدن مثلا اشاره به سوابق تحصیلی دیگران و اثبات خود در نفی دیگری!

۶- التماس رأی کردن با دستاویز قرار دادن هرچیزی.

باری
نتیجه‌ی آنچه که دیدیم جز تأسف و حسرت و دریغ نبود.
«و امروز همی‌گویم با محنت بسیار
دردا و دریغا وطن من‌، وطن من»
ملک‌الشعرای بهار


دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.