سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic

آزادی، دموکراسی، ایدئولوژی

چکیده :دموکراسی تنها صندوق رای و ایجاد شرایط مناسب برای جمع آوری آرا نیست،آن هم در حالی که سازمان ها و نهادها و ارگان های نظارتی و اجرایی قدرت کامل انتخابات را در دست خود دارند و از ابتدا تا انتهای انتخابات تنها این مجموعه هستند که تصمیم گیری برای مردم می کنند، در صورتی که کار انتخابات، باید از طریق فعالیت سازمان های دموکراتیک مردم نهاد انجام...


کلمه – حسن ماکیانی

آزاد بودن انسان ها بیشتر تقریبا در سایه ی حکومت های پلورالیستی تحقق خواهد یافت نه در حکومت های ایدئولوژی گرای مقدس،چون در این نوع حکومت ها به دلیل این که صلاح یا فساد جامعه و مردم را رهبران آن ایدئولوژی تشخیص می دهند به همین دلیل رأی و نظر مردم از کم ترین درجه ی اعتباری برخوردار است و مردم تنها به صورت موجوداتی نگریسته می شوند که فقط باید به تکالیف از پیش تعیین شده رهبران آن ایدئولوژی مقدس حرکت نمایند.

دموکراسی در جامعه ای که در آن ایدئولوژی مقدس نقشی محوری در تعیین حکومت برعهده دارد، هیچ جایگاه و منزلتی ندارد بلکه بعنوان مولودی ناخجسته تلقی می شود، که سعی در ویران کردن پای بست های ایدئولوژیک آن حکومت دارد.

دموکراسی تنها صندوق رای و ایجاد شرایط مناسب برای جمع آوری آرا نیست،آن هم در حالی که سازمان ها و نهادها و ارگان های نظارتی و اجرایی قدرت کامل انتخابات را در دست خود دارند و از ابتدا تا انتهای انتخابات تنها این مجموعه هستند که تصمیم گیری برای مردم می کنند، در صورتی که کار انتخابات، باید از طریق فعالیت سازمان های دموکراتیک مردم نهاد انجام گیرد.

عدم اعتقاد به امر دموکراسی در جوامع ایدئولوژی گرای مقدس، تقریبا می تواند به این دلیل باشد که دموکراسی ممکن است بسیاری از جزم های آن ها را در هم شکنند و باعث آگاهی و بیداری جامعه و مردم گردد.

در کشور ایران، دموکراسی و امکان آزادی بیان، اندیشه و کلا آزادی های سه گانه (فردی، اجتماعی، سیاسی) و معتقدات بدون بیم و هراس از فشار و تضییق، امری مهم و ضروری است و بدون آزادی در کسب و انتشار اطلاعات، بدون آزادی در انتخاب حجاب و بدون استفاده از بسیاری از انواع دیگر آزادهای دموکراتیک ، نمی توان کم ترین تصوری در باره جامعه ای آزاد داشت،

در ضمن دموکراسی و آزادی برای پاک کردن جامعه از بوروکراتیسم، رشوه خواری و رهایی از بی قانونی و خودسری ها امری ضروری واجتناب ناپذیر است؛ بوروکراتیسم و اداره بازی، جمودفکری، تملق و چاپلوسی، ریاه کاری رسمی و شیوه های منسوخ را باید از میان بر داشت و دموکراسی پرتگاه موجود میان حاکمیت و روشن فکران را از میان میبرد و روشن فکران جامعه را برای حل مسایل کشور بسیج و آماده می کند.

بنابراین روح دموکراسی به هیچ وجه با ایدئولوژی های مقدس سازگار نیست و حکومت هایی که بر مبنای یک ایدئولوژی خاص اداره می شوند،نمی توانند داعیه دار دموکراسی در جامعه باشند چون دموکراسی با کنترل قدرت توسط مردم تحقق می یابد، و از آن جایی که روند ادامه حیات یک حکومت ایدئولوژیک، تمام تغذیه ی مردم از طرف رهبران حکومت صورت می گیرد لذا سازگاری بین این دو مقوله بسیار مشگل و سخت است.


دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.