سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic
  • صفحه اصلی
  • » کشتی کره جنوبی و پول ما؛ هر دو توقیفند اما این کجا و آن کجا؟!...

کشتی کره جنوبی و پول ما؛ هر دو توقیفند اما این کجا و آن کجا؟!

چکیده :کره جنوبی سومین خریدار بزرگ نفت ایران است. تمام این نفت هم به عنوان ماده خام و اولیه صرف صنایع و کارخانه ها و تولید کالاهای صادراتی می شود که حداقل سه برابر قیمت نفت خریداری شده، سود دارد. وزارت نفت ایران کابوس داشت که روزی شرکت های کره ای، نفت ما را تحریم کنند و اکنون هم عزا گرفته که بابت نگهداری پول توقیف شده ی همان نفت فروخته شده، باید هزینه انبار داری...


قاسم خرمی

همین کشور کره جنوبی که این روزها از موقعیت تحریمی و پر دشمن ما در نظام بین الملل، سوء استفاده کرده و ۱۰ میلیارد دلار پول بی زبان ما را بالاکشیده و پس نمی دهد، یکصدسال پیش یعنی در آغاز قرن بیستم، هم سطح یکی از شهرستان‌های ایران هم نبود.

در آغاز دهه ۱۳۴۰ شمسی که در ایران کارخانه های عظیم « ذوب آهن» و «ارج» و خودروسازی « ایران ناسیونال» تاسیس شد و به بلوک شرق اتوبوس و به کل خاورمیانه، یخچال برقی صادر می کردیم، بزرگترین و قدیمی ترین کارخانه کره جنوبی یعنی «سامسونگ» در زمینه بسته بندی سبزی و ماهی و صادرات آن به چین مشغول بود!

مصادف با همان سال‌ها، فردی به نام «چون مو سئونگ» از ورق های فلزی چند بشکه نفتی و موتور یک جیپ آمریکایی تصادفی، وسیله ای ساخت که اسمش را «سیبال» گذاشت که به زبان کره ای می شود «آغاز راه». یعنی حتی اسم خودرو هم نتوانستند به آن اطلاق کنند!

۶۰ سال بعد، یعنی همین الان؛

کره جنوبی پنجمین صادر کننده بزرگ خودرو در جهان است. مردم آن کشور هنوز هم در حمایت از خودروهای داخلی،پارکینگ ساختمانها را طوری می سازند که اتومبیل بزرگ آمریکایی، جا نشود. در مقابل اما شهروند ثروتمند ایرانی ، اکنون به سرنشینان خودرو سمند و آردی و دنا فخر می فروشد که پشت فرمان «کیا» و «هیوندای» کره ای نشسته است!

شرکت سامسونگ تبدیل به بزرگترین غول چندملیتی آسیایی در زمینه تولید لوازم خانگی، تلویزیون و گوشی تلفن همراه شده است. تا جائیکه، مادر ایرانی طلاهایش را می فروشد که برای جهیزیه دخترش، هر جور شده، یخچال ساید بای ساید کره ای بخرد. پدر ایرانی با تاکسی قراضه، روزی ۱۵ ساعت مسافرکشی می کند تا برای پسر بیکارش گوشی سامسونگ نوت ۲۹ میلیونی بخرد!

کره جنوبی سومین خریدار بزرگ نفت ایران است. تمام این نفت هم به عنوان ماده خام و اولیه صرف صنایع و کارخانه ها و تولید کالاهای صادراتی می شود که حداقل سه برابر قیمت نفت خریداری شده، سود دارد. وزارت نفت ایران کابوس داشت که روزی شرکت های کره ای، نفت ما را تحریم کنند و اکنون هم عزا گرفته که بابت نگهداری پول توقیف شده ی همان نفت فروخته شده، باید هزینه انبار داری بدهد.

تولید ناخالص ملی کره جنوبی که در آغاز دهه ۱۳۴۰ شمسی کمتر از یک سوم ایران بود الان بیش از سه برابر ماست. بطور مشخص این کشور الان هزار و ۷۰۰ میلیارد دلار و ایران ۵۰۰ میلیارد دلار تولید ناخالص ملی دارد.

با این اوصاف، این کشتی نفتی اگر تا ابد هم توقیف بماند به اندازه سر سوزنی به اقتصاد کره آسیب نمی رساند. اما همین ۱۰ میلیارد دلار پول توقیفی ما، می تواند هزینه دوماه قرنطینه کامل کشور را تامین کند و یا می تواند معادل هزینه واکسن و درمان ۸۰ میلیون ایرانی در مقابل بیماری کشنده کرونا به همراه پرداخت کل معوقات کادر درمانی کشور باشد. کاری که از نان شب واجب تر است.

توقیف یک کشتی متخلف در آبهای سرزمینی یک کشور، امر متعارف اما حقوقی است نه سیاسی و نظامی . خلاصه حواسمان باشد که آنچه با آمریکا نمی شود کرد را با کره جنوبی تمرین نکنیم! که یقینا زیان دیگری متوجه اقتصاد آسیب دیده ما خواهد شد.


دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.